De kleinste bar van Bangkok (2)

Alphonse Wijnants, Kleinste bar Bangkok, Shots, Maria

Puur voodoo aan de Sukhumvit

Met een andere Thaise hield Maria de Shots Bar open. Het was de kleinste bar van Bangkok. Vaak nam ze me apart als ik aanspoelde, speelde argeloos voor koppelaarster. Ze had me graag.

Als ik ook maar het tipje van mijn neus liet zien, kwam ze alweer met doordringend gegil naar buiten: ‘Papààà! Papààà! Ze gooide zich op me, drukte haar wang en lippen tegen het zweterige stukje borst dat mijn hemd open liet, en wiegde me een beetje. Ze kwam net onder mijn kin. Haar krullerige haren kriebelden in mijn neusgaten, intens als geuren van een warrige vlok rijststro.

Links en rechts verhieven de meisjes van de massagesalons en de beerbars zich van hun kruk om me beter op te nemen en vervolgens te taxeren. Ze hadden geld horen rinkelen.

‘Maria, Maria,’ pruttelde ik eens te meer… ‘Volgende keer niet meer, okee?’

Alphonse Wijnants, Kleinste bar, Voodoo, Maria
…. she niece lady…..

Hierna kwam Maria back to business. Ze plaatste de Regency-soda op het viltje en in een discrete knik verwees ze naar een of ander negermeisje dat met geprononceerde ronde billen op een barkruk over haar mobile hing, het haar in Afrikaanse vlechten, een jurkje dat op het lijf kleefde en iedere sappige vouw prononceerde.

Sommigen waren pikzwart als de nacht in een veld.

‘She nice lady. She good gi-wl. My good f-wiend, I like he-w. You want he-w? I talk to he-w.’ Er was geen speld tussen te krijgen. En ik bleef me ervan bewust: Maria verstond de kunst je veel te laten drinken zonder opdringerig te zijn.

Ja zeker, ik bevroedde het ineens, ting, ting belletje! Voodoo! Maria had er de hand in dat ik niet uit Bangkok weggeraakte. Puur voodoo!

Licht stond ik ergens als een pop, doorprikt, verlamd. Ze was ook zo goed met de negermeisjes aan, stellig leerden die haar sommige trucs. Gewis een willoze pop op een wankele kast in een kamer met onopgemaakt bed, gewis waaierden mijn haren als uitgerafelde katoendraadjes in een wentelende ventilator, gewis was ik met spelden doorstoken en futloos van de bezwerende formules.

Ik kon maar niet besluiten uit Bangkok weg te gaan.

Vervolgens vielen krekel- en wormenventers tinkelend met hun driewielers Soi 7/1 binnen, gaven de builen van regenwater in hun dakzeil een mep, floepten een LED-lampje aan, warmden de amuse-gueules.

Ze rinkelden met een Chinees belgeluid en de meisjes schoten op de gegaarde insecten toe. Boven Watthana spreidde de hemel zich opnieuw open. Zachte gesprekken kwamen tot stand. Vrolijkheid. Opnieuw sterren, priemende lichtjes die achter rafelige sluierwolken opsprongen of weer zoekraakten.

Alphonse Wijnants, Kleinste bar, Voodoo, Maria
Het voodoo van Meesteres Maria triomfeert….

Ook Maria had zweetdruppels, op haar slapen, tussen haar wenkbrauwen en haar bril gleed ervan naar beneden. Dik en zwart brilmontuur. Zo zag ze er als een magistrale sm-meesteres uit. Klein maar met een kranig postuur. Onverbiddelijk.

Voor me op de smalle counter verschaalden slokjes Leo op de bodem van een chaos bruine bierflesjes, ik goot alsmaar meer scheuten Mekhong Spirit door mijn keel – en ik keek naar de klap van een dronkenschap uit. En de fantasie, dat uitbundige wijf, legde mijn inbeeldingsvermogen lam. We wachtten allemaal op iets, de weinigen daar in de Shots Bar, de kleinste bar van Bangkok. Een wonder, een mysterie, een onbehouwen feit…

Het was wachten op het klapstuk, de climax, op het apogeum!

Alphonse Wijnants
Over Alphonse Wijnants 26 Artikelen
Alphonse Wijnants (België) is gewezen leraar en directeur van middelbare scholen. Voormalig copywriter. Heden: Ronddwalen in Zuidoost-Azië en kortverhalen schrijven over mensen en voorvallen aldaar.

2 Comments

  1. Het lezen was als smullen van een meesterlijk gebakken taart, ik heb elk zinnetje, elk alineaatje als een lekker hapje laten rondwentelen langs tong en gehemelte vooraleer het door te slikken. En nu nog deel 3… hoop ik.

    • Wow, dat raakt mijn hart.
      En zeggen dat dit verhaal door de Vlaamse en Nederlandse gerespecteerde literaire tijdschriften afgewezen wordt als (citaat): een voorspelbaar stereotiep verhaal.
      Leve Trefpunt Azië!

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.