Onderwijs, een bron van vermaak 83

Wonder der Natuur

Dr. de Jong, arts, kleurt zijn lessen op de Opleiding Verpleegkunde met anekdotes. Hij vertelt: ‘Op 23 januari 1942 bezetten de Japanners Nieuw-Guinea. Terug naar Holland kon ik niet meer. Ik hield mij schuil in een dorpje in het binnenland. Bloedheet was het er. Overdag vielen, als je niet oppaste, de bloedzuigers zo uit de boom op je lijf, ’s nachts kwamen de muggen.’
‘Gebruikte u geen Deet?’ vraagt een van de dames.
‘In die tijd? In het binnenland? Ik mocht blij zijn dat ik een klamboe had.’
‘Vond u het niet eng met die bloedzuigers?’ vraagt een ander.
‘Alles went. Als je maar lang genoeg wacht, komt alles goed. Doet me denken aan een Papoea die op een dag uit het niets bij me langs kwam. Hij had wekenlang door de jungle gelopen met een etterende zweer aan zijn penis. Ik heb de wond schoon gemaakt, er een of ander zalfje dat ik nog had liggen op gesmeerd en een verbandje omheen gedaan. ‘Volgende week terugkomen,’ zei ik het beste ervan hopend.

‘Na een week kwam de patiënt niet opdagen. De week erna ook niet en nog vele weken daarna nog steeds niet. Ik was bang dat hij dood was gegaan. Opeens, na maanden, kwam hij aanlopen. Hij zag er krijgshaftig uit met veren en kaurischelpen in zijn haar, slagtanden van een zwijn door zijn neus. Zonder omhaal deed hij zijn peniskoker opzij. Om zijn penis zat nog steeds hetzelfde verband. Bruinzwart, urinevlekken, grillige randen van opgedroogd wondvocht. En een lucht dat ervan afkwam…’
‘Huu, bah, gatsie,’ griezelen de aankomend verpleegkundigen nog niet door de praktijk gehard.
‘Ik vreesde het ergste,’ vervolgde Dr. de Jong. ‘Maar wat zie ik bij het uitpakken…? Een prachtige penis met een glanzende punt.’

Huiswerk voor de volgende keer: ‘Wat kunnen wij hiervan leren?

Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 202 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.