Onderwijs, een bron van vermaak 24


Feloek

Laatste les. Proefexamen. Zelf nakijken. Tien minuten na het begin van de les draait de deur op een kier. Ertussen het vragende gezicht van Feloek: mag-ik-erin-of-moet-ik-een-briefje-halen? Ik maak een gebaar van: kan-mij-het-schelen-kom-maar-binnen.

Feloek dobbert door het lokaal. Meert rimpelloos af bij het raam. Een vol kwartier staart hij naar het gefladder van de mussen in de heg. Traag draait hij zijn hoofd. Kijkt mij aan. Vraagt: ‘Mag ik naar de WC?’

Mag.

Bij terugkomst volgt de herhaling. Feloek dobbert. Feloek meert af. Feloek staart naar buiten.

Op de gang lopen een aantal leerlingen luidruchtig langs. Feloek veert op. Pakt zijn tas in. Laveert onthaast tussen de banken door. Opent geruisloos de deur. Staat even stil. Ademloos. Dan, bijna ongemerkt, als gedreven door het allerijlste briesje, wendt hij de steven naar de aula.

Vijf minuten later gaat de bel.


Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 204 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.