Nachtelijke plasbeurten in Thailand of in België, er zijn verschillen


Oude mannen zoals ik moeten ’s nachts noodgedwongen het warme bed uit. Datzelfde bed dat enkele uren voorheen aanvoelde als een diepvriesvak. Langzaam, veel te langzaam,  werd het tussen de lakens doormiddel van onze eigen lichaamswarmte doen- en slaapbaar. Er ontstond een geschikt microklimaat waardoor de reis naar dromenland kon beginnen.  Doezelen, slapen… een beetje snurken tot, ja tot mijn blaas of ook wel vesica urinaria genoemd, me liet weten dat ie geledigd wilde worden. Dat verzoek willig je dan best in. Het wil namelijk weleens gebeuren dat urineblazen op een slinkse wijze wraak nemen indien je durft weigeren. Ze nemen dan de regie over van je dromenprogramma (een soort Netflix) en prutsen wat aan de knoppen. Even later schuift een zalige droom in je hoofd waarin je jezelf ziet en voelt plassen boven een urinoir en die vreselijke druk verdwijnt. Droom wordt alzo realiteit.
Dus gehoorzaam ik nu onmiddellijk op dergelijke bevelen. Als gehuwde man ben ik dit trouwens gewend. U zal zelf al gemerkt hebben dat het woordje “blaas” niet erg veel afwijkt van “baas”.

nachtelijke plasbeurten

Het is koud in ons Belgisch/Limburgse flatje. Ik ril. Langzaam en op de tast (vermijden je echtgenote wakker te maken) bereik ik het toilet. Eenmaal gezeten op de WC-bril kruipt de snerpende koude in mijn zitvlakvleespartijen. Billen die centimeters diep verdoofd lijken van de koude en een gezwollen prostaat veroorzaken allesbehalve ideale plasomstandigheden. De voorstanderklier, waarom geen tegenstanderklier of oudemannenpesterklier? (prostaat) vergroot in omvang bij mannen van mijn leeftijd. Als gevolg hiervan wordt de doorvoer naar de exit min of meer dichtgeknepen. Een geplaagde man plast niet meer hij druppelt. Dit leegdruppelen vergt behoorlijk veel tijd. De laatse druppel is nooit de laatste druppel, nee hoor je bent amper halverwege. Het warme bed, je neer vleien naast je onverstoorbaar slapende eega is voor later. Nu ben je in druppelmodus, een rillend hoopje slaaf van je urineblaas.

nachtelijke plasbeurten

Het is op zulke momenten dat ik heel erg naar Thailand verlang. Thailand waar we elke winter sinds 2009 doorbrachten, waar ik nooit last had van koude voeten… correctie! Er was wel altijd ergens een weekje of een aantal dagen waarin het voor thaise begrippen wel erg fris was. Dat was rond de middag vergeten wanneer de temperatuur boven 25 C° klom. Verdoofd zitvlees heb ik er nooit gehad, nachtelijk gedruppel wel.
Het virus waarvan ik de naam weiger te vernoemen stak echter stokken in de wielen. Het enige wat ons als overlevenden nog rest is geduld. Voorlopig nog gezond en niet besmet kijken we uit naar al de reisjes die op onze bucketlist staan. Europese winterbestemmingen ontbreken.

Plannen voldoende, laat de vaccins maar aanrukken!

Ook op Trefpunt Azië: Eigen shocktherapie brengt Roger weer op rails


Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Roger Stassen
Over Roger Stassen 144 Artikelen
Roger Stassen werd in 1954 geboren te Genk, Belgisch Limburg. Als kind al een fantasierijke dromer en boekenwurm. Na een bijzonder gevarieerd beroepsleven als o.a. verpleger, sjouwer bij een verhuisfirma, matroos op de binnenvaart, fabrieksarbeider, stratenmaker, jeugdauteur en archiefbediende nu met pensioen, eindelijk! Want de heerlijke mogelijkheid hebbend voor langere periodes in Thailand te verblijven, het vaderland van zijn echtgenote Siriwan. Sinds 1993 met deze Noord-Thaise uit Chiang Kham gehuwd, lief, leed en de bankrekening delend. Heeft bij regelmaat onbedwingbare schrijfkriebels, is hondsdol (dol op honden), fotografeert bijzonder graag en interesseert zich voor tropische flora. Thailand is een gigantisch vat vol verhalen die enkel nog geschreven moeten worden. Wat al wel geschreven is kan ook worden gelezen op https://mijnazieblog.wordpress.com

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*