PropRoots en de kunst van sociaal egotrippen

Anton Lustig, PropRoots, Egotrip

Uw topia

 

Laten we zeggen dat Hans Trefpunt mij vriendelijk heeft aangespoord. Ook ik vind dat er nú maar eens een stuk moet komen! Wat ik graag vooraf wil roepen is dat ik niet “objectief” en geen “correspondent” kan zijn, omdat mijn denken daarvoor veel te wispelturig en te on-conventioneel is. Ik heb teveel verschillende dingen aan mijn hoofd. Naast dat nonprofit-bestaan waar ik in mijn eerste artikel over heb geschreven, permanent gevestigd in een dorpje van het Jingpo-volk in het Chinees-Birmese grensgebied, probeer ik ook aan mijn “eigen” dingen te werken. Dit keer wil ik u vooral schrijven over wat ik met mijn “eigen” leven wil bereiken.

Zodra ik kans heb – niet vaak genoeg helaas – zoek ik namelijk het liefst een rustig plekje voor mezelf. Eén ding wat ik doe is lezen, of wandelen door de bergen met een luisterboek, voor een combinatie van wetenschappelijk onderbouwde introspectie en het opbouwen van nieuwe inspiratie. Ik wil graag begrijpen hoe ons mensen’s bewustzijn of subjectieve gewaarwordingen tot stand worden gebracht, en op wat voor unieke wijze wij vanuit het dierenrijk zijn voortgekomen. En zo nog wat meer fundamentele en ook natuurkundige kwesties. Taalkunde heeft voor mij allang afgedaan, hoewel ik het best bijzonder vind dat wij mensen überhaupt talen spreken.

Mijn schrijverij, zoals het “Boek” waaraan ik zo vaak herbegin, helpt mij hopelijk bij het leren om te gaan met de levenswijze die ik hier heb opgebouwd en waar ik, hoe lastig ook, niet meer onderuit kan. (Het schrijven van dit artikel werkt wellicht ook “therapeutisch”.)

Steeds terugkerend thema is het verhaal over hoe ik hier in de Jingpo-dorpen terecht gekomen ben. Noem mij een egotripper, maar ik wil mijn levensverhaal eigenlijk alleen gebruiken als springplank voor meer grens-overschrijdingen. Mijn ingangen tot de Jingpo-wereld vormden het schrijfproces aan mijn uiteindelijk 1700 bladzijden tellende Grammar and Dictionary of Zaiwa, maar vooral ook de vele jaren van innig samenleven binnen een Jingpo-gemeenschap, een aantal bergkammen verderop van waar ik nu woon. Hoewel vast ook nooit 100% vrij van aids en heroïne, was die oude stek beslist mooier en beter, meer een soort ideaal dorp. Goed voor verhalen, en voor verbazing over hoe snel “de tijd” voorbij kan gaan.

 

Anton Lustig, Prop Roots, Kunstenaar
… rustig plekje nodig…

Ik was ooit kunstenaar en ben dat, wie weet, nog steeds wel. Tijdens mijn Gouden mid-life, mijn renaissance van een decennium geleden, vóór we met Prop Roots waren begonnen, vormde het maken van schilderijen en muziek mijn ultieme levensdoel. Mijn Prop Roots-bestaan zette mijn voeten wat steviger op aarde en maakte nieuwe dingen los, maar een onvermijdelijk bijeffect is wel dat schilderen en muziek vooralsnog op een laag pitje staan. Maar daar gaat vast verandering in komen en het resulterende werk zal vast heel anders zijn dan hiervoor. Hier vindt u updates en samples van mijn muziek. De schilderijen die u ziet zijn ook van © mij.

De contextuele “achtergrondstraling” tijdens ons bestaan hier in het Prop Roots Center vormt mij, traint mij. Niets is zeker en alles vraagt om ongewone oplossingen. Steeds weer merk je hoezeer in deze contreien vrijwel ieder huisje wel een kruisje heeft. De kinderen om ons heen krijgen al vroeg te maken met drugsverslavingen en verlies van familieleden en een groot deel van hen is wees. Er zijn redenen genoeg om met Prop Roots door te gaan, ondanks de frustraties. We krijgen regelmatig heel wat roddels, onbegrip en misverstanden over ons heen.

 

Anton Lustig, Prop Roots, kunstenaar
Met Li Yang, pupil Alan en pluizig vriendje

 

Je wordt in China zelden geloofd als je zegt iets puur te doen om anderen te helpen. Ook mist de plaatselijke bevolking inzicht omtrent wat hun kinderen op de lange termijn nodig hebben om niet in negatieve cirkels te worden meegetrokken. Daarbij is het in China lang niet ongevaarlijk om een organisatie als de onze op te zetten, want veel bestuurders denken in een heel ander kader en zijn vooral bang voor lastige vragen van hun meerderen. Maar hier hebben we allemaal zelf om gevraagd. Samenvattend kunnen we zeggen dat Prop Roots het naar omstandigheden juist heel goed doet. En “onze” kinderen gaan beslist vooruit en daar gaat het toch vooral om.

Bij mij thuis in het Prop Roots Center ziet een doorsnee-week er ongeveer zo uit. Van vrijdag- tot zondagmiddag is het hier gekkenwerk, als meerdere tientallen kinderen hier komen spelen, lezen, huiswerk-hulp ontvangen, dansles volgen, vrij dansen, fietsen, keten en plezier maken, intelligentiespelletjes spelen, film kijken, enzovoort. Er wordt gegeten en gelogeerd, allemaal gratis uiteraard. Tussen de bedrijven door worden serieuze onderwerpen niet vermeden. Doordeweeks is het hier soms schijnbaar rustig, maar er is altijd wel wat aan de hand en een project als dit vereist nu eenmaal heel veel werk.

Anton Lustig, PropRoots, kunstenaar
Li Yang met schelpenwerk voor de kids

Ook buiten het weekend komen er kinderen langs en soms ook nog wel logeren en meestal huisvesten we ook vrijwilligers en andere gasten. Tijdens de vakanties – zoals nu – vervaagt het onderscheid tussen doordeweeks en weekend en kom ik dus nóg minder aan mijn eigen dingen toe. Vooral als we nog een vakantiekamp of Study Tour doen, want dit soort dingen zijn tamelijk intensief. Wel heel leuk meestal, dat wel. Overigens, ik ben niet echt een organisator of leider, maar mijn vrouw Li Yang juist des te meer, dus ik fungeer vooral als klankbord en haar assistent.

Mijn lees- en denkwerk geeft vaak aanleiding tot wat teruggetrokkenheid, terwijl ons non-profit werk mijn neus juist weer in het mede-menselijke bestaan doet steken. Dit soort werk kun je immers alleen maar doen als je hartelijk en sociaal bent en in één beweging allerlei onbegrip ruimhartig naast je neer kunt leggen. Ik kan u zelf ook nog niet vertellen wat deze “mix” voor mij aan ultieme levenslessen op zal leveren. Dit is eigenlijk óók een soort van kunstenaarschap, ongeacht de output op tonale, verf-matige of tekstuele wijze.

Ik zal proberen meer te bloggen!

 

Info, blogs, documentaires en andere links – over Prop Roots en mijn “eigen dingen”: http://www.proproots.org
Of ga direct naar Prop Roots’ Youtube channel

Gerelateerde berichten

7 Comments

  1. Mooi om weer eens wat van je te lezen, Anton. En alle ruis ten spijt, de kinderen ontwikkelen zich sneller, beter, anders dan wanneer Prop Roots niet zou bestaan. En daar gaat het allemaal om.

      • Besef nu pas dat dit artikel al over mijn muziek gíng! Dubbele reclame dus. Hier komt dus een degelijk vervolg op, maar dan wel over minstens een maand, want ik zal voorlopig computer en internetverbinding achter mij moeten laten.



        We staan nu namelijk bijna op het punt te vertrekken voor een speciale expeditie, met 18 kinderen langs een imposante reeks van de meest speciale en moeilijk toegankelijke plekken van Tibet. De kroon op een half jaar training. Bij deze zware maar onvergetelijke reis staan het sterken van teamgeest en discipline centraal. “Niet opgeven en je teamgenoten nooit verzaken!” Deze 1-maand lange trip is op touw gezet door een groep professionele klimmers (arts inbegrepen) en zelfs grotendeels door hen gefinancierd. Hier zit weer een lang verhaal achter dat ik zeker nog wel ga vertellen.

        Na terugkeer plaats ik ook een stukje muziek van mij op het web. Het heet “mountain”, dat is Engels voor bergen.

  2. De dingen die je voor jezelf doet en de dingen die je voor de kinderen/prop roots doet zorgen samen voor een mooie dynamiek. Die dynamiek is – denk ik – jouw motor, om bezig te blijven met de dingen die je doet.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.