Porn in de Beergarden (deel II). Genadeloze vriendschap

Alphonse Wijnants, Beergarden, Porn, Deel 2, Vriendschap
Beergardenhindes

Onverwachts gebeurt er iets vanuit mijn ooghoeken. Een gestalte springt luchtig als een hinde met twee voeten tegelijk van ergens opzij achter mijn stoel bij de laatste toog in de Beergarden. 
Ik voel het als een vermoeden.

Legt vochtige handen over mijn ogen. Tussen de spleten van die lange smalle vochtige vingers zie ik een veelvoud van voetbalmatches flikkeren. Kleurige truitjes rennend op een bedje van groen. Vaag spoelen gestalten van farang aan bij de vijf witte togen, verspreid over de biertent. Nu pas hoor ik: luide techno doorgalmt de hele ruimte, de lucht dreunt. Tarà tatàm, tarà tatàm, tarà tà tàm, bekende dreun in de clubs. Maakt me vrolijk, mijn benen geraken ongedurig als een ADHD’er.

Maar iedereen zit roerloos met één voet op de barstang.

De meisjes vloksgewijze tussen de groepjes farang. Soms krabbende knie, gebaren, lichaamstaal. Lachjes, onopvallende bewegingen strijkend over een onderarm, een dijbeen, gestolen blikken van sierlijk opgetrokken paarsgetatoeëerde wenkbrauwen. Volharding. Geduld holt weerstand uit. Een wang neigt zich onmerkbaar, subtiel naar de opening van je hemd, lange dansende zwarte haren, een vleug bitterzoet parfum. De expressieve bekorende oosterse trekken.

In de verste verte weet ik niet naar wie ik het raden heb, hier achter mijn rug. Dus zeg ik niks. Geen naam. Ik zit aan een tafeltje dat naar de toiletten leidt, voortdurend passeert er volk, niet alleen klanten. Alle vrouwen die ’s nachts op de Sukhumvit werken, vinden in de Beergarden toevlucht voor een toiletbezoek. Kan iedereen zijn.

Maar het is Porn.

Vingers warm en vochtig van het zweet. Smalle vingers.  Dan steekt ze haar wang naar me toe. Porn ziet eruit of ze dagen niet geslapen heeft. ‘Last weekend in Sisaket, with two fw-iends, bye bye Bangkok,’ zegt ze met verfrommeld gezicht.  Onbevangen haalt ze haar schouders op.

Alphonse Wijnants, Beergarden, Porn, Deel 2, Vriendschap
met een Porn kun je alle kanten uit….

Met Porn kun je alle kanten uit. Behalve naar bed. ‘When we marry?’ zeg ik vaak om haar te plagen. ‘Nog in geen duizend jaar!’ Ze steekt haar tong naar me uit, smal en spits. Zegt dat ze even in bezinning is. Trekt me mee naar de laatste toog met haar handtas, lelijk vormeloos bruin ding, en haar dure Samsung in knipperende laadstand.

‘I have to make choise: ow I want to be dw-unk – ow go to wo-wek.’ Ik weet dat ze richting Sukhumvit hier in Soi 7 bij de streetbar van Ao werkt. Tweehonderd meter verderop. Porn is kostelijk. Ze is onvervangbaar. Ze is het meisje dat leven in de brouwerij houdt, iedere voorbijganger aanlokt. Biertjes verzilveren; ook biertje voor haarzelf; ook biertje voor Ice en Ao. Zomaar of het vanzelf komt, vingerknip. Ze is een goudmijntje.  Ze is een tovenares.

Dan veert ze op, schreeuwt ze luid als een bezeten dorpsgeest met losse armen naar de overkant van de soi. Luguber onder de volle bol van een depressieve maan.
Dan wandelt ze als over de catwalk over een lengte van de soi, gedurfd, voornaam, hautain, verleidelijk. Wiegend met de heupen, pats pats haar hakkenschoenen precies voor elkaar geplaatst. Verend, net als modellen op de rode loper en ik kan beide handen volledig om haar middel spannen, zo slank is ze. Ze eet muizenmaaltjes. Haar rok over de knie tot op haar dijen omhooggetrokken.

Dan stapt ze als een echte schaduwpop een schrede achter een verwaande farang aan, imiteert zijn stappen, de zwier van zijn schouders, zijn air. Het wapperen van zijn handen. Hij heeft geen erg in haar schimmenspel.  We schateren binnensmonds.  En plots ongezien ploft ze neer op een klapstoel, gooit haar arm ruw om me heen, daar bij die geïmproviseerde bar van Ao. Ze zweet. Ze heeft dat smal plat gezichtje en haar opgejaagde ogen nemen alles in beslag. Druppeltjes hangen bij haar slapen.

Vale wolken schuiven in een staart voorbij, de maan kijkt ongeïnteresseerd, bol als een opgeblazen mond. Lichtreclames tekenen contouren op het sloopwerk van het bouwterrein. Ik betaal haar show met een biertje. Iets omfloerst weerkaatst in haar vinnige blik. Ik vind iets Laotiaans, het fijne vlakke gezichtje, smalle geproportioneerde kaak en slaap, fijne lippen, een neusje waar ik een kus op zou kunnen duwen.

‘Nog in geen duizend jaar!’

Ik durf wedden dat Porn al vroeg met school gestopt is. Maar alle voorbijgangers weet ze op de perfecte manier te pakken. Ze is een soort straat-Freud. Ze wikt en weegt. In een oogopslag doorgrondt ze het diepst van je armzalig persoontje, pulkt je bloot. Brutaal, uitdagend… of ze is met neergeslagen wimpers het schuwe argeloze meisje.

We vallen voor haar, we gaan voor haar door de knieën. We aanbidden haar. Ze is onze blijdschap in de bittere rancuneuze wereld. Er zijn farang die Soi 7 niet meer binnen durven stappen, ze domineert de straat. Ze kijkt zò door de zwakheden van je aanstellerig ego heen.  Er is maar één devies als wapen: onverbiddelijk jezelf zijn!
Geen toneel voor mij, priemen de ogen van Porn, ik doorzie je.

Drama genoeg in deze wereld. Nu ik weet dat ik er alleen nog om te leven ben, speel ik niet meer in de toneelstukken mee, die anderen opzetten.  Het is niet altijd makkelijk en je moet het been stijfhouden.

‘Ik weet het niet,’ zei Porn op die kruk in de Beergarden. ‘Ik voel er veel voor om me te bezatten. Geen werk, geen centen vandaag. No matte-w, het is maar zo.’

‘Je bent al dronken,’ zeg ik nuchter. ‘Het kan niet erger.’

Veel valt over Porn te zeggen – dat ze geslepen doet, dat ze uitgekookt is, onbetrouwbaar. Dat ze in een oogwenk van gemoed wisselt. Dat ze intimideert.  Ik geloof niets – schijn. Ze is een alterego. Ze is onszelf, spiegel van schijn die we werkelijkheid noemen.

Van bezijden bezie ik haar profiel. Zo fijn en sierlijk, met haar mooie gewelfde voorhoofd, haar dansende ogen, haar fijne neus, haar krullende mond kwetsbaar en het spreekt van zulke beloftevolle en aparte schoonheid.

Alphonse Wijnants, Beergarden, Porn, Deel 2, Vriendschap
.... verdrinken in de lotuszee….

Dat ik alles in mijn hoofd stilzet, ik denk aan de Lotuszee. Op een groot meer bij Udon Thani hectaren rode lotussen, die zich ’s morgens op de zon openen. Ik duwde me er met een bootje dwars door talay Bua Daeng en ging op in de bloemen, verzwolg als het ware. Een egale rozerode gloed over de wereld. Ik strekte me op de sloep uit en schoof nog een tijdje door het water. De stevige stengels, bladeren, bloemkelken ritselden. In de hemel boven de Isaan schoven wolken voorbij. Ik liet mijn vingers over alle lotussen glippen.

Precies zo kan ik in de roekeloze levenslust van Porn verdrinken.

Porn is van Nongkhai, dat is bij Udon en vandaar dat beeld van de Red Lotus Sea. De lotus is de plant die uit het modderslib opstijgt om bloem te worden.
Plots is ze verdwenen. Sommige vrouwen proberen me om beurt in hun toneelstuk een bijrol toe te dichten, knikken om een biertje, een gesprek. Bieden me op hun manier een soort geluk.

Alphonse Wijnants, Beergarden, Porn, Deel 2, Vriendschap
Beergardeniers bij nacht

Ach ja, sinds een tijd ben ik een werkloze acteur in mijn eigen stuk. Eenvoudiger kan niet!  Ik hoef niets meer van buiten te leren…

En het onderdeel Porn, ik raad je gedachten. Als een loden sarcofaag ligt late nacht zwaar over Soi 7. Als Soemerische mozaïeken beleggen wolken de hemel met versgeplukte groenachtig beaderde bloemkelken. Lotus in de knop. De maan is vol maar verzwolgen. Nu en dan tekent een ijskoud licht een geruisloze bliksemstreep aan de rand van de wolken. Een bevreemdend leven. De hoge zakentorens van de Sukhumvit zijn nietig, het bouwterrein een crematorium.

Porn loopt te serveren op straat bij het bierkraam van Ao. Kalm en beraden, beennuchter. Pletsend dat de straat weerklinkt van haar hakken op de catwalk van Soi 7. En ook ik ga weer voor de bijl, vier Chang, voor mij, voor haarzelf en haar vriendinnen. Ik ben nog niet in bed, mijn oog bloeddoorlopen.

Op een genadeloze vriendschap moet je soms wat geld toeleggen.

Alphonse Wijnants
Over Alphonse Wijnants 26 Artikelen
Alphonse Wijnants is gewezen leraar en directeur van middelbare scholen. Voormalig copywriter. Heden: Ronddwalen in Zuidoost-Azië en kortverhalen schrijven over mensen en voorvallen aldaar.

1 Comment

  1. Verdrinken in de roekeloze levenskunst van Porn, de straat-Freud. Man oh man, wat beschrijf je haar mooi beste Alphonse. Een verhaal, een tekst, een schrijfstijl waar velen je om benijden. Maar dat hoeft niet, benijden heeft iets negatiefs. Laat ons gewoon intens genieten want dat heb ik zonder enige twijfel gedaan, vanaf de eerste zin, vanaf het eerste woord was het likkebaarden.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.