Thailand: Pitbulls Hua Hin worden niet mishandeld

Bert Vos, is het geen gezegde dat hij wel zijn haren verliest maar nooit zijn streken? Hij heeft veilig schrijvend vanuit Nederland echt geen idee wat deze pitbull wedstrijd in Hua Hin Thailand betekent; ten eerste zijn de honden voor de eigenaar vaak belangrijker dan zijn vrouw of huis. Hij doet ALLES voor zijn honden, het zijn geen poedels of keeshondjes maar echte werkhonden al vele eeuwen lang. Deze pitbulls worden niet mishandeld.

Als de puppy’s groot genoeg zijn wordt ze eerst geleerd om in het tuig te lopen. Geen gewicht, hoogstens om ze al iets te laten wennen aan het tuig waar ze in lopen. Het allerbeste voer krijgen ze, terwijl hun vrouw het waarschijnlijk moet doen met wat rijst en een eitje. Langzamerhand zie je de pup groter worden en meer plezier hebben in oefeningen die kracht (op zijn of haar niveau) vragen.

Tredmolen

Uithoudingsvermogen krijgen ze door op een tredmolen te lopen (aanvankelijk alleen door mensen, sporters gebruikt maar nu ook ingezet om de hond en soms de baas of bazin te laten werken.) En om uithoudingsvermogen en spieren te krijgen. Van heinde en verre komen de honden met hun eigenaar naar de plaats waar de jaarlijkse show in vele gewichtsklassen gegeven wordt.

Ik hoop dat de schrijver iets meer inzicht gekregen heeft in deze prachtige samenwerking tussen baas en hond. Ga eens kijken hoe deze imposante honden geshowd worden aan het publiek en oud en heel jong zich graag met deze prachtige honden laten filmen of op de foto gaan.

Hua Hin

Dus een uitnodiging om volgend jaar naar Hua Hin te komen en niet alleen positiever beeld te krijgen van deze hobby, maar ook met foto en al te laten weten dat hij nu een echt beeld heeft en zich veel positiever zal uitlaten als dit soort shows gegeven en beschreven wordt.

Hans Vliege

Redactie
Over Redactie 555 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

5 Comments

  1. Dit doet me denken aan mijn Thaise zwager. Die houdt ook zo van sport. Hanengevechten in zijn geval. En die ene keer dat ik hem vergezelde naar een wedstrijd vertroetelde hij zijn vechthanen zeker. (Meer dan zijn eigen vrouw, dus dat gedeelte klopt aardig) De hanenveertjes werden tot in den treure opgepoetst, een ‘vitaminepilletje’onder de vleugel ge-injecteerd, voer en water aangedragen, een veertje door de strot geragd, noem maar op. Geen coach zou beter voor zijn pupil zorgen.
    Het had echter niks met dierenliefde te maken, maar alles met stompzinnig bahtjes vergokken via dierenleed. En dat terwijl ik zwager nooit op het hebben van geld heb kunnen betrappen.
    Het aantal hanen dat ik die dag als een zielig hoopje knoken door de eigenaar uit de ring heb zien halen zijn niet op de vingers van een hand te tellen.
    En net als de vechthanen hebben honden geen ene moer te vertellen als het op dit soort ‘sport’aankomt. Ze winnen evt wat geld voor de eigenaar, en gaan er zelf tzt aan kapot. Ik zal nooit meer een hanengevecht bezoeken, want het enige wat ik er vond waren gokbeluste testosteronbommen die met geld stonden te zwaaien alsof het in brand stond en dieren die totaal opgefokt elkaar naar de strot mochten vliegen, en bij gebleken ongeschiktheid roemloos in de soeppan eindigden.

  2. Nou sport? Het is natuurlijk gewoon ordinaire dierenmishandeling. Daar doet niets aan af of ze nu wel of niet zogenaamd liefdevol worden opgevoed en getraind waarbij moeder de vrouw moet afzien met een beetje rijst en een eitje. Dat pikt zo’n Thaise dame natuurlijk nooit. Dit heeft niets met samenwerking te maken, want de hond heeft geen keus. Hij zal en moet in dat tuig en dan onder de brandende zon dat gewicht trekken. Ik zie geen happy pitbull op die foto voor die slee. In Surin komen mensen ook van heinde en verre voor het olifantenfestival. En wat daar achter de schermen gebeurt is ook niet kosher. Wat de uitnodiging betreft. Nee dank je, ik hoef geen spektakel te zien waar dieren tot het uiterste moeten gaan voor vermaak en plezier van het volk.

    • Dit afbeulen moet gevolgen hebben voor hun gewrichten. Ongewone activiteiten, te zware spieren, kapot getrokken gewrichten. Dat leidt tot artrose en een pijnlijk levenseinde. Niet voor niets had NL de trekhondenwet van 1911 die trekhonden verbood; later namen andere wetten tot bescherming van dieren dat over. Thailand is op het terrein van dierenrechten nog lang niet zover en gezond verstand over dieren, kijk naar olifanten, hanengevechten, buffelgevechten, ontbreekt. Gokken op dieren lijkt in Thailand belangrijker dan dierenwelzijn.

  3. Bedankt Hans Vliege voor de inkijk die je ons gunt in deze geweldige sport! Vooral jouw woorden “Het allerbeste voer krijgen ze, terwijl hun vrouw het waarschijnlijk moet doen met wat rijst en een eitje” hebben diep indruk gemaakt en geven aan dat de ‘mishandeling’ waar Bert Vos over schreef juist is maar hij had er niet ‘honden’ achter moeten zetten.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*