Bentornato in Italia, parte 4

Niet voor eitjes

Rome

We wandelen langs de Tiber, eeuwige rivier in een eeuwige stad, heeft de Etrusken zien komen en gaan, was getuige van verliefde stellen, die elkaar het jawoord gaven, voltrok onder haar rimpelend oppervlak de executie van menig misdadiger, die samen met een levende kat en een levende adder ingenaaid in een zak in het water werd geworpen, voerde de restanten af van gewurgde misdadigers, die, bespot door de Romeinse burgers, van de “Trap der Zuchten” waren gegooid en door dieren waren aangevreten.

Marcus AureliusDe Trap der Zuchten liep van de Capitolijnse heuvel naar het Forum Romanum. Op het plein op de heuvel staat het beroemde ruiterbeeld van Marcus Aurelius, een hoogstaand en achtenswaardig keizer. Om zijn bescheidenheid uit te drukken is hij gekleed in een eenvoudig gewaad, losjes om zijn lichaam gedrapeerd. Hij presenteert zich als man van de vrede, want zonder zwaard en wapenschild. De barbaren, die hij heeft verslagen en gedood, doen geen afbreuk aan zijn image, want barbaren tellen niet mee. Met uitgestoken hand spreekt hij zijn soldaten toe, want een soldatenkeizer was hij wel.

Het Forum Romanum, het Romeinse marktplein, in de oudheid het politieke, religieuze, juridische en commerciële centrum. We lopen tussen de ruïnes van tempels, triomfbogen en basilica, staan stil bij de restanten van het Huis van de Vestaalse Maagden, dienaressen van Vesta, godin van het haardvuur en de huiselijke haard.

Meisjes afkomstig uit adellijke families deden dertig jaar dienst: tien jaar in de leer, tien jaar dienend en tien jaar als lerares. Het vuur in de tempel mocht niet doven op straffe des doods, wie haar maagdelijkheid verloor werd levend begraven, maar na uittreding mochten zij trouwen en een gezin stichten.

Vestaalse Maagden, hoedsters van de huiselijke haard, pril en onschuldig, zachtmoedig en vredig zou je denken. Echter, in het Colosseum woonden zij wit gesluierd, gezeten naast de keizerlijke loge, de gladiatorengevechten bij en wezen genadeloos met de duim omlaag, als een verslagen tegenstander in hun ogen niet dapper genoeg gestreden had.

JL Gerome
Pollice verso (Duimen omlaag), Jean-Léon Gérôme.

 

 

 

 

Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 204 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.