Onderwijs, een bron van vermaak 1


Als je het maar naar je zin hebt

Ik ben op lesbezoek en zit achterin de klas. Freddie, een vroegrijp jongetje van tien jaar uit een zwaksociaal milieu, trekt mijn aandacht. Hij zit in de voorste bank naast zijn oom. De onderwijzeres, Juffrouw Janssen, een struise dame van begin veertig, is zijn toeziend voogd. Heel normaal in deze buurt.

Freddie kliert. ‘Juf, hij pakt mijn pen. Juf, mag ik naar de WC? Juf, ik wil mijn potlood slijpen. Juf, ik snap som zes niet. Juf…’

Juffrouw Janssen is haar beschermeling geduldig ter wille, maar als zijn boek voor de derde keer op de grond valt, wordt zij boos. Echt boos. Freddie schrikt. Een dikke traan bevestigt zijn kwetsbaarheid. Al het moederlijke komt in Juffrouw Janssen naar boven. Zij roept hem bij zich. Neemt hem op schoot.

Freddie drukt zijn blonde jongenskoppie tegen haar boezem. Sluit zijn ogen. De klas, gewend aan dit tafereel, werkt zonder opkijken door. Juffrouw Janssen wiegt zacht heen en weer. Op haar wangen verschijnt een blosje.

Na een poosje trekt Freddie de aandacht van zijn oom. Met zijn vinger wijst hij naar de borsten van de juf. Zonder geluid te maken bewegen zijn lippen. Ik lees: lekkere tieten.


Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 204 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.

1 Comment

  1. De start van de nieuwe reeks is al recht midden in de roos.
    Kinderen, kinderen, toch!

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.