Pakistan. Het water is op in 2025. Wat nu?

Pakistan, Indus, Erik Kuijpers

 

Waterschaarste bedreigt nu al 200 miljoen mensen.

Zou je vragen welke gevaren Pakistan bedreigen dan noemt men in het westen de nucleaire mogendheden India en Pakistan die bepaald geen vrienden van elkaar zijn, en de invloed van het terrorisme maar er is een levensgroot doch zelden genoemd gevaar voor de toekomst van Pakistan: zoet water. Tekort aan zoet water.

Pakistan, Indus, Erik Kuijpers
Stroomgebied van de Indus.

Indus, de levensader van Pakistan

Er stromen veel rivieren uit de Himalaya die tenslotte als zeven grote rivieren hun einddoel, de zee, halen. De Indus is de meest westelijk gelegen rivier die eindigt in de Arabische Zee; voorts zijn er Ganges en Brahmaputra die in zee stromen in Bangladesh, de Salween en de Mekong die uitstromen respectievelijk in Myanmar en Vietnam, en de Yangtzee en de Gele Rivier die in de Oost-Chinese Zee eindigen.

Op zijn weg naar zee doorkruisen de Indus en de rivieren die hem voeden eerst het noorden van India voordat ze Pakistan in gaan. De verhouding tussen beide landen, waar het die rivieren aangaat, ligt vast in het Indus Waterverdrag van 1960. De Indus en twee grote zijrivieren zijn toegewezen aan Pakistan, drie andere rivieren aan India.

Maar India heeft het recht uit alle rivieren op haar gebied water te onttrekken en net als in de Mekong worden er dammen gebouwd. Er is immers groei zowel in India als in Pakistan; de bevolking groeit, landbouw en industrialisatie eisen water, en ‘op is op’.

Bevolkingsgroei en waterbehoefte

Pakistan heeft in 2018 200 miljoen inwoners, India 1,358 miljard. Dat groeit tot en met 2027 naar 227 miljoen resp. 1,489 miljard, een toename van, in Pakistan, 27 miljoen mensen, in India 131 miljoen. Die mensen moeten zoet water hebben voor drinkwater en hygiëne maar landbouw en industrie eisen ook hun deel. En de Indus is ook dan nog steeds dezelfde Indus……

Niet alleen in dat deel van Azië zijn er problemen; de voorraad zoet water staat wereldwijd zwaar onder druk.

Pakistan, Indus, Erik Kuijpers

Het NASA-onderzoek en de voetafdruk voor water

NASA is niet alleen ruimtevaart; het houdt zich ook bezig met onderzoek van de aarde, het milieu en het broeikaseffect. Uit onderzoeken door NASA en anderen is naar voren gekomen dat Pakistan qua voetafdruk op de vierde plaats komt door zijn behoefte aan water voor de bevolking, voor irrigatie en voor industrie. Maar er is meer.

De waterhoudende grondlagen, in het Engels: aquifers, zijn in beeld gebracht. De grondlaag onder Pakistan en India wordt in het NASA onderzoek genoemd ‘The second most stressed in the world‘. Daaraan is niet schuldig de bouw van stuwdammen, waar Pakistan maar al te graag buurman India op aanspreekt, maar de milieu-invloeden die leiden tot slinkende gletsjers, bodemerosie, lagere grondwaterkwaliteit en vervuiling. Daarna komen pas de grensconflicten.

Pakistan, Indus, Erik Kuijpers
Vissers op de Indus; 1905.

Gaat Pakistan eindelijk ingrijpen?

Het IMF waarschuwt al in 2015 dat Pakistan, met ’s werelds grootste irrigatiesysteem, moet oppassen voor waterschaarste. En in 2017 verzoekt de Asia Foundation, een internationale organisatie, Pakistan om een ‘Nationaal Waterplan’ op te stellen vanwege de groei van de bevolking, dreigende stagnatie van voedselproductie en milieu-invloeden die allemaal de voedselvoorziening in gevaar kunnen brengen. Ook de Indus River System Authority, onderdeel van de Pakistaanse overheid, waarschuwt als bekend wordt dat in grote steden als Karachi burgers het gebruik van water moeten rantsoeneren. Er staat te weinig water in de Indus; de irrigatie van landbouwgronden komt in gevaar.

Al in 1990 haalt Pakistan de ‘water stress line‘ en in 2005 de ‘water schaarste lijn‘ doch die waarschuwingen worden in de wind geslagen. Michael Kugelman, lid van Woodrow Wilson International Center for Scholars en uitgever van ‘Running on Empty: Pakistan’s Water Crisis‘ waarschuwt eveneens dat Pakistan de handen ineen moet slaan voor een verstandiger gebruik van water en voor voorlichting aan de bevolking hoe je dat kunt bereiken.

Pakistan kan daarbij alle hulp krijgen van internationale organisaties en de VN en kan leren van een land als de USA dat klimaatverandering al ziet als een bedreiging van de nationale veiligheid (ondanks dat Trump anders roept). Ook in Indonesië is een beweging op gang gekomen; leiders van de moslimgemeenschap hebben het een ‘heilige plicht’ genoemd voor moslims om het milieu te beschermen; Pakistan is ook een land met in meerderheid moslims.

Kugelman: ‘Pakistan kan de klimaatverandering niet terugdraaien; maar je kunt landelijk en regionaal beleid aanpassen, mensen bewust maken van de gevaren en je realiseren dat er meer gevaren dreigen dan India en Al Qaida. Waterschaarste moet in ieder Pakistaans hoofd een plaats krijgen.’

 

Bron: alaraby.co.uk. Auteur Austin Bodetti. Vertaald en bewerkt door Erik Kuijpers.

Weblinks

De studie van de Woodrow Wilson International Center for Scholars; https://www.wilsoncenter.org/sites/default/files/ASIA_090422_Running%20on%20Empty_web.pdf
Het Indus Waterverdrag; https://nl.wikipedia.org/wiki/Indus-Waterverdrag
Over waterstress en (absolute) waterschaarste; https://nl.wikipedia.org/wiki/Waterschaarste

Toelichtingen

Austin Bodetti bestudeert de islam, alsmede culturen en politiek in Afrika en Azië. Hij heeft praktijkonderzoek gedaan in vele landen waaronder Indonesië, Myanmar en Thailand en publiceert onder meer in USA Today, een krant met een oplage van meer dan 2 miljoen.

Foto’s en prenten

Waterput, hier als symbool in de heraldiek; wikimedia, 67044280.

Indus en bijrivieren; wikimedia, 6897877.

Logo NASA; wikimedia, 27500513.

Vissers op de Indus, 1905; wikimedia, 19544565.

Gerelateerde berichten

Redactie
Over Redactie 521 Artikelen
De auteursnaam van de redactie van Trefpunt Azië. Wij publiceren onder deze naam berichten van de redactie en bijdragen die niet onder naam van de bron kunnen worden geplaatst.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*