Kerrie met rijst; pittig India & Birma (59)y

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, opperbevelhebber

 

 

‘Twenty-one days in India being the tour of Sir Ali Baba K.C.B.’

 

Bij de opperbevelhebber

De regering van India, zowel in Simla als in Calcutta, slaapt met een revolver onder het kussen; en die revolver is de opperbevelhebber. Men is het het er wel stilzwijgend over eens dat die revolver nooit mag afgaan, en men denkt zelfs dat die helemaal niet geladen is……

De opperbevelhebber is eigenlijk een leger op zich. Zijn vervoer, medische verzorging en zijn onderkomen worden via het ministerie geregeld en bewaakt door een stel officieren.

Eigenlijk is de opperbevelhebber een ‘groep’ op zich en houdt die groep zogenaamd alles in de gaten.

Maar de hele wereld houdt hem in het oog. Iedere, zelfs de geringste, beweging veroorzaakt een golf van opwinding en haalt de pers.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, opperbevelhebber

Bij de geboorte van een opperbevelhebber ervaart de wereld niks, helemaal niks. Niemand weet wanneer hij wordt geboren. Geen vreugdevolle vader, geen zwakke en bleke moeder heeft ooit de geboorte van een opperbevelhebber meegemaakt.

Niemand brult vanaf de bovenste trede van de trap ‘Er is een gezonde opperbevelhebber geboren!’.

Maar sterft de opperbevelhebber dan zijn al Beethovens werken niet genoeg voor het gesnik en geweeklaag. Dan knallen kanonnen in de lucht, hoor je de geweren en ligt een lege soldatenmuts eenzaam op de kist.

Hoe maak je een opperbevelhebber?

Iedere zondagnamiddag, na de thee, komt het oppercommando tezamen voor een middagje vrolijkheid in het overheidsgebouw.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, opperbevelhebber

Dan maakt men grapjes.

‘Maken kleren de man? Maakt de kleermaker de opperbevelhebber?’

Men krabt op acht oude hoofden maar vindt geen antwoord. Je hoort niets behalve de belletjes in hun champagne.

De opperbevelhebber voelt zich ongemakkelijk door deze vraag en ook zijn aide-de-camp staat onbeholpen te hikken in de deur. Men laat het onderwerp snel vallen……

De opperbevelhebber behoort tot het mooiste gezicht van de overheid in India. Hij zit in een prachtige luie stoel. Iedereen neigt het hoofd naar hem als men passeert. Hij neemt de oudste dame mee naar het diner en behaagt haar met slaapverwekkend gekakel.

Hij zegt ‘ja’ en ‘nee’ tegen iedereen op slaapverwekkende toon en verzoent zich met iedereen. Iedereen aan tafel heeft zo een lichtgevend sterretje in de buurt.

Na het diner schudt hij rode tafelwijn in zijn binnenste, vertelt een oud verhaal en iedereen lacht blij. Hij amuseert de oude dames en loert naar een knappe jongedame. Hij tikt op de arm van Luitenant de Edelachtbare Jupiter Smith en vraagt hoe zijn moeder het maakt; en weer is een hele familie tevreden.

Verspilling

Heeft iemand kogels verspild door zelfmoord te plegen, of is een deserteur er vandoor met een paar prima legerkistjes dan bezoekt de opperbevelhebber die legerplaats en krijgt 17 saluutschoten. Dan stelt iedereen zich daar danig aan door druk paard te rijden, te doen of men bezig is met een belangrijke opdracht en laven de onderofficieren zich aan drank in de mess.

De opperbevelhebber laat iedereen bij zich komen en zegt vervolgens niets; hij is onbuigzaam. Hoge officieren zweren dat ze zich uit de naad werken voor The Empire. De Plaatsvervangend-Assistent-Kwartiermeester-Generaal draagt alle kant die bij zijn uniform hoort en pakt de lunch samen met de Assistent-Adjudant-Generaal.

En de opperbevelhebber schrijft druk zijn orders die hij laat bezorgen door zijn adjudanten. De rest van de dag slaapt hij tot hij, met weer 17 schoten, het kampement verlaat.

‘Een verduiveld drukke baan’ roept iedereen en men gaat naar huis onder de indruk van zoveel gewicht.

War-Lord?

Voor de gewone en arme burger van India is ieder uniform een ‘Lord’. De opperbevelhebber is zijn War-Lord, de onderkoning is zijn Land-Lord.

Er rijdt altijd een aide-de-camp met hen mee en die laat waar ze komen de handen opsteken als groet. Maar voor een Radja schept dit verwarring.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, opperbevelhebber
Radja met adviseurs.

Voor een Radja, een Indiase vorst, is het lastig te beoordelen of hij voor de opperbevelhebber een diepe kniebuiging moet maken of niet.

Hij is immers omringd door hooggeplaatste medewerkers die gewend zijn dat gasten eerst aan hen worden voorgesteld voordat ze de Radja mogen zien. Moet die ‘moloch’ dan hen voorbij gaan?

Moet de Radja dan maar gokken wie op deze tijd en plaats de hoogste is en of zijn komst kan leiden tot tastbaar voordeel? Kan de hooggeplaatste misschien wat extra wapens beloven of wil hij een goed woordje doen bij een hogere Radja?

Dit alles wordt zorgvuldig afgewogen.

Een Radja die ik ken vraagt me waar opperbevelhebbers ‘rijpen’ voor hun baan? Tja, ik heb maar wat genoemd, de regeringsgebouwen in Londen. Prompt vraagt zijne hoogheid of ik daar niet een baantje kan ritselen voor zijn zoon……

 

Foto’s

Beschuit met muisjes; wikimedia, curid, 1946799

Een van de overheidsgebouwen onder British India waar de (vice)gouverneur zijn zetel had, dit is de Rashtrapati Niwas, Shimla; wikimedia, curid, 16391548

(Maha)Radja, 1870; wikimedia, curid, 11406330

Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 643 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland