Phnom Penh: de begraafplaats als thuis

Cambodja. Phnom Penh: de begraafplaats als thuis
Foto: Maivireak, Khmer Times

In veel metropolen in Azië is voor de allerarmsten de begraafplaats hun thuis. Ook in Phnom Penh. Daar is de dodenakker Smor Man een plaats om te leven. Een gevolg van gemeenschappen die zijn vernietigd door een niet te stoppen ontwikkeling, waar zij de dupe van zijn en wanhopige maatregelen moeten nemen.

Een van die bewoners is Ma Nith. Na haar gearrangeerde huwelijk ging ze met haar man mee naar Smor Man bij gebrek aan beter. De 42-jarige moeder van vier woont er ondertussen  al 16 jaar. Er verblijven nu ongeveer 130 mensen in paalwoningen en golfplaten hutten tussen de kleurrijke graven. Veel van hen wonen er al sinds 1990, maar sindsdien is het aantal gestaag toegenomen. Sommigen kwamen uit een gemeenschap waarvan de huizen in de rivier stortten, terwijl anderen van hun land werden verdreven om plaats te maken voor ontwikkelingsprojecten.

Economische groei

Cambodja maakt een snelle economische vooruitgang door, na tientallen jaren burgeroorlog en het ultra-maoïstische Khmer Rouge-regime, dat privébezit afschafte en een kwart van de bevolking van 1975-1979 doodde. De schattingen van de economische groei bereikten vorig jaar een hoogste punt in vier jaar tijd van 7,5 procent. Omdat appartementencomplexen de sloppenwijken verdringen moet de 14 procent van Cambodjanen in de hoofdstad, die onder de armoedegrens leven, maar zien waar ze terechtkomen.

Cambodja. Phnom Penh: de begraafplaats als thuis
Foto: Maivireak, Khmertimes

Begraafplaats Vietnamezen

De Cambodjaanse cremeren hun doden meestal, maar de oorspronkelijke bewoners van de begraafplaats zijn meestal familieleden van etnische Vietnamezen. Zij begraven hun overledene. Hoewel de doden er misschien niets om geven, doen hun familieleden dat wel. Ze vinden dat de ziel van hun dierbaren verstoord wordt en in de groeiende gemeenschap van Vietnamezen zijn er steeds vaker mensen die hun geliefden op laten graven om ze elders onder te brengen.

Twintig jaar geleden waren er meer dan 300 graven. Vandaag de dag zijn er nog ongeveer 110 over. Met 500 actieve inwoners zijn er meer levenden dan doden op deze paar vierkante kilometer. Soms wordt het voedsel dat overblijft als offers aan de doden door de voormalige sloppenwijkbewoners genuttigd. Zonde om weg te laten rotten in de zon is de gedachte. De kerkhofbewoners vinden hun woonsituatie veilig zeggen ze, dicht bij markten en ze hebben elektriciteit en water.

Dolende zielen

Geruchten over spoken op de begraafplaats die tot leven komen als de avond valt, als er bier wordt gedronken, gepraat en de kinderen rond de graven tuimelen, worden niet serieus genomen. Dat wordt alleen maar gezegd, zeggen de bewoners, om hen bang maken. En dat laatste, bang voor ronddolende zielen, is niets vergeleken met de angst om geen plek hebben om te leven en op straat terecht te komen. Dus is de begraafplaats nu hun thuis.

Bron: Khmer Times

Redactie
Over Redactie 565 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*