Oma helpt tegen alles…ook spinnen


De schuld ligt bij buurman, want die heeft de kantenmaaier kapot. Kantenmaaier? Een trimmer: stang met mes en benzinemotor. Je doet daar het gras mee. Geeft fijne lucht van vers gesneden gras, het verdedigingsmechanisme van het gras tegen verwonding.

Maar die kantenmaaier is dus kapot. En daardoor staat het gras te hoog in mijn tuin. Ik heb sokken aan, maar geen scheenbeschermers, dus het is ‘au’ en daarna ‘$@%&$’. Ik zie een spin over mijn scheenbeen lopen. Een bruine spin, een spin met een lijfje van zeker een centimeter.

Betadine helpt tegen alles. Ik spring er ruim mee om en vergeet het voorval.

Vier centimeter wond

Picture-347
Zo ziet een spinnenbeet eruit.

De volgende morgen hangt het vel er langs. Vier centimeter lang, twee centimeter breed, ik heb ongetwijfeld in mijn slaap liggen ‘dabben’ en mijn partner haalt bezorgd de fles betadine, want dat helpt tegen alles, zegt ze. We leggen er een gaasje op en sluiten de boel af met pleister.

Ziekenhuis

Het gaat niet goed. Pleister erop, pleister eraf, op, af… De opper- en lederhuid gaan en komen als colporteurs met de natuurserie ‘Omgaan met spinnen’. Wij besluiten er een arts naar te laten kijken. Het staatsziekenhuis.

Eerst langs administratie en verpleegsters die van alles opmeten. Eindelijk zie ik een arts en die zegt ‘Spin? O, is niks hoor.’ En ze schrijft een crème voor, want dat helpt tegen alles, zegt ze. ABC-antibioticumcrème, driemaal daags smeren en nee, geen gaasje, in de lucht laten genezen.

Een vriend gevraagd

Wij zitten aan een ijs bij Svensson. Ook een fitnessvriend komt daar snoepen.

‘Wat heb je aan je been?’

‘Een spin’, zeg ik.

Of ie eens mag kijken.

Gepensioneerd intensive-careverpleger, een bul in Thailand, ja, die mag kijken en nog voelen ook. Hij belt iemand en of ik morgen om 9 uur bij hem wil zijn.

Naar omaatje

‘Voor een spinnenbeet ga je niet naar het ziekenhuis’, zegt hij. ‘Voor zoiets ga je naar oma, want die helpt tegen alles.’ We rijden de stad uit naar een achterafstraatje waar op een hoge vlonder omaatje zit met twee van haar kinderen, ook op deftige leeftijd.

Oma is zeker 80 en bestudeert mijn scheenbeen. ‘Waar zat de beet?’, vraagt ze. En dan komt een stukje puimsteen uit haar schort en wrijft ze het laatste stukje vel er ook maar af.

‘DAAR ZIT IE!’

Oma wijst iets aan. Pas met de plus-6 op mijn neus zie ik een zwart puntje onder de restjes huid zitten.

spider_anatomy_diagram

Fan mengmoem

dissected venom glands
In de kaken zitten gifklieren. Daaromheen zitten spieren die het gif naar binnen pompen.

Fan mengmoem betekent letterlijk: de (gif)tand van de spin. Die kan blijkbaar afbreken en is onder het velletje blijven zitten. Pompt die wekenlang gif? Dat is iets voor een bioloog.

‘Ze halen voor jou een nieuwe naald vanwege het HIV-risico’ krijg ik te horen. Sursum corda! Geen moment aan gedacht. Wordt er zo vaak door spinnen gebeten hier? Omaatje peutert zonder bril of lenzen dat ding uit de huid. ‘Nu gaat het beter’, zegt ze.

Ik betaal 300 baht, stukken goedkoper dan arts en crèmes. Een tevreden oma trekt een mes uit haar schort en snijdt een stuk gemberwortel af. ‘Twee keer per dag erop smeren’, zegt ze, ‘want dat helpt tegen alles.’

Waarachtig, een week later is de huid dicht. En het gras gemaaid…..

 


Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 862 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland