Rohingya. Getraumatiseerde vluchtelingen willen niet naar huis

Bert Vos, Bangladesh, Rohingya, Getraumatiseerde vluchtelingen,
Getraumatiseerde vluchtelingen
Foto Unicef

De bussen stonden al klaar om de Rohingya vluchtelingen vanuit Bangladesh terug te brengen naar Myanmar. Maar tot nu toe is niemand komen opdagen. Getraumatiseerd, door de gruwelijkheden begaan door het leger, willen de vluchtelingen niet terug en de generaals in kwestie ontlopen hun verantwoordelijkheid. Dat schijft Amnesty die vindt dat er doorverwezen moet worden naar het Internationale Strafhof.

Amnesty International waarschuwt dat de staat Rakhine, waar de meeste Rohingya vandaan komen, onveilig blijft. Het is nu twee jaar geleden dat het Myanmarese leger meer dan 740.000 Rohingya, vrouwen, mannen en kinderen, dwong om hun huizen en dorpen te ontvluchten. De campagne werd gekenmerkt door wijdverbreide wreedheden, die volgens een VN-onderzoeksteam neerkomen op misdaden tegen de menselijkheid en genocide.

Getraumatiseerde vluchtelingen

Het recente voorstel van Bangladesh en Myanmar om duizenden vluchtelingen te repatriëren heeft grote angst opgewekt. De herinneringen aan moord, verkrachting en in brand gestoken dorpen zitten nog vers in het geheugen. Als het leger net zo meedogenloos optreedt als altijd blijft het onveilig voor iedereen om terug te keren, aldus een verklaring van Amnesty International.

De mensenrechtenorganisatie vindt dat naast doorverwijzen naar het Internationaal Strafhof ook een alomvattend wapenembargo opgelegd moet worden. De Rohingya blijven hun rechten aan beide zijden van de grens tussen Myanmar en Bangladesh ontzegd. Ook in Myanmar leven nog honderdduizenden Rohingya onder een apartheidssysteem, in overvolle kampen en ‘gevangenisdorpen’ waar hun bewegingsvrijheid wordt beperkt evenals toegang tot scholen en gezondheidszorg.

Misdaden tegen de menselijkheid

Bert Vos, Bangladesh, Amnesty International, Getraumatiseerde vluchtelingen,
Foto Unicef

Het leger controleert streng de toegang tot Rakhine. Waardoor internationaal toezicht op iedereen die terugkeert zeer moeilijk zal zijn. De afgelopen twee maanden hebben de autoriteiten een telecommunicatie-black-out opgelegd in de deelstaat waardoor dit gebied nog verder geïsoleerd is.

Sancties

De zuivering door het leger van honderden Rohingya-dorpen in de eind 2017 heeft volgens een schatting van de VN ten minste aan 10.000 Rohingya het leven gekost. De overlevenden vluchtten de grens over naar Bangladesh, waar ze tot de dag van vandaag verblijven. In een rapport van Amnesty International van juni 2018 werden 13 hoge functionarissen van de veiligheidstroepen genoemd, van de  commandostructuur tot generaal Min Aung Hlaing, die vervolgd moeten worden voor misdaden tegen de menselijkheid. De Europese Unie heeft al gerichte sancties opgelegd tegen elf van deze hooggeplaatste militairen.

Gewapende Rohingya groep

In mei documenteerde Amnesty International hoe het leger nieuwe operaties lanceerde in de staat Rakhine, na gecoördineerde aanvallen op politieposten, waarschijnlijk door leden van de Arakan Army (AA). De militaire reactie omvatte: onwettige aanvallen waarbij burgers werden gedood of gewond, buitengerechtelijke executies, willekeurige arrestaties, marteling, mishandeling en verdwijningen. Veel van deze schendingen komen neer op oorlogsmisdaden. In Bangladesh wonen meer dan 910.000 Rohingya, inclusief mensen die eerdere golven van geweld zijn ontvlucht. De Bengaalse overheid legt ernstige beperkingen op aan hun leven, ze mogen niet werken of vrij rondlopen en kinderen gaan niet naar school.

Redactie, Rohingya-vluchtelingen, Islamitische landen
Foto UNCHR.

Sinds de ondertekening van een repatriëringsregeling in november 2017 hebben de beide regeringen herhaaldelijk aangekondigd om te beginnen met het terugzenden van de getraumatiseerde vluchtelingen naar Myanmar. In november 2018 werd het afgeblazen na internationale verontwaardiging over het gebrek aan overleg en het feit er geen garantie is voor een veilige terugkeer. Half augustus waren er opnieuw repatriëringsplannen voor 3.540 vluchtelingen.

De autoriteiten van Bangladesh hebben gezegd dat terugkeer alleen plaatsvindt als het veilig en vrijwillig is. Maar omdat Myanmar geen verantwoording neemt voor de gruweldaden en het apartheidssysteem niet ontmantelt, is een veilige terugkeer onmogelijk.

Oorlogsmisdaden

Vorig jaar september heeft de VN-Mensenrechtenraad een resolutie aangenomen voor het verzamelen en bewaren van bewijsmateriaal van misdrijven volgens het internationale recht. Andere inspanningen omvatten gerichte sancties tegen militaire functionarissen door verschillende staten en door de Europese Unie, evenals een verzoek van de officier van justitie van het Internationaal Strafhof om een ​​onderzoek in te stellen naar oorlogsmisdaden. De situatie zal volgens Amnesty voor de vervolgde etnische minderheden in Myanmar nooit verbeteren totdat het leger veroordeeld voor zijn afschuwelijke misdaden.

Het humanitaire antwoord is om te helpen hun leven weer op te bouwen, dat moet hand in hand gaan met een krachtig streven naar verantwoording. De internationale gemeenschap heeft in het verleden herhaaldelijk de Rohingya, getraumatiseerde vluchtelingen, in de steek gelaten, dat mag ze niet meer doen, aldus het onderzoeksrapport.

 

Meer op Trefpunt overde getraumatiseerde vluchtelingen in Bangladesh: Moeizame verstandhouding
Bert Vos
Over Bert Vos 133 Artikelen
Bert Vos is journalist, tekstproducent, Azië-liefhebber, publicist en ZZP'er in Amersfoort.

6 Comments

  1. Het is intens triest en goed dat je het opschrijft hoor, maar er is 1 maar….. De Rohingya’s schijnen zich niet altijd goed gedragen te hebben. Er zijn ook heel wat verhalen over Rohingya’s die bv politieburo’s overvallen.

    Berthy, Chiang Mai

    • “…Er zijn ook heel wat verhalen over Rohingya’s die bv politieburo’s overvallen…” schrijft Berthy.

      Het verhaal van de kip of het ei, wie begon er mee?

      Maar een politiebureau overvallen is iets anders dan ongewapende burgermannen vermoorden, hun vrouwen verkrachten en hun huis in de fik steken en dat tegen EEN bepaalde bevolkingsgroep. Genocide heet dat. Niet voor niets dreigt de VN Myanmar met een zaak voor het Internationaal Strafhof in Den Haag. Waar twee vechten hebben meestal twee schuld maar wat de Tatmadaw deed is geen oorlog voeren meer maar genocide. Myanmar haalt nu pas en met grote aarzeling een paar soldaten voor de nationale krijgsraad wegens deze wandaden in 2017…..

      Nee, het is goed dat Bert Vos dat hier heeft aangekaart; en Bert niet alleen, de wereldpers verslaat dit bijna dagelijks.

  2. Volkomen te begrijpen; een land waarin het leger kan doen wat het wil, een land met genocide en een ‘huis’ dat afgebrand is door de Tatmadaw. Ik denk dat Bangladesh er voor heel lange tijd een miljoen mensen bij heeft. En er dreigen er nog eens 2 miljoen uit India/Assam bij te komen; ongeregistreerde vluchtelingen uit de jaren ’70 toen Oost-Pakistan Bangladesh werd en die India nu kwijt wil…….

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*