Op zoek naar schoonheid in Azië: Kazuhiro Hori

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori 1

De Japanse kunstenaar Kazuhiro Hori (1969) combineert zacht, knuffelbaar en schattig met deprimerend en ziekelijk morbied. Zijn favoriete thema: meisjes uit de middelbare school lijken teneergeslagen en verminkt door een aanwezige duistere kracht achter een wereld gevuld met stroperige zoetigheid.

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori 2

 

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori 3

Tengere en breekbare figuren hulpeloos in een macaber zoete omgeving. Hoe dan ook misschien is het de bedoeling van deze artiest om je enigszins oncomfortabel te laten voelen als kijker.

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori 4

 

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori 5

Hori’s sinistere imaginaire wereld begrijpt men best met een beetje culturele achtergrondinformatie. Zo staat in het moderne Japan een meisje uit de middelbare school synoniem voor puurheid en naïeve onschuld (zie shōjo comics)… maar ook voor prille ontluikende seksualiteit.

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori 6

 

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori 7

Kazuhiro Hori slaagt erin om de dubbele gelaagdheid, de ware realiteit in de Japanse samenleving, te ontsluieren. De harde werkelijkheid van een uiterst competitieve wereld waar deze naïeve teenagers nog helemaal niet klaar voor zijn.

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori 8

 

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori 9

U en ik werden aanvankelijk in de val gelokt als betrachter. Dachten werken te zien vol lieve kinderlijke onschuld, knuffels en zoetigheid. We zagen pas enige tijd later wat hij ons op een subtiele, soms ook expliciete wijze, wilde laten zien… een sprookjesachtige nachtmerrie.

Roger Stassen, Op zoek naar schoonheid in Azië, Kazuhiro Hori

Roger Stassen
Over Roger Stassen 108 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden. Wat al wel geschreven is kan ook worden gelezen op https://mijnazieblog.wordpress.com

4 Comments

  1. In Europa kenden we de Mariaverering, die zekere erotische connotaties had. De verering van het kindvrouwtje in Japan is daar misschien een tegenhanger van. Gelukkig lijken ze er niet mee te zijn.

  2. Op zoek naar schoonheid doe je soms ontdekkingen die op heel wat weerstand stuiten, dat is waar. Zeker bij deze aflevering is dat zo. Waarom ik die dan toch gepost heb? Omdat ze volgens mij een inkijk geeft (een tipje van de sluier oplicht) van de Japanse samenleving. Ik duid dat ook een beetje in de tekst. 

    Bovendien krijg ik geregeld opmerkingen over “te fotografisch correct” schilderende artiesten. Die zijn dan weer niet voldoende creatief volgens hen.

    Kunst kent vele stijlen en smaken evolueren in de loop der tijden. We weten allemaal dat het impressionisme als lelijk beschouwd werd in het begin. Dat einde jaren dertig nieuwe stijlvormen als “entartete kunst” werden gemarginaliseerd.

    Moest Kazuhiro Hori een cineast zijn en geen schilder dan zou hij hoogstwaarschijnlijk het horrorgenre genegen zijn. Japanners zijn er tuk op. 

    Dat discussies ontstaan over wat mooi of lelijk is of echte kunst of kitsch vind ik enkel maar boeiend en leuk. Ik is een woordje dat vrij veel in deze tekst staat, begrijpelijk. Berthy zei het al “het is persoonlijk”. 

  3. Roger, je zegt in je tekst “Naïeve teenagers”, maar als ik die gezichten bekijk dan zie ik daar toch zeer sterke persoonlijkheden in. Persoonlijkheden die al vaak in aanraking gekomen zijn met de harde Japanse werkelijkheid.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*