Thais onderwijs: een nieuw debacle

Pakweg een maand geleden las ik in de Bangkok Post dat het Thaise Ministerie van Onderwijs, of preciezer, the Office of the Basic Education Commission (OBEC) een nieuw plannetje heeft uitgebroed: lestijden zullen worden ingekort van 50 minuten naar 40 minuten en de laatste les zal aflopen om twee uur ’s middags. Daarna zal er 2 uur besteed worden aan buitenschoolse activiteiten. Het plan was al goedgekeurd door de generalissimo.

Wat die buitenschoolse activiteiten zullen inhouden bleef vaag in het artikel. Generalissimo had het over ‘analytisch denken’ ( goed plan), maar ook over koken (minder goed plan, what’s next, vingerverven?) en scouting (ril).

3600 middelbare scholenscholen in het gehele land zouden worden geselecteerd als zogenaamde ‘testscholen’ en wanneer het een succes zou zijn zouden alle middelbare scholen het nieuwe rooster overnemen.

Van de week kwam ik erachter dat de school waar ik werk ook tot de testscholen behoort en dat het nieuwe rooster volgend semester al in gaat.

Huh…?

Een kookles voor 1250 leerlingen

Ik ben met mijn leerlingen rond de tafel gaan zitten om erachter te komen wat zij vonden van de aanstaande veranderingen. De meesten konden zich, net als ik, niet helemaal voorstellen hoe je dagelijks twee uur activiteiten organiseert voor 1250 leerlingen. Stel, je organiseert kooklessen. Hoeveel leerlingen kunnen daar aan meedoen? Vijftig? Met zijn tienen rond één pan? (gelach). Hooguit tien volgens mijn rakkers. Okay, we gaan ook drama doen. Hoeveel leerlingen? Honderd? (gegiechel). Niet meer dan twintig wisten ze. En waar gaan die dramalessen zich afspelen? In een klaslokaal? ‘Geen ruimte’, wist Junior, ‘of je moet alle stoelen en tafels eruit werken en waar moet je die dan weer laten?’

‘Wat gaan we nog meer doen?’, vroeg ik. ‘Voetballen!’, riep Boom. ‘Ja, driehonderd tegen driehonderd zeker’, meesmuilde Mint. ‘We hebben dus een probleem’, constateerde ik. ‘Teveel leerlingen en geen ruimte. Zelfs wanneer je de meeste activiteiten gewoon in de klaslokalen laat afspelen, dan wordt het nog lastig, want dan moet je of met een stuk of dertig verschillende activiteiten aankomen en die hebben dertig begeleiders nodig die allemaal thuis zijn in die activiteit. Een leraar die, pak ‘m beet, de kookactiviteiten begeleidt, moet zelf wel een pannenkoek kunnen bakken’ (gelach).

Binnen een half uur zagen de leerlingen dat het allemaal in de praktijk onhaalbaar is. Te kleine school qua ruimte, te veel leerlingen.

Het hele idee van OBEC, is, zoals zo vaak gebeurt in Thailand, totaal niet doorgedacht. Iemand heeft een idee dat goed lijkt of klinkt, maar er wordt totaal niet gekeken hoe de implementering er in de realiteit uit moet gaan zien. Een hotemetoot van de OBEC roept wat, ‘goed idee chef’ kraaien zijn ondergeschikten die het niet in hun hoofd zullen halen om een halfbakken idee van de baas openlijk te bekritiseren en voilà, we hebben weer een aanstaande ramp in de aanbieding.

‘Ik geef dit nieuwe rooster drie dagen en dan gaan we weer terug naar het oude rooster.’

‘Tops’, riep Janine…

IMG_3761

 

 

Cor Verhoef
Over Cor Verhoef 41 Artikelen
Geboren Rotterdammer Cor Verhoef werkt sinds 2004 als leraar Engels aan de Nairong middelbare school in Bangkok, de metropool waar met zijn echtgenote en docent Ning (‘Priceless woman’) woont. Na zijn opleiding aan de lerarenopleiding van de Hogeschool Rotterdam en Omstreken werkte hij in de horeca en als reisagent in Mexico en Guatemala. Via de NBBS belandde hij in najaar 2001 in Thailand. Inmiddels zijn Cor en Ning de trotse ouders van zoon Leon.

2 Comments

  1. Absoluut Tino, maar eerst moet er een omwenteling a la 1789 aan voorafgaan. sorry for the pun ;-). Het hele onderwijssysteem is zo uitgekiend dat de status quo behouden blijft. Toch zie ik een glinstering aan het einde van de tunnel: het Internet en de Sociale Media. Daar doet zelfs Generalissimo niks aan..

  2. Zolang de heersende klasse in Thailand het onderwijs gebruikt om de mensen gehoorzaam, onderdanig en onwetend te houden zal elke poging het onderwijs te verbeteren stranden. Ze moeten wel meer productief worden maar hebben geen zeggenschap over de verdeling van de vruchten van hun arbeid.
    Ze moeten goed Engels leren maar het is hen verboden bepaalde boeken te lezen.
    De meeste ouders, leelingen en leraren, willen graag een soort onderwijs dat open en zelfstandig denkende mensen oplevert. Dat zal pas mogelijk zijn na een maatschappelijke omwenteling waarbij de macht van het ministerie van onderwijs (nu weer aangevoerd door generaal Daophong Rattanasuwan) wordt gebroken ten voordele van de basis. Een soort Franse revolutie dus, die van 1968 wel te verstaan.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.