Noord-Korea. Hongersnood, voedselrantsoenen en poep-quota

Twee zachte bolletjes, een ei en een banaan. Op mijn keukenweegschaal 300 gram. Dat is wat Noord-Koreanen, die afhankelijk zijn van staatswinkels, nu aan voedsel per persoon per dag krijgen. Bijna de helft van het oorspronkelijke rantsoen. Dat blijkt uit een memo van de Verenigde Naties, schrijft Radio Free Asia op haar nieuwssite.

Uiteraard krijgen de VN, de VS en de EU de schuld van het voedseltekort door de opgelegde sancties. Terwijl het natuurlijk ook aan de mislukte oogsten ligt die het falen van de communistische heilstaat blootlegt. Het land produceerde vorig jaar 503.000 ton minder voedsel dan een jaar eerder door ongekend hoge temperaturen, droogte, zware regenval en de internationale strafmaatregelen tegen het regime in Pyongyang. Nu wil de volgevreten dictator Kim Jong-un die een obsese BMI van 45 heeft, voedselhulp van internationale organisaties.

Humanitaire ramp

Noord-Korea staat aan de vooravond van een humanitaire ramp, want van 300 gram voedsel per dag kan een mens niet leven. Dat moet een gezonde mix zijn van eiwitten, koolhydraten, fruit, groente en zuivel van twee kilogram. Door jarenlange ondervoeding is de gemiddelde Noord-Koreaan 15 centimeter korter dan een Zuid-Koreaan. De levensverwachting is 67 jaar, terwijl de broeders en zusters in het zuiden dik 80 worden. Maar nog steeds wordt de burgers geleerd dat zij het beter hebben dan hun buren die ‘door de VS onderdrukt worden’.

De dictator is zelf een corpulent mannetje, soort van dokter Freud in de gelijknamige cartoon in de Volkskrant. Hij is 1,70 meter lang, weegt volgens ingewijden 130 kilo en heeft een, wat ik al aangaf, BMI van 45. Hij is dus een kleine dikke dictator met overgewicht waar blijkbaar andere wetten voor gelden. Het ventje wordt als de grote leider vereerd, als een levende god, niet als een mens. Zelfs de elite om hem heen steekt erbij af, ook zij zijn niet dik.

Grijze markt

In Noord-Korea heb je dus bijna altijd honger. Bijna. Want de onderdanen van Kim zijn niet helemaal achterlijk, ook al worden ze wel zo behandeld. Om te overleven, wie weet komen er betere tijden, is er een levendige grijze of zwarte markt, gedreven door mensen die kippen houden in een schuurtje, konijnen op een balkon of iets meer produceren dan gemeld en dat overschot verkopen. Daarnaast er is veel illegale import uit China waarvoor grenswachten, die ook honger leiden, worden omgekocht. De grens met Zuid-Korea is weliswaar potdicht, maar die met China is zo poreus als een porseleinen kopje.

Bert Vos, Noord-Korea, Poepquota, Grenswacht

De gedachten gaan terug naar de jaren 90. Voedseltekorten en wanbeleid leidden tot een hongersnood resulterend in een ongelooflijke slachting van mensen die niet ergens naar toe konden waar wel wat te eten was. Berichten van bergen opgestapelde lijken sijpelden naar buiten. Schattingen over het aantal slachtoffers lopen uiteen van 500.000 tot 3 miljoen.

Poepquota

Als je per dag driehonderd gram eet, of door de grijs/zwarte markt wat meer, dan poep je weinig. Maar desondanks heeft de regering in haar universele wijsheid besloten dat elke gezonde burger 100 kilo menselijke poep per dag moet produceren om te worden gebruikt als meststof. Dit om de landbouwsector te ondersteunen als het belangrijkste instrument voor de economische wederopbouw. Na een toespraak van de dictator is de hele bevolking gemobiliseerd om mest te produceren als eerste grote taak van het nieuwe jaar. Autoriteiten in elke lokale regio belasten fabrieken, instellingen en burgergroepen met het toewijzen van productiequota aan elk individu en eisen dat elke persoon 100 kilogram (is geen geintje) menselijke uitwerpselen per dag produceert, of ongeveer 300 kilo compost of dierlijke mest. Ben ik gek, of zijn ze daar gek hoor je de lezers denken. Want dit is inderdaad onmogelijk. Zelfs voor een corpulente god als Kim is dat niet bij elkaar te poepen. Ook al zeult hij zijn eigen goddelijke toiletpot mee als hij van paleis is.

Bert Vos, Noord-Korea, Poepquota
Foto Radio Free Asia

Tekort aan contanten

De inzameling van uitwerpselen drijven velen ertoe interessante manieren te vinden om menselijke uitwerpselen in de bittere kou te verzamelen. Of manieren te vinden om ontheffing te krijgen. Het aantal kilo’s is hetzelfde in zowel de stad als op het platteland. Bij het laatste kun je nog wel wat koeiestront bij elkaar verzamelen, maar op je balkonnetje of in je stadstuintje begin je niet zoveel. Maar, zeggen de ‘geleerden’, u mag ook contant betalen. Ook kunnen burgers mest van handelaren kopen die het nu goed doen met hun stinkende handelswaar. Het morrende volk zegt steeds meer in het openbaar dat het regime de quota gebruikt om meer geld van de burgers te innen terwijl ze beweert dat het om landbouwproductie gaat.

Stelende soldaten

De heilstaat kan zelfs haar uitgebreide leger met moeite voeden. Gedreven door honger, veroorzaakt door gebrek aan voorraden en corruptie, nemen soldaten op het platteland hun toevlucht tot diefstal van voedsel in huizen en op boerderijen. Inwoners kunnen weinig anders dan het misdrijf melden aan het Centraal Comité van de Arbeiderspartij, maar het leger negeert het probleem. De dienstplichtigen zitten midden in de wintertraining, waar ze zich aan strikte regels moeten houden. Maar ’s nachts sluipen ze naar buiten op zoek naar eten. Volgens bronnen gaat het om jonge jongens, nieuwe rekruten die de ergste honger hebben en aan ondervoeding lijden. Het probleem is acuut in de bergachtige provincie Kangwon, dat aan Zuid-Korea grenst en moeilijk is te bevoorraden. Een Japans media-rapport in 2017 meldt dat door de nalatigheid van de staat families, die zelf al niet rond kunnen komen, gedwongen zijn voedsel te verstrekken aan hun kinderen die in het leger dienen. In 2018 waren er meer dan 1,3 miljoen Noord-Koreaanse actieve militairen. Het zal erg moeilijk worden om het koude winterweer in deze situatie te overleven.

Bert Vos, Noord-Korea, Poepquota, Noord-Koreaanse familie

Maffrika

Het volk van Maffrika, want zo kun je dit land zo langzamerhand wel noemen, is steeds meer de angst voorbij. Dat zeggen waarnemers. Vooral met de hongersnood in de jaren negentig in gedachten, het tegenwoordige mestquota en stelende soldaten in het zo geheten glorieuze leger. Tel daarbij op de sancties, het toenemende besef hoe het groen het gras aan de andere kant is, en alle ontberingen zoals een haperende elektriciteit in extreme kou. En de optelsom is gauw gemaakt. Kim, die er geen biefstuk minder om eet, zal een nieuwe humanitaire ramp ten koste van alles moeten voorkomen. Want, zo is verwachting, er ontstaat een volkswoede als het weer zover komt, wanneer mensen hun kinderen zien sterven en ondertussen lastig worden gevallen met onzin als 100 kilo poepen. Want op een gegeven moment, leert de geschiedenis, is een mens tot alles toe in staat.

Historische foto:  politieke gevangenen Shin Suk Ja en dochters

Bron: Radio Free Asia

Meer op Trefpunt over Noord-Korea: Een retourtje Noord-Korea
Bert Vos
Over Bert Vos 123 Artikelen
Bert Vos is journalist, tekstproducent, Azië-liefhebber, publicist en ZZP'er in Amersfoort.

3 Comments

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*