Reizen, hoe moet het?

 

Roger Stassen, Reizen, Mobieltje

Wie samen kan reizen, kan ook samen leven
Simon Carmiggelt

Die große Frage, die ich trotz meines dreißigjährigen Studiums der weiblichen Seele nicht zu beantworten vermag, lautet: ‘Was will eine Frau?’
Sigmund Freud

I can’t change the direction of the wind, but I can adjust my sails to always reach my destination.
Jimmy Dean

Roger Stassen, Reizen, Mobieltje

Afwijken van de norm

Franse treinen rijden oerend hard, ze klieven door het landschap. Ze suizen als pijlen naar de einder.
Ik keek door het raam en vergaapte me aan de schoonheid van de Midi. Zoëven nog in Carcasonne, straks in Narbonne.
Mocht deze wereld geschapen zijn in zeven dagen zoals men nogal eens beweert, dan heeft Frankrijk alleen al minstens één volle dag opperste concentratie en goddelijke creativiteit gevergd. Zo mooi, zo weergaloos, een meesterwerk der schepping.

Het zal wel een soort afwijking zijn, dat genieten van panorama’s. Soms betrap ik er mij op dat ik de enige ben. De anderen in het treincoupé lezen de krant, dutten wat in of bepotelen een smartphone of tablet.

Roger Stassen, Reizen, Mobieltje

Mijn eega idem dito. Ze kijkt nauwelijks op van haar lichtgevend rechthoekig hebbeding.

Waarom?, denk ik dan. Waarom?
Is het een gebrek aan interesse?

Reizen is toch vooral een visuele ervaring. Dat golvende voorbijflitsende terrein met uitgestrekte wijngaarden, groene heuvels, dorpjes in de zo typische zuiderse okertinten waar ik nauwelijks mijn ogen kan vanaf houden, waarom acht zij het geen blik waardig?
Maar ja, zoals ik eerder al zei, ze is de enige niet. En nee hoor, ik zal het niet opnieuw gaan wijten aan cultuur- en andere verschillen (Aziaten versus Westerlingen, vrouwen versus mannen)… Alhoewel de verleiding zeer groot is.
Durf niet Roger!

Nauwelijks oog hebben voor je omgeving is geen psychische aandoening… veronderstel ik. Onze genen brandmerken ons gedrag.

De ene is zus, de andere zo.

Sommigen medemensen, u houdt het misschien niet voor mogelijk, HATEN voetbal. Bizar, maar het bestaat. Anderen raken in trance bij het luisteren naar muziek van Johann Sebastian, Wolfgang Amadeus of der Ludwig. Er zijn er, geloof me ik verzin niets, die opperste voldoening ervaren tijdens een spelletje schaken, dammen of het invullen van Sudoku’s. Mijn vrouw en vele van haar vriendinnen vullen hun dagen met Mark Zuckerberg’s creatie facebook alsook Instagram, Line en ga zo maar door.

Het citaat van Simon Carmiggelt bovenaan indachtig wil(?)/moet ik me willens nillens aanpassen aan mijn partner. Wachten op het omgekeerde staat gelijk aan wachten op Godot. Mijn huwelijk is heilig en dus ga ik ootmoedig door de knieën en draag zonder morren menig kruis, Amen!

Hoe moet je je dan wel tijdens het reizen gedragen? Hoe hoort het?

Wel, je moet er sowieso voor zorgen dat de batterij van je smartphone, IPhone of tablet ten alle tijden voldoende opgeladen is. Vergeet dit nooit!

Roger Stassen, Reizen, Mobieltje

Ga enkel daar lunchen of een kop koffie drinken waar WiFi aanwezig is. Andere etablissementen laat je gewoon links liggen.
Vraag terstond het ter plaatse geldende wachtwoord zelfs voordat men met de menukaart komt aanzeulen. Speur voortdurend naar taferelen die je kan fotograferen want hiervoor reis je toch!
Zorg ervoor dat je voldoende selfies neemt: dit als bewijs dat je wel degelijk ter plaatse was.

Roger Stassen, Reizen, Mobieltje

Praat niet teveel met je partner want dat verstoort je concentratie.
Elk “zeldzaam” moment dat je niet fotografeert spendeer je aan het maken van kant-en-klare verzendbare collages. Hiertoe heb je vooraf tientallen app’s gedownload.

Waarom aanpassen?

Het is een lijdensweg, het vergt offers maar uiteindelijk behaalde ik een acceptabel niveau. In sommige onderdelen blink ik zelfs uit. In het continu fotograferen bijvoorbeeld.

Het is verstandiger om je zeilen aan te passen aan de windrichting dan omgekeerd. Het huwelijksbootje vaart er wel bij. En wanneer zij gelukkig is ben ik dat ook. We genieten intens van het samen reizen. Museum- of theaterbezoek is er dan wel niet bij maar eerlijk gezegd mis ik dit geen moment.

Roger Stassen, Reizen, Mobieltje

Zet alle zeilen bij, we hebben nog een mooie tijd voor de boeg.
Ahoi skipper!!!

 

Roger Stassen
Over Roger Stassen 75 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden.

6 Comments

  1. Samen reizen en op verkenning gaan is een van de mooiste dingen die er is.

  2. Had een keer een vriend op bezoek in Fai Kwang. Ik reed met hem door de bergen bij Phu Shi Fa.
    Hij was zowel op de heenweg als ook op de terugweg in de auto ingeslapen!!!!
    Nooit zal ik dat echt kunnen begrijpen?!

  3. Grappig , informatief verslag van de hedendaagse situatie !
    Mijn persoonlijk waarheid : A DAY ON THE ROAD – IS A DAY OF WISDOM.
    Ook al is reizen telkens weer ook een beetje lijden.

  4. Weer heerlijk om te lezen Roger! En ja, die smartphones …. mensen die er geen hebben/willen zijn uitzonderingen (ik voorlopig). Niet altijd bereikbaar willen zijn, is toch raar! Niet?

  5. Een mooi verhaal, “uit het leven gegrepen”. Onze interesses kunnen danig verschillen….en dat maakt ons dan ook zo speciaal als individuen. Het mooie daaraan uiteindelijk, is de mogelijkheid om er samen verder te kunnen genieten. Ieder volgens z’n eigen voorkeuren.
    Op een zeilschip heb je inderdaad matrozen, stuurlui, kapiteins….met elk hun eigen vaardigheden en zichtsvelden, die als team van haven tot haven varen.

  6. Een zalig artikel dat straalt van de zuiderse zon en de lichtheid van het bestaan aldaar.
    Je hebt de sfeer heel goed getroffen.
    Vroeger (in een gehuwd leven) heb ik mijn hart verloren aan de Midi.
    Ontelbare malen daar geweest.
    Dus maak je me erg blij, Roger, alleen al door die opsomming van namen.
    En ja, het Canal du Midi is pure rust.
    En wat betreft de mobile – en ondanks je filosofische mijmeringen –
    vroeger moeten de mensen zich toch
    vaak stikdood verveeld hebben… zo zonder entertainment.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.