Op zoek naar schoonheid in Azië: Atae Yuki

De heerlijke veelvoud aan verschillende ‘beeldende” kunstvormen en -stijlen is zo gevarieerd dat we er nooit genoeg van krijgen. Neem nou de poppenmakerij. Oh u vindt poppen maken geen ‘echte’ kunst? Wedden dat Atae Yuki u op andere ideeën brengt…

Atae Yuki werd geboren in 1937 in Kawasaki, Kanagawa Prefectuur. In zijn prille kinderjaren woedde de tweede wereldoorlog volop en daarna kwamen de ontberingen van het naoorlogse Japan. Geen prettige tijd dus om als kind te beleven. De jonge Yuki was geobsedeerd door films en het tekenen van foto’s. Hij wilde al heel vroeg kunstenaar worden maar hiervan kunnen leven was quasi onmogelijk.

Een zeer gelukkig toeval deed hem belanden bij een bedrijf voor het maken van etalagepoppen. U begrijpt dat hier zijn carrière als toekomstig poppenmaker gestalte kreeg. Hier kon hij vaardigheden ontwikkelen die hem bijzonder goed van pas zouden komen. 

Zijn werken beelden voornamelijk alledaagse momenten in het leven van gewone mensen uit. In het oog springend en typisch voor zijn stijl is vooral realisme, humor en warmte. Veel van zijn poppen zijn gemodelleerd naar Japanse kinderen uit het vroege Showa-tijdperk, dat begon in 1926, en het voorgaande 14-jarige Taisho-tijdperk. Volgens Atae waren mensen toen materieel arm maar spiritueel rijk.

In een berichtenboek in het Kawaguchiko Muse Museum in de prefectuur Yamanashi, waar ongeveer 70 van Atae’s poppen te zien zijn, schrijven veel bezoekers dat ze tot tranen toe bewogen zijn omdat de poppen hen liefdevol herinneren aan hun lang vervlogen jeugd. “De poppen brachten mijn oude herinneringen over het leven van Japanse mensen terug. Ze deden me denken aan de tederheid die ik ben kwijtgeraakt ”, luidt een bericht in het museum aan het Kawaguchimeer in de buurt van de berg Fuji. “Ik heb een pop gevonden die lijkt op een van mijn oude vrienden en ook een die lijkt op een vrouw die vroeger in mijn buurt woonde. Ze deden me aan die tijd denken ”, zegt een ander bericht.

Zijn fascinatie voor film zal in 1998 wel een heel bijzonder hoogtepunt gekend hebben. Zijn poppen werden gebruikt in “Poppoya” (Railway Man)

Wat Yuki Atae de laatste tijd veel bezighoudt, is het lot van zijn poppen. “Op mijn leeftijd vraag ik me vaak af wat er met mijn poppen zal gebeuren als ik sterf. Ik wil dat ze gelukkig zijn, want ze zijn net als mijn eigen kinderen.“

U kan nog meer werk van hem ontdekken op instagram: #ataeyuki

Over Roger Stassen 157 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden. Wat al wel geschreven is kan ook worden gelezen op https://mijnazieblog.wordpress.com

2 Comments

  1. Over wat iemand mooi vindt gaan we beter niet in discussie Berthy. De serie heet trouwens “op zoek naar schoonheid). Zo kan ik mij voorstellen dat je niet van alle muziekgenres houdt of sommige boeken waardeloos vindt… maar anderen hier wel tenvolle van kunnen genieten. In mijn serie over Aziatische kunst wil ik zo breed mogelijk gaan qua stijlen en technieken. Het zou erg snel verschrikkelijk saai worden indien ik me enkel wilde beperken tot datgene waarvan ik vermoed dat het aan iedereen zijn smaak beantwoordt… mocht dit al mogelijk zijn hetgeen ik betwijfel.

  2. Op zich zijn die poppen prachtig mooi, maar inderdaad, zoals je zelf al schreef ‘is het echte kunst?’ Denk niet dat veel mensen dit in hun huis zullen zetten, een museum is een goede plek voor ze.

    BerthyNL

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*