Recensie. Inheems Kruid: proza uit Thailand vol filosofische beschouwingen

‘Het was het begin van de moesson, maar het was een prachtige dag daar opbloeiend boven de rubberplantages, die de nacht nog maar net hadden afgeschud.’ Hiermee begint het eerste verhaal ‘De minotaurus en de rubberboer’ uit de bundel ‘Inheems Kruid’ van Antonin Cee dat zich in Thailand afspeelt. Met als invalshoek zijn eigen ervaringen in dit Zuidoost-Aziatische land, schrijft hij proza vol filosofische beschouwingen. Met oog voor wat de hoofdpersonen bewegen, meemaken en ondergaan. Met sommige loopt het niet goed af en als lezer word je telkens een andere kant opgestuurd.

Met gedrevenheid weet de auteur zijn personages neer te zetten. Zoals de rubberboer Jirat die moet opboksen tegen corruptie, klasse-verschil en ambtelijke onwil. Twee Nederlandse mannen aan de toog van een bar in Chiang Mai proberen ‘Thainess’ voor zichzelf te verklaren. En wat betekent die glimlach toch, vragen ze zich af. Een lang filosofisch betoog is het gevolg, waar een mysterieuze gast zich in mengt. Ook de bareigenaresse die achter de toog staat,  heeft haar eigen verrassende inzichten. Waarbij Antonin je weer even op het verkeerde been zet.

Schrijver Antonin Cee aan het werk.

In het verhaal ‘Een verwarde vrouw’ geeft de auteur een inkijk hoe een getrouwde Thaise in een rijk milieu verstrikt raakt. In een uitzichtloos huwelijk waar geld, glamour en doen ‘alsof alles fantastisch’ is de boventoon voert. Het einde verklap ik uiteraard niet. Wat kan er met je gebeuren als je je in Bangkok inlaat met louche zaakjes? Ook weer een wervelend verhaal dat je in een keer uitleest. Tot slot raakt een zeer gemotiveerde verpleger uit Brabant in een vluchtelingenkamp bij de Thaise grens, in de tijd van de val van de Rode Khmer, in een zeer penibele situatie als het kamp wordt aangevallen. Een wanhopige vlucht door de jungle volgt, waarin hij zijn leven en motivaties overdenkt en de twijfel keihard toeslaat.

‘Inheems Kruid’ wil je in een keer op de bank in je huiskamer of op een vlucht naar Bangkok uitlezen. Het boek heeft sowieso een plaats in mijn boekenkast naast ander auteurs van Thailand-literatuur. Maar Antonin wijkt ervan af door zijn unieke schrijfstijl, niet alleen in zijn boeken zoals Thailand tegen het licht, maar ook in verhalen die hij onder meer publiceert op Trefpunt Azië. Daarin herken je zijn turbulente leven. Hij begon zijn loopbaan als lichtmatroos op de wilde vaart bij een Rotterdamse maatschappij. Op een oude schuit, die voornamelijk de Oostzee bevoer. Waar hij ontdekte dat hij geen echt zeemansbloed had. De hele dag was het roestbikken na eerst de ijsafzetting, die zich er op had vastgezet, weg te hameren. Daarna was hij elektricien, loodgieter, zilverlasser en pijpfitter. Hij baatte de Ileteit uit, een literair café in Breda, was vrijwilliger in een kibboets, werkte op een paardenfarm in Amerika en liftte de wereld rond. Uiteindelijk ging hij filosofie studeren in Frankrijk, waar hij jaren verbleef. En tenslotte kwam hij in Thailand terecht waar hij als redacteur werkzaam was voor de Engelstalige krant The Nation en een thema-reisbureau had.

De fraai vormgegeven bundel is zeer zeker geen vakantieboek waar je snel doorheen gaat.  Maar, als je in een exotisch Thailand geïnteresseerd bent, en in de confrontaties die daaruit kunnen voortvloeien zoals Antonin beschrijft, is het beslist een aanrader.

‘Inheems Kruid’ is een herziene herdruk en heette voorheen ‘Tussen eigen en ander’. Het is zonder verzendkosten te bestellen  bij Amazon

Over Bert Vos 239 Artikelen
Bert Vos is journalist, tekst-producent en Azië-liefhebber. Hij woont in Amersfoort.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*