Opgieten

Opgieten. Dat is een term uit de sauna. Een effectief rondje in de sauna bestaat uit een opgietceremonie. Dat is meestal in een vrij grote sauna die gemakkelijk 25 tot 40 mensen in een cirkel rond de hete, met stenen gevulde open kachel kan laten plaatsnemen op twee, drie, soms wel vier verschillende hoogten. Wanneer iedereen zit of ligt komt er een wapperaar die meteen zegt dat hij de wapperaar is. Dat houdt in dat hij eerst iedereen waarschuwt dat je de sauna nog kunt verlaten want het wordt heet, heel erg heet, wanneer hij gaat wapperen. Hij vertelt vervolgens welke etherische oliën, met verschillende geuren, hij op de stenen gaat gieten en in welke volgorde. Het zal heftig gaan stomen en die stoom zal hij met een enorme handdoek richting de saunagangers wapperen. Heet wordt dan hitte, recht in je gezicht, pfoe!! Dit alles duurt zo’n vijftien a twintig minuten en bij het naar buiten lopen krijgt een ieder een schijfje sinaasappel om terug op aarde te komen….

Maar, what the fuck, daar gaat dit verhaal helemaal niet over, maar ik moest eraan denken toen ik….

Theo van der Schaaf, Opschenken, Etalage

 

Drip Coffee

 Wij zijn met zijn zessen onderweg van Evergreen Golf naar Blue Saffier Golf in de provincie Kanchanaburi wegens drie dagen golf aldaar en passeren het plaatsje Ban Tai op de Turkey Road. In Evergreen heb ik geheel volgens verwachting al uitgevonden dat er geen echte koffie wordt geserveerd en ook in Blue Saffier verwacht ik geen ‘zwart goud’ te vinden. Al dit soort afgelegen golfclubs ‘serveren’ Nescafé. Yak! Maar wat zien we onderweg op de Turkey Road? Gravité Drip Coffee! Veel nieuwsgieriger kun je mij niet krijgen. Met al twee dagen verstoken van caffee dam rohn (warme, zwarte koffie) ruk ik het stuur uit de handen van mijn eigenste Nut en scheur de auto een zijstraat in, vlakbij de koffieshop. Tam aray (wat gebeurt er?), schreeuwt Nut ontdaan en verontwaardigd. Coffee, I see real coffee, yeah!

En nu wordt het magisch, hou je vast. Ik bedoel, koffie ok, maar Drip Coffee? Als we bij de glazen deur komen zien we daarop de handgeschreven teksten: Hand Drip on Slow Bar, Have no Espresso Machine. Wanneer we binnenkomen kijkt een lange, bebrilde, slanke Thaise jongeman met intelligente ogen en sluik haar in een knotje, vanachter een glazen toonbank, ons sprankelend en vol verwachting aan. Voor hem staan allerlei potjes met daarop koffiefilterhoudertjes, glazen potten met gemalen koffie en koffiebonen, onheilspellende handkoffiemalertjes met daarin laatjes en prachtige zilveren koffiepotjes. Ook achter hem staan rekken vol met allerlei potjes en kannetjes. We zijn diep onder de indruk van dit koffiealtaar en vol verwachting over de komende ceremonie, want dat wordt het, op zeker.

Theo van der Schaaf, Opschenken, Opschenken

We willen allemaal zwarte koffie en hij gaat aan de slag. Hij kan er wel twee tegelijk maken. Met heet water dat opeens ergens vandaan komt spoelt hij twee glazen potjes uiterst zorgvuldig schoon. Op de glazen potjes worden de kleine filterhoudertjes gezet. Dan krijgen we de keus want hij heeft vele soorten koffie die verpakt is in kleine zakjes, voornamelijk afkomstig uit Afrika, maar ook wel uit Thailand. Hij bestelt de zakjes via internet vertelt hij als ik ernaar vraag. Ze hebben ook allemaal een bijnaam, bijvoorbeeld Still Awake of Luck Coffee.

Theo van der Schaaf, Opschenken, Zakje

Ik vraag of hij ook de legendarische Thaise ‘olifantenpoepkoffie’ heeft. Hij lacht breed, weet waar ik het over heb, maar nee, die heeft ie niet. We kiezen, de koffie gaat in de filtertjes en dan begint het, het opgieten. De zilveren koffiepotjes bevatten spontaan heet water en een uiterst dun straaltje wordt verspreid over het filter, alsmaar ronddraaiend giet hij het hete water op de gemalen koffie, stopt, en gaat naar het andere filter, en vice versa. Met ijzeren pottengeduld vullen zich langzaam, druppelsgewijs, de glazen potjes eronder met het zwarte goud, wat daarna elegant in een koffiekop wordt overgegoten. Wij kunnen ons geluk niet op bij het proeven.

Theo van der Schaaf, Opschenken, Potjes

Ik loop wat rond want de shop is een bezienswaardigheid op zich. De wanden hangen vol met lege, gebruikte papieren koffiezakjes, indrukwekkend. De inrichting is vrolijk, alles is van hout. Heel de shop voelt eigenlijk naturel. Hij verkoopt ook taartjes zie ik opeens in een kleine vitrine. Die maakt zijn neef zegt hij als ik vraag of hij die zelf bakt. Wij zijn zo alles bij elkaar ruim een half uur bezig en hebben het enorm naar ons zin. Ik zou nog wel een tweede willen maar mijn reisgenoten melden dat we dan toch echt uit het golfschema gaan lopen, wegens zeker nog een half uur ceremonie. Ik koop dan maar twee zakjes Still Awake wonderkoffie want thuis heb ik ook een Douwe Egberts filterkoffiemachine. Die zucht en druppelt zijn eigen weg…

Theo van der Schaaf
Over Theo van der Schaaf 26 Artikelen
Theo van der Schaaf woont sinds acht jaar de meeste tijd in Hua Hin in Thailand, maar in de zomer ook wel in Aalsmeer. Hoewel ooit begonnen als timmerman bracht hij het grootste deel van zijn werkzame leven door in het exploiteren van muziek en film. Tegenwoordig is Theo van der Schaaf als columnist verbonden aan Trefpunt Azie, een blogsite voor Nederlanders en Belgen met een Aziatische connectie. Theo is auteur van Thaise Perikelen, een boek over zijn huidige leven in Thailand. Ook schreef hij De Herniafabriek, een onweerstaanbaar ziekenhuis verhaal.

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*