Poëzie. Phone Home

het is middag het is heet
de ventilatoren zoemen
voluit voor verkoeling

in de verder lege kapsalon
zit de kapster voor de spiegel
met de handen in d’r eigen haar

ze trekt het bij elkaar
strak naar achteren
en draait haar hoofd
van links naar rechts
van rechts naar links
en laat het weer los

het haar valt traag
terug op haar schouders

iets in de spiegel
stemt haar niet vrolijk

een selfie zonder glimlach

een spiegelbeeld omkaderd door
stickers van schoonheidsproducten

verbleekte beloftes

haar blik dwaalt af
voorbij het spiegelbeeld
voorbij het zelfbeeld
een lichte gloed of glans
in haar ogen

het leven haar leven
het later-als-ik-groot-ben leven
het leven nu

wat zei schopenhauer ook alweer?
ze kan er even niet op komen

föhnen en golven
verven en knippen
swipen en scrollen
wassen en stylen
scrollen en swipen
permanenten
highlighten

swipen en scrollen

kon ze haar moeder
nog maar ’s bellen

ook al luisterde die nooit.

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*