Naar de USA 6

22 mei, Memphis, Tennessee
Hier zwoegden ooit de zwarte slaven op de katoenplantages. Uit eenvoudige worksongs die zij tijdens het zware werk zongen, de fieldhollers, ontstonden de blues, muziek over liefde, verlangen en weemoed. Een jonge blanke man werd erdoor gegrepen en beïnvloed, liet zich niet weerhouden door raciale grenzen en bracht die muziek met een geheel eigen sound op het podium ten gehore, verleidelijk heupwiegend, tot plezier en opwinding van de jeugd, tot woede van opvoeders en dominees, die op de kansel zijn platen in stukken braken. Het heeft niet geholpen, Elvis Presley werd de King!

Graceland, Elvis Presley kocht het toen hij 22 jaar was, een mooie villa met een wansmakelijke inrichting met veel donker houtsnijwerk, goud en zilver, draperieën en beestenvellen. Maar wel van Elvis, dus het mag en… overal Elvisfoto’s en Elviskleren. En ElvisAwards, Elvismuziek en Elvisfilms. En zijn roze Cadillac waarmee we graag een rit zouden maken.

Buiten staat de Lisa Marie, het vliegtuig vernoemd naar zijn dochter, een vliegend woonhuis met gouden wasbakken in de badkamer en suède stoelen in de livingroom. In de slaapkamer staan we voor een tweepersoonsbed. ‘Daar sliep de King’, zeggen wij eerbiedig.

Hij vloog ermee van Graceland naar Denver waar hij met zijn vrienden drie uur lang peanut butter, banana and bacon sandwiches met Perrier en champagne wegspoelde. Boze tongen beweren dat één sandwich achtduizend calorieën bevatte, voldoende voor een maaltijd van een dwergolifant.

In een lange rij schuifelen we langs zijn graf. Naast hem liggen zijn ouders, boven hem verrijst een manshoog kruis met een Christusfiguur, eronder de enige juiste naam gebeiteld: Elvis Presley.

23 mei, Downtown Memphis
Een afknapper: parkeerpleinen en vervallen gebouwen. Het Rock-N-Soul Museum maakt het enigszins goed met de audiotour, filmpjes en oude opnames, die ons mee terugnemen in de tijd en laten zien hoe de rock, de muziek van mijn tienerjaren, is ontstaan uit de blues en de countrymuziek.

Langs een saaie straat met open plekken en beton lopen we zonder verwachtingen richting Bealestreet. We naderen een kruising, een bonte mengeling van mensen steekt over en weer over, flarden muziek bereiken ons, luider naarmate we dichter bij het kruispunt komen. We slaan linksaf Bealestreet in. De rock en de blues barsten de kroegen en eethuizen uit, we worden er blij van. Verderop speelt een band.

Een zwarte man, gekleed in het zwart, zingt met schorre stem en blaast afwisselend op zijn mondharmonica, de sologitaar haalt klagelijk uit, ritmisch ondersteund door basgitaar en drums. Een jonge zwarte vrouw, rode mond, witte tanden, donkere ogen om in te verdrinken, stapt naar voren, danst heupwiegend op de muziek, het bling-bling om haar hals, in haar oren, om haar polsen schittert, het publiek kijkt toe, houdt de adem in, de muziek zwelt aan, zweept op.

De zanger improviseert met zijn schorre stem: ‘Are you married baby?’
Het publiek lacht, de vrouw schudt van nee.
‘Have you got a boyfriend?’
De vrouw heupwiegt naar haar vriend en legt haar hand op zijn arm. De sologitarist haalt uit, de drummer roffelt, lijzig vraagt de zanger met zijn zuidelijk accent: ‘Has he got a gun?’
Het publiek lacht weer.
De zanger zingt: ‘I’ll sing the blues all night for you babe, for you I’ll sing the blues.’

24, 25, 26 mei
In drie dagen rijden we door vijf staten: Tennessee, Arkansas, Oklahoma, Kansas en Colorado richting Rocky Mountains, om ons heen de prairie, aan de einder de cumulonimbus. De eerste regendruppels spatten op de voorruit. Het wordt donker en de donderwolk zet haar sluizen open, alsof zij ons wil waarschuwen dat wij in God’s own country rijden en zo meteen de ark van Noach langs zullen zien varen.

Naast de borden langs de weg met Jesus Saves, The Lord is your Saviour en Jesus is the only way zien we borden van kerkgenootschappen in alle soorten, maten en kleuren met de naam van de pastor in grote letters eronder.

We zetten de radio aan en luisteren naar Talkradio KNSS AM 1330: een leerling van een christelijk fundamentalistische school heeft het bestaan om de graduation van een vriendin van een public school bij te wonen en hij heeft niet alleen haar hand vastgehouden, maar ook met haar gedanst.

Devil worshipping noemt zijn schoolhoofd het en heeft hem uitgesloten van zijn eigen graduation. De gematigde talkshowhost is verontwaardigd, maar een opbeller beschuldigt hem van christian bashing. De talkshowhost krijgt een woedeaanval, noemt de opbeller een self-proclaimed turbo christian en zegt: ‘I want an embassador for Christianity, not an embarrassment.’ Er volgt een vrolijk country muziekje. Jammer vinden wij, want zulke relletjes, daar zijn we tuk op. (8 juni 2015)

Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 202 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.