Politieke ontwikkeling in Cambodja van 2013 tot heden (6)


Marcel Gerritse, Geschiedenis Cambodja6, Freedom Park
Freedom Park, onbereikbaar geworden door rollen prikkeldraad, zonder de volop aanwezige militairen en politieagenten

Wat vooraf ging:

Massademonstraties zijn inmiddels verboden en er geldt een samenscholingsverbod van meer dan tien mensen. Ingesteld, nadat begin januari 2014 het vuur werd geopend op een groep stenen gooiende demonstranten met als gevolg 5 doden en 40 gewonden. In één klap werd alle hoop op een snelle “verandering”, of herverkiezing na de geconstateerde malversaties, de kop ingeslagen. Toch heeft de verkiezingsuitslag van 2013 laten zien dat de oppositie flinke steun geniet onder de bevolking en dat Hen Sen bij de volgende verkiezingen in 2018 moet vrezen zijn meerderheid te verliezen. Hij heeft nog ruim 4 jaar om het tij te keren……..

De touwtjes blijven strak in handen van de regering

Op 8 maart had de oppositie opgeroepen tot een “dialoog” (aangezien demonstraties verboden zijn) in hun thuisbasis “Freedom Park”. Deze dag was het internationale Vrouwendag. Er werden duizenden deelnemers verwacht, maar…….doordat er die ochtend een enorm cordon van militairen om het park gelegd was kon geen enkele geïnteresseerde in de “dialoog” het park bereiken.

Later die maand, op 30 maart, had de oppositie het plan opgevat om een “people’s congress” te organiseren in Freedom Park. In een speech dreigde Hun Sen dat geen enkel geweld getolereerd zal worden en dat deze oppositiepartij met het organiseren van dergelijke acties buiten de wet aan het treden is. Ook dit “congress” werd verhinderd door een troepenmacht.

Doordat er een samenscholingsverbod ingesteld was, kon er enkel “gedemonstreerd” worden in kleine groepen of solo, terwijl betogingen helemaal verboden waren. Foto van een kennis, C. Moreels uit België, die illustratief is voor de fase waarin het land zich op dat moment bevond.

Afsluiting Freedom Park en geweld op 1 mei

Ondanks alle tegenwerking kondigde de oppositie ruim van te voren aan om op 1 mei, de dag van de Arbeid, een manifestatie te gaan houden op Freedom park, de thuisbasis van de partij van Sam Rainsy en Kem Sokha. De regering reageerde hierop met een totale afsluiting van dit park, door middel van  grote rollen prikkeldraad, zodat dit park onbereikbaar was geworden voor eenieder. Hierbij werd wederom verkondigd dat er voor demonstraties geen toestemming wordt gegeven. De naam “Freedom Park” doet surrealistisch aan als je de rollen prikkeldraad en soldaten ziet. Enfin, laat het beeld maar spreken…….

Marcel Gerritse, Geschiedenis Cambodja 6, Prikkeldraad
Freedom Park onbereikbaar geworden. De naam “Freedom Park” doet surrealistisch aan als je de rollen prikkeldraad en soldaten ziet. Enfin, laat het beeld maar spreken…….

Ondanks de barricade van Freedom Park verzamelden zich op 1 mei vlakbij Freedom Park enkele honderden demonstranten voor een vreedzame mars. Ditmaal werden de demonstranten met rust gelaten door de massaal aanwezige militairen, maar werden passanten en verslaggevers toegetakeld met knuppels en met elektrische wapenstokken bewerkt door onherkenbare figuren. Deze z.g. “ordetroepen” zijn vaak met brommerhelmen uitgedoste figuren, die onder het toeziend oog van politie en militairen er ongestraft flink op los mogen hakken. Op deze wijze werd er met geen vinger gewezen naar de overheidsdiensten, maar werd het “vuile” werk door deze met valhelmen en monddoeken gemaskerde “ordetroepen” opgeknapt. De rechteloosheid gaat hand in hand met het creëren van een angstcultuur. Niet alleen voor het protest, maar zelfs voor verslaggeving en het toeschouwen.

Aangezien ik vlakbij Freedom Park was, kon ik het niet nalaten om dit gebarricadeerde park, dat dag en nacht bewaakt werd door militairen, met eigen ogen te aanschouwen. Dit park was de thuisbasis van de oppositiepartij CNRP van San Rainsy en Kem Sokha en bleek hermetisch afgesloten . De aanwezige militairen, die achter prikkeldraad zaten, omringd door hangmatten, stelden het niet op prijs, toen ik een foto van ze dreigde te maken en heb dat dus maar nagelaten, om zelf niet in de problemen te geraken.

Freedom Park, onbereikbaar geworden door rollen prikkeldraad, zonder de volop aanwezige militairen en politieagenten.

Positieve wendingen?

In de maand juli deden zich onverwacht 2 positieve ontwikkelingen voor. Bij het gebarricadeerde Freedom Park was er half juli een demonstratie flink uit de hand gelopen met de nodige gewonden, die vielen onder de bewakers van het afgesloten Freedom Park. Vervolgens werden 8 CNRP leiders, die hier verantwoordelijk voor gehouden werden, gevangen gezet en hing hun een jarenlange gevangenisstraf boven het hoofd. Zo ver kwam het niet en liep dit incident met een sisser af, want op 23 juli werd onverwachts bekend gemaakt dat Hun Sen (CPP) en Sam Rainsy (CNPR) een overeenkomst gesloten hebben, dat een eind zou maken aan de boycot van het parlement (de Assembly). Er was overeenstemming bereikt over de inrichting van een commissie, waarin beide partijen en een onafhankelijke groepering zitting zullen gaan nemen, die tot doel zal hebben de verkiezingswet te hervormen en onmiddellijk werden de gevangenen CNRP kopstukken vrijgelaten. Een jaar na de verkiezingen was er stapje voorwaarts gezet  in het democratiseringsproces van dit land, want de 55 lege plaatsen in het parlement zouden eindelijk ingenomen gaan worden door de gekozen leden van de oppositiepartij, de CNRP. Al twijfelde ik aan de intentie van premier Hun Sen, zo wijs was ik inmiddels wel geworden. Ik vermoedde eerder een opzet van een sluw plan, zodat hij niets zou hoeven inleveren van zijn macht en invloed.

Marcel Gerritse, Geschiedenis Cambodja6, Hun Sen
Onder toeziend oog van de minister van Binnenlandse zaken Sar Kheng, schudden oppositieleider Sam Rainsy en Hun Sen elkaar de hand. Vanaf juli 2014, een jaar na de verkiezingen, werden alle 123 zetels in het Parlement ingenomen

Onder toeziend oog van de minister van Binnenlandse zaken Sar Kheng, schudden oppositieleider Sam Rainsy en Hun Sen elkaar de hand. Vanaf juli 2014, een jaar na de verkiezingen, werden alle 123 zetels in het Parlement ingenomen.

Een paar maanden later bleken de barricades bij het Freedom Park te zijn opgeheven en kon het zijn naam weer alle eer kan aandoen, al bleven manifestaties verboden.

Ondanks dat het op parlementair gebied even “rustig” geworden was, stuitte je nog dagelijks op onrecht. Dit deed me meermalen verzuchtten: “Als je naar Cambodja gaat, laat alsjeblieft je rechtsgevoel thuis!” Twee voorbeelden in één krantenbericht.

Voorbeeld van klassenjustitie. 1: politiechef koopt zich vrij

Als je een kijkje achter de schermen wordt vergund in dit land en de “echte” verhalen van de mensen hoort en leest in de Engelstalige krant, prik je op een gegeven moment door “de charme” van dat zelfde land heen en komt de rauwe realiteit, waarin velen trachten hun bestaan op te bouwen, keihard boven tafel. Dat er op gerechtelijk gebied met twee maten gemeten wordt kon je op 9 september 2014 in één oogopslag aanschouwen en wel op de voorpagina van de Cambodia Daily, waar 2 hoofdartikelen geplaatst waren. De eerste aanhef luidde: “Politiechef Koopt Zich Vrij In Moordzaak”.

De 29 jarige San Yin was in haar eigen huis doodgeschoten en onmiddellijk werd de politiechef Sin Pov hoofdverdachte, aangezien buurtbewoners getuigden dat hij in een ruzie verwikkeld was met het slachtoffer, kort voordat om half 9 in de avond het fatale schot gelost werd. Het moordwapen bleek een politiepistool te zijn. De dader bleek onvindbaar, want hij was op de bewuste avond van 21 maart onmiddellijk na zijn daad gevlucht. Eind augustus keerde hij terug naar zijn huis en daar werd hem medegedeeld, dat hij door het “Gerechtshof” niet vervolgd zou worden voor moord, aangezien de familie van het slachtoffer geen aanklacht indiende, wegens de schikking die hij tijdens “zijn vlucht” met deze familie gesloten had.

Op 8 september volgde de schriftelijke bevestiging door het Provinciale Gerechtshof, waarin deze uitspraak bekrachtigd werd, zodat hij niet langer “gezocht”  werd. Hierbij lichtte de officier van het hof toe, waarom de verdachte in tussentijd niet gearresteerd was. “De eerste reden was dat er een compensatiebedrag betaald is aan de familie van het slachtoffer en ten tweede was hij afgelopen periode gemonitord (ja, ja terwijl hij de benen had genomen) door het gerechtshof”. Diezelfde officier weigerde te zeggen welk bedrag als genoegdoening betaald is. Hierbij ontkende hij tevens dat de voormalige chef van politie zijn oude positie weer in zou nemen. “In geen geval wordt hij weer in dienst genomen, aangezien hij bekend heeft”. Dit heeft deze man echter niet belet om onmiddellijk na zijn terugkeer doodgemoedereerd bij zijn voormalig collega’s langs te gaan, aangezien hij er al van overtuigd was niet gearresteerd te worden…….

Voorbeeld van klassenjustitie. 2: Lange celstraffen voor twee monniken

Dat je nog niet eens gedemonstreerd hoeft te hebben om al opgepakt te worden, bewijst de voorgeleiding van twee jonge monniken van 19 en 26 jaar op 14 november jongstleden. De aanklacht luidde: “Deelname aan een criminele organisatie”, omdat ze buiten een pagode aangehouden waren met 124 vlaggenstokken, waaraan Cambodjaanse en Boeddhistische vlaggen bevestigd waren.  Ze waren op weg naar een protestbijeenkomst van boeren, die betrokken zijn bij landonteigeningen door de regering in de provincie Preah Vihear.

Deze voormalige boeren wilden een protestmars organiseren naar de National Assembly en het huis van Premier Hun Sen om aandacht te vragen voor het hun aangedane onrecht. (Het komt veelvuldig voor dat land, waar boeren al jarenlang hun bestaan opgebouwd hebben, verkocht wordt aan veelal buitenlandse bedrijven, die er enorme (rubber)plantages op aanleggen. De boeren die er vanaf gejaagd worden, ontvangen nauwelijks enige compensatie en als je protesteert volgt ook nog een celstraf….. Het overleggen van een landcertificaat, zodat je kunt aantonen dat je de rechtmatige eigenaar bent, biedt geen enkele garantie. Het geld dat betaald wordt voor deze lappen grond, de trouwe lezer weet al wat er nu gaat volgen….verdwijnt weer in de zakken van een hooggeplaatste. Beide voormalige monniken, want ze zijn onmiddellijk bij arrestatie uit hun ambt gezet, werden aangeklaagd middels artikel 499 van het Wetboek van Strafrecht, wegens deelname aan een criminele organisatie, aangezien ze voornemens waren een protestbijeenkomst bij te wonen. De maximale straf die ze hiervoor konden krijgen is 5 jaar.

Marcel Gerritse, Geschiedenis Cambodja6, Freedom Park
Voorgeleiding van beide ex-monniken, die zo te zien ook enige “beschadigingen” op het gezicht hadden opgelopen
(foto Cambodia Daily)
Wordt vervolgd met een sprongetje van anderhalf jaar

Eerder op Trefpunt: Hoe het begon

 


Marcel Gerritse
Over Marcel Gerritse 31 Artikelen
Marcel Gerritse heeft tweemaal anderhalf jaar in Cambodja gewerkt in een onderwijsproject van UNICEF en is uitgezonden door VSO (Volunteer Service Overseas). Zijn eerste standplaats was Kampong Thom (juni 2013 t/m dec 2014) en zijn tweede plaatsing was in de nieuwe provincie Tboung Khmum (mei 2016 t/m dec 2017). Toevallig arriveerde hij net voor de vrije verkiezingen in 2013 en heeft het land vanaf die tijd zien “afglijden” naar een staat waarin de regeringspartij alle zetels wist te bemachtigen bij de verkiezingen in 2018, door de oppositie stap voor stap te ontmantelen. Marcel heeft op www.marcelgerritse.waarbenjij.nu zijn wetenswaardigheden geplaatst. Op gezette tijden zal hij in Trefpunt Azië een artikel plaatsen over zijn arbeidsverleden in Cambodja.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*