Pattaya: een drijvende fake attractie


Roger Stassen, Floating Market, Pattaya

Het herkauwen van vroeger

Siriwan, sinds mensenheugenis mijn echtgenote, wordt sinds enige tijd overweldigd door nostalgie. Back to the past, het herbeleven en herkauwen van vroeger maakt zich meester van haar geestes- en zieleleven. Er gaat geen week voorbij of er staat een nieuwe reünie op het menu. Ex-collega’s van het werk, ex-medestudenten, ex-medeleerlingen, ex-leerlingen van haar, het lijstje is lang. Sommige reünies zijn en blijven eenmalig, andere worden met regelmaat herhaald. Zo is een groepje ex-collega’s in de loop der jaren een vaste vriendengroep geworden. Een kwarteeuw geleden gaven ze samen les in de Boonruang Vithayakhomschool in Chiengkhong in Noord-Thailand.

Herenigen met… het hoeft voor mij niet echt. De meeste ex-medestudenten die ikzelf toevallig ontmoet zijn uitgegroeid tot gigantische eikels. Ze blijven best in de categorie “ex” gedurende de rest van mijn aards bestaan, voltooid verleden tijd, amen. Collega’s van op het werk, nou die waren er gewoon, die heb ik ook niet zelf mogen uitkiezen. En had ik ze zelf mogen kiezen dan waren die prachtige, langbenige, met ideale rondingen voorziene, kortgerokte jonge dames.. niet geschikt geweest voor het werk,.. maar maakt dat echt veel uit bij de overheid?

Met de stroom mee

De vriendengroep waarmee we Pattaya aandeden (zie vorig verhaal) was samengesteld uit Siriwans ex-collega’s van de Boonruang Vithayakhomschool. Reizen met een groep Thaise mensen met jou als enige farang is op zich al een “speciale” belevenis. In de loop der jaren heb ik geleerd dat, je laten meedrijven met de stroom, de aangewezen houding is om het redelijk en geestelijk ongeschonden te doorstaan.

Roger Stassen, Floating Market, PattayaAls drijfhout hoefde ik me ook geen zorgen te maken. Voortdurend wisselende plannen, afspraken en tijdstippen die niet worden nagekomen, ontbrekende communicatie en overleg, het kon mijn drijfhouten hoofd en leden niet deren. Ter verduidelijking: twee leden van de groep hebben het inmiddels tot schooldirecteur geschopt. Heel lieve mensen hoor maar… euh… een tikkeltje dominant geworden in de loop der jaren. De status verbonden met hun functie hadden hen inmiddels gewend gemaakt aan het “touwtjes in handen hebben” dus ook op reis met anderen.

De inboorling en de farang

Onderweg van Pattaya naar Rayong zouden ze halt houden bij een toeristische highlight. Ik dacht: “het zal toch niet waar zijn! Nee alsjeblieft niet the Floating Market! Mocht men de moeite gedaan hebben en me gevraagd hebben waar ik in géén geval naartoe zou willen, waar ik in een grote boog omheen zou willen…

Stel je voor dat de Belgen, omdat het voor de toeristen een hoop verkeersellende bespaart, Brugge zouden nabouwen in de buurt van Brussel. Of voor de toeristen in Nederland een plek bij Eindhoven met Amsterdamse grachten, windmolens en tulpenvelden. Welnu, dat is het concept van Pattaya Floating Market. En ja hoor daar bracht de stroom mijn drijfhouten lichaam naartoe.

Was het slechte wil van deze doodbrave schooldirecteurs? Nee, vast niet. Zij hadden iets moois in gedachten, wilden me verrassen, een mooie tijd bezorgen. Elke buitenlandse toerist, en ik als farang ben dit van bij mijn geboorte, is vanzelfsprekend dol op drijvende markten, ja toch!

Een farang met meerwaarde

Roger Stassen, Floating Market, Pattaya

En om mijn walging van dergelijke fake-attracties nog groter te maken was er een aparte ingang voor foreigners en Thaise burgers. En ja hoor, u raadt het al, natuurlijk meer betalen. Ik vroeg mijn gezelschap achteraf of meer moeten betalen impliceerde dat buitenlanders meer waard zijn dan thais. Dat vonden ze een goede joke. 220 baht voor een hoog gecultiveerde farang en slechts 40 baht voor de inboorling. Betalen om te mogen consumeren want wat doe je anders op een markt?

Ik kreeg bij de ingang een stickertje opgekleefd, nummer 880, en een rode stempel op de binnenzijde van mijn pols. Nu kon het gild der drijvende marktkramers duidelijk zien dat deze medemens een niet-Thai was en genoegen zou nemen met een hogere verkoopprijs, afdingen niet van toepassing.

Roger Stassen, Floating Market, Pattaya

En of u het nu gelooft of niet, Pattaya Floating Market heeft schijnbaar succes. Vooral bij Chinezen blijkt want die worden er in grote getale naartoe gebracht. Gewapend met selfiesticks, de bijgeleverde gids trouw volgend, hun aanwezigheid op deze unieke plek vereeuwigend.

Mocht u mijn verhaal gelezen hebben als reisadvies, allen daarheen!

 


Roger Stassen
Over Roger Stassen 136 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden. Wat al wel geschreven is kan ook worden gelezen op https://mijnazieblog.wordpress.com

4 Comments

  1. Mooi verhaal Roger maar ik denk dat als ik de inboorling zou zijn en mijn man meer inkom zou moeten betalen (op een plaats waar hij vooral NIET wil zijn) ik ook niet naar binnen zou gaan. Maar dat is mijn mening hoor.

  2. ‘Drijfhout’: dat vind ik wel een hele mooie omschrijving van het gevoel dat ik ook al eens heb mogen ervaren……….

  3. Ik heb genoten van dit verhaal.
    Je leuke bespiegelingen over vroegere studie- en jobomstandigheden kan ik helemaal delen.
    Je vat het prachtig samen in deze treffende zin:
    “Collega’s van op het werk, nou die waren er gewoon…”
    Juist.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.