Onderwijs, een bron van vermaak 47

Die Bach toch

Bij de bushalte staat een jongen met een trompet in een foedraal. Hij houdt het instrument onder zijn arm. Koesterend bijna. De bus blijft langer weg dan de dienstregeling aangeeft. Ik wijs naar de trompet en vraag: ‘Moet je spelen?’

‘Ik ga nu naar les, maar ik speel ook in een bandje,’ antwoordt hij. ‘Dat doe ik voor de lol, maar uiteindelijk wil ik naar het conservatorium.’

Terwijl we wat kletsen over jazz, rock en klassieke muziek, komt John bij ons staan. John doet bij ons de “zesjarige” mavo. Hij wijst naar de trompet en zegt: ‘Ik zit op gitaarles.’

‘Hoe lang al?’ vraagt de jongen geïnteresseerd.

‘Drie maanden,’ antwoordt John.

‘Zoho,’ zegt de jongen met een lichte buiging in zijn stem. ‘En wat kun je al spelen?’

‘Oh van alles. En jij?’

‘Op het ogenblik studeer ik stukken van Bach in.’

Inmiddels rijdt de bus voor. John stapt als eerste in, kijkt om en zegt: ‘Pfff Bach. Die heb ik allang uit.’

Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 202 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.