Onderwijs, een bron van vermaak 32

Hoogmoed

‘Gaat u mee bowlen? Onze mentor komt ook.’
Natuurlijk doe ik dat.

Op vrijdagmiddagmiddag staan we met vierentwintig leerlingen op de bowlingbaan. Het is elke keer opmerkelijk om te zien hoe leerlingen, die niet opvallen in de klas, bij buitenschoolse activiteiten het voortouw nemen. Ze regelen de groepsindeling, weten de manager te vinden bij een storing, halen een drankje voor je, maken je attent op je beurt, voeren de namen in in de telmachine. Opvallend is hoe de rest zich schikt en luistert.

Na elke worp verschijnt het aantal omgegooide kegels op het scherm met een grappige animatie erbij. Dat is nog eens wat anders dan klooien met een papiertje.

‘Meneer u moet.’

Ik sta op, loop naar de baan, concentreer me, gooi… STRIKE. Ik ben er zelf verbaasd over. Tweede beurt… SPARE. Ik ga tevreden zitten. Zie dat ik voor sta. Bij de volgende beurt zal ik ze wel eens wat laten zien. Ik huppel naar voren, zwaai met de bal, stap in mijn overmoed op de geoliede baan, glijd languit achterover. Als ik overeind krabbel gaat er een luid gejuich op.

Ik eindig als voorlaatste.

Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 202 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.