Saphan Mon in Sangkhla Buri: langste houten brug in Thailand

Monnikenwerk houdt tempel bereikbaar

De Uttamanusorn Bridge of beter bekend als Mon Bridge (สะพาน มอญ),  is een houten loopbrug in Tambon Nong Lu, Sangkhla Buri District, in het noordwesten van de provincie Kanchanaburi, Thailand. De brug overspant de rivier de Songaria op de plaats waar hij het stuwmeer Talee Saab Vajiralongkorn inloopt. Het meer word gevormd door de Vajiralongkorn dam (Khao Laem Dam zoals hij lokaal genoemd word). De brug is 445 meter lang, en is daarmee de langste houten brug in Thailand, en de tweede langste in heel de wereld. Alleen de U Bein-brug van Mandalay in Myanmar is nog langer.

Saphan Mon. Lode Engelen houten brug

De brug is genoemd naar zijn bouwer, de monnik Luangpho Uttama, die abt was van Wat Wang Wiwekaram. Hij is gestart met de bouw van de brug in 1986 met de hulp van lokale Mon-arbeiders. De brug was in één jaar volledig klaar. Hij bouwde de brug omdat het stijgend water door de bouw van de stuwdam de mensen verhinderde om naar de tempel aan de overkant te gaan. Toen de brug klaar was konden de monniken iedere morgen met hun bedelnap over de brug lopen. En zo konden de mensen van het Mon dorp weer voedsel in de nap van de monniken komen leggen.

Saphan Mon. Lode Engelen

Saphan Mon. Lode Engelen

Saphan Mon. Lode Engelen
Foto Patchaneeboon 2014

Aan beide zijden van de brug is er een portaal gebouwd, waar een donatie box staat. Het geld hiervan word gebruikt voor onderhoud van de brug.

Saphan Mon. Lode Engelen

Jonge Mon meisjes proberen een paar Baht te verdienen door met houten stempels thanaka pasta op de toeristen hun gezicht te drukken.

Saphan Mon. Lode Engelen

Mon vrouwen gebruikende de brug om allerlei goederen naar hun dorp te brengen.

Saphan Mon. Lode Engelen
Foto Patchaneeboon 2014

Oudere vrouw van de Mon die nog steeds traditionele kleding dragen.

Saphan Mon. Lode Engelen Houten brug

2013 een rampjaar voor de brug.

Midden 2013 is de brug voor een deel ingestort door zware regenval met zeer sterke stromingen als gevolg. Het water kwam vanuit het Thung Yai Naresuan Wildlife Sanctuary, en heeft een deel van de brug meegesleurd. In 2014 werd de brug opnieuw gerestaureerd. Deze foto is genomen twee dagen voor de officiële heropening van de brug.

Voor het instorten van de brug mochten er ook auto’s en motorfietsen over de brug rijden. Na de herstelling is de brug enkel nog toegankelijk voor voetgangers.

Saphan Mon. Lode Engelen

In afwachting van de herstelling van de brug werden bamboe vlotten aan elkaar gebonden om een loopbrug te vormen .

Saphan Mon. Lode Engelen Houten brug

Saphan Mon. Lode Engelen

Drijvende huizen van vissers, die verbonden zijn met vlotten gemaakt van bamboe en houten planken, liggen naast de houten brug.

Saphan Mon. Lode Engelen

Zonsondergang boven de drijvende vissershuisjes op het meer.

© Lode Engelen. Foto’s genomen op 16.10.2014 en 01.10.2019 in Sangkhla Buri.

Meer lange bruggen op Trefpunt: de langste bamboebrug van Thailand
Lode Engelen
Over Lode Engelen 204 Artikelen
Lode Engelen, jaargang 1952. Hield zich in actieve carrière bezig met röntgenapparatuur. Onmiddellijk na zijn vervroegde pensionering in 2013 is hij met levensgezellin Pat, een Thaise antropologe, permanent in Thailand gaan wonen. Lode is amateur-fotograaf, en probeert leven en cultuur van de Thai vast te leggen. Pat is de perfecte partner om hiervoor deuren te openen. Meer werk van Lode op LodeEngelen.be

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*