Onderwijs, een bron van vermaak 88


De boze wolf

‘Vandaag opstel schrijven.’ De heer Bos zwaait het bord open. We moeten kiezen uit tien onderwerpen. Bij de onderwerpen staat: Hoe een koe een haas vangt, Geen geld geen Zwitsers, Leer om leer… De moed zakt me in de schoenen. Wat moet een twaalfjarige toch met zulke onderwerpen. Ik blijf naar het bord staren, totdat de heer Bos de verlossende woorden spreekt: ‘Wie niet kan kiezen, mag zelf een onderwerp verzinnen. Een barmhartig man zou je zo zeggen.

Het duurt lang voordat ik een letter op papier krijg. Besluit uiteindelijk het sprookje Roodkapje als onderwerp te nemen. Een onbenullig onderwerp voor een jongen van mijn leeftijd. Maar ja, je moet toch wat.

De heer Bos overtreedt bij het uitdelen van de nagekeken opstellen de gulden regel: niet voorlezen zonder toestemming van de schrijver. Hij las ze allemaal voor. Was zuinig met complimenten. Met belachelijk maken en sarcasme had hij de lachers op zijn hand.

Mijn opstel kwam als laatste en ik vreesde met grote vrezen.
‘Dit is meer een kleuteropstel,’ zei de heer Bos.
Mijn klasgenoten gingen er helemaal voor zitten. Zij waren al aan de beurt geweest.
‘Roodkapje en de boze wolf…’
Het ging me door merg en been. Met mijn lange lijf probeerde ik onderuit te zakken in de te kleine bank.
‘…eigenlijk heette zij Rozemarijntje…’
De ij sprak de heer Bos uit met een lange uithaal. De klas gierde.

Met een rood hoofd van schaamte nam ik mijn opstel in ontvangst: ‘Alsjeblieft. Een vier. Schrijven dat wordt nooit wat met jou.’


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 204 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.

1 Comment

  1. Hé Chris, dit is grappig!
    Toen ik in de derde klas van de HBS zat overkwam mij iets dergelijks. Ik was een jonge leerling, 14 jaar in de derde, en door een vrijstelling mocht ik bibliotheekboeken halen uit de ‘volwassen’ bibliotheek. Die boeken waren geweldig. Klaaglied om Agnes maakte diepe indruk. Op dezelfde thematiek: discriminatie, zwart-wit en gepassioneerde romantiek maakte ik een opstel van een schrift lang, ik geloof dat het tachtig bladzijden was. Mijn lerares Nederlands, een dame van achterin de vijftig die nooit getrouwd is geweest, moet het met rode oortjes hebben gelezen. Ik voelde helemaal geen gene rond seks- en geweldsscènes, tenslotte stond de hele volwassenenbibliotheek ermee vol, zo had ik ondervonden. De juf sprak mij aan, pakte mijn schrift, wees op de taalfouten die erin stonden en gaf een 1. Door de 1 kreeg ik dat jaar zelfs een 5 op mijn eindrapport voor Nederlands. Daarna heb ik mij op de HBS beperkt tot zakelijke betogen over nietszeggende onderwerpen. Daar haalde ik keurige voldoendes voor. Aan seks en geweld in verhalen heb ik mij vele jaren later pas weer bezondigd. De koude douche van mijn lerares heeft mij tenminste twintig jaar van het schrijven afgehouden. Sneu toch, zulke dingen.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.