Natuurlijk Thailand: Fauna in Khao Yai

Khao Yai

Khao Yai is met zijn  2168 km² oppervlakte (ongeveer even groot als de provincie Limburg) niet het grootste nationaal park in Thailand, maar het is waarschijnlijk wel het bekendste park bij de toeristen. De vegetatie in het park is voornamelijk tropisch regenwoud. De toegangspoort van het park bevindt zich op een hoogte van 400 meter boven de zeespiegel. Grote delen van het park liggen echter hoger dan 1000 meter, met als hoogste bergtop eentje van 1351 meter.

Het park werd in 1962 geopend, waarvoor de toenmalige bevolking moest worden verplaatst naar andere streken. Deze maatregel betekende dat de dieren heel het park als leefwereld konden hebben.

Het park staat vooral bekend voor zijn populatie wilde Aziatische olifant. Volgens de parkwachters zouden er eveneens nog een twintigtal wilde tijgers leven, helaas hebben we deze niet gezien. Verder zitten er ook nog vrij veel wilde beren. Hiervan hebben we veel klimsporen gevonden op de bomen, en zelfs een verlaten nest. De beren zelf, ondanks dat ze volgens de gids niet ver weg zaten, hebben we niet waargenomen. Het zijn zeer schuwe dieren.

Khao Yai is goed toegankelijk voor toeristen. De meeste bezienswaardigheden kan je met de auto bereiken via de enige weg die het park doorsnijdt. Er zijn verschillende mooie watervallen en een paar indrukwekkende uitzichtpunten.  Wil je wat meer van de natuur zien, dan moet je een gids inhuren. Het is onmogelijk om zelf je weg te vinden in de dicht begroeide en uitgestrekte wouden. Bovendien zijn de aanwezige olifanten een extra gevaar. Ondanks hun grootte zijn de dieren in de dichte vegetatie heel moeilijk te zien.

Wij zijn op pad gegaan met een gids van 67 jaar, een man die ons echt veel dingen geleerd heeft over het woud. We zouden die anders nooit hebben ontdekt. Volgens hem heeft hij alle gidsen die er nu werken hun opleiding gegeven. Een betere gids hadden we dus nooit kunnen vinden. De tweede gids waar we het woud mee ingetrokken zijn, was een man van 78 jaar. Hij liep al 60 jaar in Khao Yai als gids rond en kende het bos dan ook als zijn broekzak. Hij heeft ons van de platgetreden toeristen paden weggeleid en ons het woud laten zien, zoals je het anders nooit kan zien.

 

Oog in oog met een olifantenstier van ruim drie meter hoog!

 

Een Leeuwmakaak (Macaca leonina) zit rustig bessen (vijgen) te eten in een boom.

 

Withandgibbon. Gibbons zijn vrij schuwe beesten, en bij het minste vreemde geluid dat ze horen houden ze zich muisstil tussen de bladeren in de kruin van de hoge bomen. Ondanks hun luid geroep dat tot een kilometer ver te horen is, zijn ze daardoor moeilijk te vinden.

De groep withandgibbon witte variant die in Khao yai hoog in de bomen rondhangt, is uniek in de wereld omdat ze er samenleven met individuen van de zwarte variant. Overal elders in de wereld vechten deze twee soorten met elkaar . In Khao yai leven ze samen en planten ze zich ook samen voort. Op het moment dat deze fotos gemaakt zijn zat er een witte mama gibbon haar zwart jong eten te geven.

Withandgibbon (zwarte variant), eventjes gespot tussen het dichte bladerdek.

 

Wilde Aziatische olifant op wandel in een grasland, waarschijnlijk op zoek naar een kudde vrouwtjes om zijn bevruchtingswerk te kunnen doen.

 

De Zilverfasant (Lophura nycthemera) hoog in de boom, klaar voor de nacht.

 

Deze Great hornbill (Buceros bicornis; neushoornvogel) zat hoog in een boom. Tussen het dense bladerdek konden we hem zien besjes doorgeven aan zijn partner.

 

Een vleermuiskolonie (15 tal dieren) heeft haar slaapplaats gevonden in de holle stam van een gigantische boom.

 

Een hert, meester in het verstoppen, gewoon door stil te blijven staan. Verschillende van hen zijn we tot op een paar meter genaderd zonder ze te zien. Zodra ze weg springen weet je pas dat ze er zijn.

 

Een prachtige Tahkong (Indochinese wateragaam; Physignatus cocincinus) op de oever van een riviertje.

 

Een Siamese krokodil (Crocodylus siamensis) ligt zich op te warmen in de zon.

 

Fotos © Brecht Engelen

Brecht is bioloog en master in de milieuwetenschappen. Hij werkt voor de Antea Group, in de vestiging van Antwerpen, waar hij als adviseur ecologie aan allerhande projecten meewerkt. Dit gaat van flora-inventarisatie, het monitoren van amfibieën, insecten, vogels, vleermuizen … tot het opmaken van passende beoordelingen en beheerplannen voor gemeenten en het agentschap voor bossen en wateren. In zijn vrije tijd houd hij zich onder andere bezig met natuurfotografie.

Lode Engelen
Over Lode Engelen 151 Artikelen
Lode Engelen, jaargang 1952, dorpje in Limburg (België). In zijn actieve carrière hield lode zich bezig met röntgenapparatuur vroeger de analoge toestellen, en later de Digitale, waarbij hij zowel de hardware als de software beheerste. Zijn huidige partner Patchaneeboon, in de wandeling afgekort tot Pat. is antropologe, en kwam in 2002 bij hem in België wonen. Onmiddellijk na zijn vervroegde pensionering in 2013 is het tweetal naar Thailand afgereisd, en hebben daar in Sansaikom ( Chiang Mai) een huisje gebouwd. Lode is als enthousiast amateur-fotograaf verzot op het vastleggen van het leven van 'gewone mensen' en heeft daarbij veel aan Pat, die in haar beroep veel studies op haar naam heeft over volk en cultuur in Noord-Thailand.

6 Comments

  1. Beste Lode en Brecht,
    met meer dan normale belangstelling deze foto’s bekeken. Ze zijn prachtig. Khao Yai is mijn favoriete plaats om er even uit te zijn. Kon er helaas de laatste maanden slechts een keer neerstrijken voor enkele dagen, maar zelfs dat was een complete verademing vergeleken met de waanzin van Bangkok.

    Die gids van 78, is dat toevallig de ‘pensioengerechtigde cowboy’ die in een van mijn verhaaltjes over Khao Yai op TT voorkomt? ( met alle respect, want zijn kennis van de natuur en conditie was zoveel beter dan de mijne ) Hij liet me veel dingen zien, en gidste me ook naar de motoren van een in 1962 neergestort vliegtuig. Hele aardige man, en heette volgens mij ‘Cheud’. ( Kan jammer genoeg geen foto bijsluiten, anders deed ik het.)

    Tevens claimde hij degene te zijn die de twee opgezette tijgers in het bezoekerscentrum had geschoten, nadat een collega van hem ten prooi was gevallen aan een van de roofdieren. De Ranger had zich in een huis verscholen, om van daaruit de tijgers af te schieten. Bij een raam op drie meter hoogte. Maar de tijger wist hem met een enorme sprong toch te bereiken, en beet hem in het hoofd. De gids zei me dezelfde ‘hollow-point’ munitie die hij ook nu in zijn revolver droeg gebruikt te hebben om de twee menseneters uit te schakelen. Dat maakt appelmoes van de inwendige tijger volgens hem. En dat het hem weken gekost had om ze te vinden.
    Heb het verhaal nooit kunnen verifieren, maar misschien weten jullie meer.
    Vriendelijke groet, Lieven.

  2. Proficiat aan het creatieve duo.
    Als vader bedenk ik hoe mooi het is
    samen op ontdekkingstocht te gaan
    en passies te delen.

    • Bedankt ! Het was inderdaad een heel leuke maand, ook al hebben we boven in de bergen bij ” frisse ” temperaturen in een tentje moeten slapen.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.