Noord-Korea. Een 80-daagse oorlog vol ellende


Noord-Korea, 80-daagse, Erik Kuijpers

Over de inhoud van de nachtspiegel, over verboden te roken, alcohol te stoken, hout te hakken, en meer…

De burger snapt er niets meer van. Het arbeidersparadijs heeft op 10 oktober het 75-jarig bestaan gevierd met een militaire parade waarin de nieuwste raketten werden getoond, en een dag daarna wordt een 80-daagse oorlog afgekondigd! Nu is men wel wat gewend; eerder waren er al 100-, 150- en 200-daagse oorlogen waarin ambtenaren, partijleden en burgers verplicht zijn op te draven om te tonen dat ze loyaal zijn, verantwoordelijk en toegewijd.

Erik Kuijpers

Ze wonen immers in het paradijs dat gesticht en ontwikkeld is door twee heldere sterren aan de hemel en van tijd tot tijd brengt men deemoedig een bezoek aan de standbeelden van de twee grootste mannen op aarde. En toch wordt er ook gegromd en gespot over de laatste maatregel…..

De 80-daagse oorlog

Het is ook niet niks, zo’n 80-daagse oorlog. Men wordt gedwongen werk te verrichten voor de kat z’n staart, naast de gewone job, zoals werken op staatsboerderijen en in fabrieken voor voedsel- en andere belangrijke productie terwijl in het land grondstoffen en etenswaren ontbreken. En elektriciteit is schaars dus dan valt de productie stil… Alleen de rijken kunnen ontsnappen aan de werkdwang, want die kopen het af, en graag met vreemde valuta, want de sancties hebben ’s Rijks Schatkist ernstig getroffen.

‘Wij mogen niet op verkeerde gedachten komen’ is de breed (maar wel anoniem) gehoorde klacht van de getroffen burgers. Ze moeten werken aan baan één, voor de schnabbel aan baan twee, en dan komt de overheid ook nog eens langs met dwangarbeid… Voor de schnabbel is dan geen tijd en men lijdt al armoe…

Het is vaak arbeid voor laaggeschoolden dat onder dwang moet worden gedaan. Drie tyfoons hebben dit jaar fors huisgehouden in het land en wegen en spoorlijnen zijn beschadigd, de oogst is verwoest. En wat men op het balkon weet te produceren aan groente en eieren kan nauwelijks verkocht worden want de markten zijn tijdens de 80-daagse oorlog beperkt open.

Het leger is ook een rommeltje…

De grens met China zit vanwege corona potdicht. De troepen daar hebben opdracht met scherp te schieten op alles wat beweegt. Dat beperkt de levendige handel en de smokkel en nu is de leiding er achter gekomen dat de bewakers liever hun zakken vullen als ze mensen oppakken in het grensgebied. Het leger lijdt ook honger en nu heeft de legertop speciale troepen gestuurd om de soldaten voor te lichten dat vechtpartijen, desertie en het overtreden van regels echt niet kunnen…

Maar de grenstroepen worden daar niet warm of koud van. Hun levensomstandigheden zijn erg sober, de winter daar is koud, er is ook tekort aan militair materieel en voorraad. En daar komt nu voorlichting bij.

Noord-Korea, 80-daagse, Erik Kuijpers

Maar een saffie biedt troost!

Roken is daar een mannenzaak! Een echte vent rookt. Als je het kunt betalen dan rook je en dat doet 38 procent van de mannen waaronder veel jongeren. In Nederland is dat 21 procent. Maar roken is slecht en daarom is in 2005 al een antirookwet aangenomen, hoewel de sigarettenindustrie, in handen van de partij en hoge militairen, gewoon is blijven produceren.

Doch dit jaar en nog vóór de 80-daagse oorlog is een strengere regeling aangenomen: roken in de publieke ruimte is verboden. En wat doe je dan met Kim Jong Oen, de Highest Dignity of Nummer Een, zoals hij daar wordt genoemd? Meneer Oen is kettingroker en paft er overal en altijd vrolijk op los. ‘Laten ze hem eerst maar eens controleren. Hij stond vrolijk te paffen toen hij een weeshuis bezocht’, is het commentaar, uiteraard anoniem.

Maar paffen in de openbare ruimte kan nu leiden tot zware straffen terwijl de grote baas er nog een opsteekt…

Noord-Korea, 80-daagse, Erik Kuijpers

 

Vechten om de inhoud van de nachtspiegel

Over de poepquota hebben wij het eerder al eens gehad. Zie deze link. 

Honderd kilo drol per dag moet de burger inleveren en waar hij het vandaan haalt interesseert de overheid niet. Van dat beetje voedsel (300 gram per dag) dat men krijgt, kun je nooit een berg van 100 kilo poepen dus waar men het vandaan haalt?

De poeptouwtjes zijn in de 80-daagse oorlog verder aangehaald. Kunstmest is nauwelijks te koop en de illegale handel met China ligt door corona stil dus er moet meer gecontroleerd worden op de juiste besteding van de voorraad drollen. Dorpsoudsten en in de stad de flatbeheerders hebben nu het exclusieve recht de poep te verzamelen en te verkopen.

Erik Kuijpers
De bereiding van kimchi

Poep wordt verkocht in vaten van 500 kilo en wordt geruild voor 50 kilo napa kool, Chinese kool, basisgrondstof voor de populaire kimchi die wordt bereid met ingelegde kool, groente, sjalotjes, knoflook en peen. Of het wordt geruild voor maïs: 50 kilo van gewone landbouwers of slechts 20-30 kilo van de staatsboerderij.

Er is enorme vraag naar mest van poep dus de dorpsleiders halen de beerputten leeg en mengen de inhoud met as van de vuilverbranding en dat blijkt prima mest te zijn om er voor te zorgen dat de kool ‘als kool’ groeit voor de hongerige magen…. En daarom zijn er al gevechten uitgebroken tussen groepen mensen om het alleenrecht bepaalde beerputten en openbare toiletten te mogen legen….

Twee maaltijden per dag is genoeg, hoor!

Granen! Door de drie tyfoons zijn oogsten kapot en is er nu al 15% tekort op de Noord-Koreaanse markt aan granen. Dus in deze 80-daagse strijd is het nieuwste motto ‘Wees zuinig met eten en vooral met granen.’ Verkoop van graan op de markt is nu verboden en controleurs staan langs de wegen om auto’s en zelfs handkarren en rugzakken te controleren op het vervoer van graan.

Ook het traditionele eindejaarsmenu in je eigen huis moet worden uitgekleed, vinden de partijbonzen, dus ‘eet maar noedels, fruit en groente.’ Wie ook hard worden aangepakt zijn de verspillers die alcohol stoken van graan. Illegale stokerijen in achterkamertjes worden opgerold….

En hout voor de kachel?

Noord-Korea heeft bossen. In 1990 was 6,9 miljoen hectare bebost en in 2020 is dat verminderd tot 6,03 miljoen. Een afname van 12 procent. Dat hout is in de kachels van de burgers verdwenen want de winter in dat land is koud. Erg koud.

En nu is kappen verboden, en zelfs het verzamelen van afgebroken takken is een misdrijf geworden. Men sluipt in het holst van de nacht door de straten met wat men aan afgevallen takjes heeft kunnen vinden om tenminste een beetje te kunnen stoken en koken. De handel in brandhout ligt helemaal stil en de prijzen van bruinkool en gas worden onbetaalbaar. Dus hoe Jan Splinter door de winter moet komen?

Wanneer barst de bom?

Gratis dwangarbeid, geldtekort, geen saffie meer te roken, geen illegale borrel meer, in de kou zitten en de bak in voor het oprapen van een afgevallen boomtak. Zelfs dat kleine beetje privé dat je rest, jouw drol in de nachtspiegel, is eigendom van het systeem.

Het volk mort, maar anoniem, want Big Bro kijkt overal met je mee. Over de bevolking ligt de knoet als in de tijd van Stalin. Het volk onwetend, bang en arm houden is de basis van de macht van de Kim-clan en de elite. Vrouwen die drie of meer kinderen hebben krijgen op moederdag extra voedsel: 15 kilo maïs en 5.000 won (vijf euro) en worden aangemoedigd nog een kind te nemen want dan ben je ‘loyaal aan de partij en werk je aan de welvaart in het land.’

Kom niet aan meneer Oen, de baas, die door de arbeiderspartij de titel van Briljante Kameraad en Geweldige Leider heeft gekregen vanwege zijn geweldige verdiensten voor het enige echte arbeidersparadijs op aarde. De ernstig obese kettingroker Oen heeft de trouw van de legerbazen gekocht met douceurtjes als de leiding over staatsbedrijven. Een opstand tegen zijn regime is hoogst onzeker.

 

Bron: Radio Free Asia, Nemokennislink en internet.

Meer lezen?

Een kennislink over Noord-Korea.

Foto’s

Het monument voor de arbeiderspartij; wikipedia.
Kim Il-sung en Kim Jong-il; wikipedia.
Oen met zijn paffertje; youtube afdruk.
Nachtspiegel; foto hollandmedicals.
De bereiding van kimchi; wikimedia.

Mijn werk op Trefpunt Azië

Dat vind je hier.


Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 854 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*