Poëzie: Koude Oorlog, een gedicht van Robert von Hirschhorn

Koude oorlog

Zacht ruist de wil, maar werd stil om de boom van weten,
haar stam en vergeten dat er ook zoiets als lust bestaat.
De last van zinderende daden in verraden
van het verkeerde kamp.

Soldaten in ’t geweer die verder zonder woorden
de vijand vermoorden voor hij vragen kon waarom.
Strijd en strijden, nooit uitgestreden,
nooit eens moe of bang het gelijk te moeten delen,
daarom regelrecht een ramp.

De vraag wil de wind nog wel blazen
van schande en van pijn, nu het lot der strijders ligt
begraven als adem van de schijn en wegdrijft op het tij.
Vergeten, met ’t sterven stierf de oorlog aan hun zij.

De herfst telt blaren op oude grond, nooit verdwaald.
Een talmen, angst voorkomt, naar zacht wordt weer getaald.
Waar een woord zolang gemis wist te behagen.
Wending in de droom, als de dood zonder schroom
teruggeeft, een naam lippen leert verdragen.

Robert von Hirschhorn
Dit gedicht komt uit de bundel: Voor een verstorven jongen.
ISBN 978 90 70144 45 6 (2010)

Avatar
Over Robert von Hirschhorn 34 Artikelen
Robert von Hirschhorn 27-04-1947 -- 07-12-2016 “Zo jongen, wat wil je later worden?” “Schrijver, mam, schrijver.” Een moeder zweeg en dacht: ‘is dit mijn kind, een beetje vreemd…’ Niets werd vreemd, Robert von Hirschhorn (1947) sinds begin 1974 bezig met schrijven in allerlei vormen doch ook de voordracht mede gevoed door een opleiding aan de Academie voor Expressie door Woord en Gebaar. De speciale belangstelling voor alles wat met Openbaar Vervoer heeft te maken voornamelijk de spoorwegen, zat er al veel vroeger in. De eerste reis naar Thailand vond plaats in 1985 daarna een jaarlijks weerkeren tot aan een vervroegde pensionering in 2006, sindsdien permanent woonachtig te Chiang Mai waar dagelijks wordt geschreven en af en toe iets gepubliceerd. “Kijk, mam, het is gelukt.” Jammer, dat uitgerekend zij het niet meer lezen kan.