Rotterdam in beeld (13)

Spelende Beertjes

Chris Ebbe, Rotterdam in beeld, Beertjes

Dat de Lijnbaan in Rotterdam bijzonder was, wisten wij in de jaren zestig nog niet. Tot 1845 was de lijnbaan een langgerekte touwslagerij waar de touwslager in de open lucht garens verwerkte tot touw. De woningen die daarna zijn gebouwd, werden door het bombardement op 14 mei 1940 verwoest. Na de oorlog bouwden Van de Broek en Bakema, architecten met visie, hier een verkeersvrij winkelcentrum. De op 9 oktober 1953 geopende promenade, uniek in de wereld, trok internationale aandacht en navolging.

Wij slenteren langs de winkels met meer aandacht voor de ons tegemoetkomende meisjes dan voor de geëtaleerde koopwaar. Voordat wij bij café-restaurant Ruteck’s naar binnen gaan om een pilsje te drinken, blijven wij staan bij de Spelende Beertjes op het kruispunt Lijnbaan en Korte Lijnbaan. Hoewel stoere binken, het verhindert ons niet de creatie van de Noorse kunstenares Anne Grimdalen allerliefst en koddig te vinden.

Na de pils op naar Thalia, net als Lumière er tegenover, een van onze favoriete bioscopen. Na het Polygoonjournaal, een tekenfilm van Mr. Magoo en de reclame begint waarvoor wij zijn gekomen: The sons of Katie Elder, starring John Wayne en Dean Martin. De vier zonen van Katie Elder, die een leven hebben geleid van geweld, drank en gokken, komen er achter dat hun moeder in armoede is overleden. Hun vader is vermoord, zijn ranch vergokt. Geplaagd door spijt en schuldgevoel slagen zij er niet in de zaak volgens de regels op te lossen waarna een gewelddadige wraakactie volgt. Ruige taal, heldhaftig gedrag, knallen en schieten volgt, de dooien rollen bijkans vanaf het filmdoek de zaal in.

Chris Ebbe, Rotterdam in beeld, BeertjesNa afloop stappen we met de handen op de heupen in de John-Wayne-pas de avond in. Wijzelf zijn zonen van Katie Elder. Luidruchtig denkbeeldige schurken omleggend lopen wij in de richting van de Spelende Beertjes. De politie heeft dat deel van Lijnbaan met lint afgezet. Het bioscooppubliek blijft staan. Wij voegen ons bij hen. Op de grond zien we onder een deken de contouren van een mens. Het wordt stil, heel stil.

‘Wat is er gebeurd?’ vragen wij.

Het duurt lang eer we een antwoord hebben. Dan roezemoest het door de menigte: ‘Hij had ruzie om een meisje en is doodgestoken.’

Ons hart bonkt, onze adem stokt, een gevoel van misselijkheid dringt zich op. De Spelende Beertjes spelen onverstoord hun vertederende spel. Wij sluipen weg, stil als een dief in de nacht.

Spelende Beertjes, maart 1956. Aangeboden door Noorse exporteurs. Maker Anne Grimdalen.

Foto’s Chris Ebbe

Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 202 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*