Thaise jeugd: Laten we naar een ander land verhuizen

Het is smakelijk voer voor sociologen want het geeft haarscherp weer hoe vele Thaise jongeren denken over hun vaderland. Onlangs werd er in Thailand een Facebook groep gestart met de veelzeggende naam Laten we naar een ander land verhuizen. De groep kreeg binnen een mum van tijd 600.000 leden. Daarna veranderde ze van naam en heet nu (nogal vrij vertaald in het Engels, want het is moeilijk er een Nederland equivalent voor te vinden): Let’s move our ass. Ze staat nu op ruim 800.000 leden.

Het gaat hier niet (althans tot op heden) om een politiek georiënteerde groep. Doel is voornamelijk het uitwisselen van gegevens: hoe naar een ander land te verhuizen, de papieren die daarvoor nodig zijn, wat er de mogelijkheden zijn voor werk en studie, hoe salarissen liggen en andere praktische zaken. Onder de leden bevinden zich een groot aantal studenten. Veel postings betreffen ook ervaringen van Thais die al naar een ander land verhuisden of daar enige tijd gewerkt of gestudeerd hebben.

Thai PBS News bericht op Twitter over de Facebook groep. 

Opvallend daarbij is dat veel van deze gedeelde ervaringen uitsluitend materiële zaken betreffen zoals bijvoorbeeld hoe lang er gewerkt moet worden om een iPhone of een paar Nike sportschoenen te kopen, hoe de werkomstandigheden zijn en meer aan geld gerelateerde zaken. Er zit geen ideologisch kleurtje aan. De Facebook groep lijkt uitsluitend een vraagbaak te willen zijn voor jongeren die het in Thailand voor gezien houden. Een van de meest populaire hashtags bij deze sociale mediastorm luidde onomwonden: #Laten we gaan, het maakt niet uit naar welk land, als we hier maar weg zijn.

Om het overzichtelijk te houden werd de Facebook groep opgedeeld in segmenten met eigen teams die elk een land bestrijken zoals Australië en Nieuw-Zeeland, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, een groot aantal landen in de EU, enkele in het Midden-Oosten, Japan, Taiwan, Singapore en Maleisië. Daar kunnen mensen dan terecht met hun vragen over een specifiek land.

Een paar dagen geleden voelde de Zweedse Ambassade in Bangkok zich kennelijk geroepen om via een Facebook bericht gericht op jongeren, te belichten dat Zweden een land is dat vrijheid en mensenrechten respecteert. Het werd ze door de Thaise regering niet in dank afgenomen.

Wat uit de reacties en vragen vooral blijkt is dat een groot aantal jongeren er serieus werk van lijkt te willen maken (of er wellicht alleen maar van droomt) hun geluk in een ander land te beproeven. Nu was er in Nederland  jaren geleden een verzekeringsmaatschappij, die onder de slogan ’Straks lekker weg uit eigen land’ hun levensverzekeringen probeerde te slijten. Maar dat was dan een droompje voor later om in de herfst van het leven de mogelijkheid te hebben in een ander -vaak wat warmer- land van de oude dag te genieten. 

Maar als zoveel jongeren hun vaderland de rug willen toekeren, kan dat niet anders dan een teken zijn dat ze vinden in Thailand te weinig mogelijkheden te hebben zich te ontplooien. Zelfs wanneer ze, indien ze daadwerkelijk vertrekken, ontdekken dat het gras aan de overzijde minder groen kan zijn dan gedacht. Het kan zijn dat het hier om een slim georkestreerde actie gaat van mensen met politieke bedoelingen. Maar zelfs indien dat zo is, blijkt uit de commentaren en reacties overduidelijk dat veel jongeren vinden dat er in Thailand op economisch gebied fundamenteel iets mis is.

De jeugd heeft de toekomst, zo luidt een oud gezegde. Afgaande op de reacties, is ze is waarschijnlijk het grootste probleem  waar de Thaise regering in de komende jaren mee te maken krijgt. Inmiddels heeft het Thaise Ministerie voor Digital Economy and Society (DES) gezegd de Facebookgroep in de gaten te zullen houden. Er zouden ook postings op staan in strijd met Artikel 112 voor majesteitsschennis, waar forse straffen op staan. 

 
Over Antonin Cee 200 Artikelen
Antonin Cee woont sinds eind jaren tachtig in Chiangmai en voerde themareizen uit. Hij studeerde filosofie aan de Universiteit van Montpellier in Frankrijk en werkte enige tijd als redacteur bij The Nation in Bangkok. Ook schreef hij artikelen voor verschillende Nederlandse, Belgische en Engelstalige magazines. Met zijn achttienjarige dochter vormt hij een eenoudergezin en brengt elk jaar enige tijd door in Zuid-Frankrijk. Hij publiceerde een verhalenbundel getiteld 'Inheems Kruid'. Onlangs bracht hij zijn tweede boek 'Thailand tegen het Licht' uit. Beide boeken zijn zonder verzendkosten te bestellen bij www.amazon.de.

9 Comments

  1. Citaat:
    ‘Er zit geen ideologisch kleurtje aan.’

    Inderdaad gaan de meeste postings en commentaren over sociaaleconomische zaken als werk, scholing, gezondheidszorg, visa ed. Maar er waren best ook wat meer ideologisch gekleurde reacties, zoals deze twee die ‘gelijkwaardigheid’ noemden als reden om te verhuizen of juist om in Thailand te blijven en daarvoor te vechten.

    Prijst Australië aan: 1. เห็นทุกคนเป็นคนเท่ากัน Ze zien iedereen hier als gelijkwaardig

    Vanuit Nederland: มาลองคิดดูอีกที ทำไมเราต้องย้ายหนีประเทศด้วยเพราะเราเป็นเสียงส่วนมาก เราทำไมไม่ไล่คนทีไม่ชอบให้คนเท่าเทียมกันออกไป เราทุกๆคนต้องร่วมมือกันไล่พวกเขาหรือหาทางให้พวกเขายอมรับกฎกติกาเหมือนๆประเทศอื่นๆ Bedenk je tweemaal voordat je je eigen land achter je laat waar onze stem de meerderheid vormt. Waarom jagen we niet de mensen weg die gelijkwaardigheid niet op prijs stellen. Wij moeten samenwerken om ze weg te jagen of een manier vinden hen te leren de regels (van gelijkwaardigheid) te aanvaarden.

    Mijn Thais/Nederlandse zoon wil met zijn Thaise vrienden na zijn studie een toekomst in Nederland opbouwen. Als ik vraag waarom? zegt hij ‘Vrijheid!’

  2. 10% vind ik erg optimistisch geschat. In Nederland wilden ze vrijwel allemaal terug naar thuis — maar dan wel met een hoop geld. Ik schat dat nog geen 1% echt gelukkig was in Nederland en daarom wilde blijven.

    • Ik denk dat het anders is voor jonge Thais. De groep waar jij het over hebt zijn waarschijnlijk lager opgeleide vrouwen die in het gunstigste geval een Thais restaurant bestieren. Beter opgeleide Thais zullen waarschijnlijk sneller aarden, zeker in landen waar Engels de voertaal is. Ik heb ex-leerlingen die naar Australie en de VS zijn verkast waar ik nog steeds kontakt mee heb en die willen never nooit meer terug.

  3. Men zal wel een grove indicatie hebben hoe het met vrijheid, democratie en gelijkheid staat in de bekendere en populairdere landen. Niet vreemd dat iets minder doorzichtig als levensonderhoud een veel gestelde vraag is. Hoeveel de stap daadwerkelijk zetten valt te bezien, maar dat men hardop de vraag stelt of het niet beter is naar een land met meer mogelijkheden te verkassen geeft toch wel blijk van de gevoelens die spelen.

  4. Laat de jeugd in hemelsnaam hier blijven. Anders blijf ik achter met oerconservatieve, koningsgezinde, Prayut fans. Hellup!!

  5. Mijn Thaise vrouw is ook lid van deze zeer snel groeiende groep. Niet zo zeer voor ons zelf, maar welke toekomst heeft onze dochter in dit land? vraagt zij zich hardop af.

    • Wij vragen ons dat ook hardop af voor ons zoontje (4). Geen idee hoelang deze gangsters het Government House zullen bezetten, maar voorlopig zijn we nog niet van ze af. Nieuw Zeeland lijkt me een prima land om te wonen. Nadeel van dat land is dat het zo godsgruwelijk geisoleerd ligt.

  6. De wereld buiten Thailand is erg groot en er zijn heel veel verschillen in regels voor buitenlanders die in een bepaald land permanent willen wonen. De USA was eens het beloofde land maar daar is weinig van over. Het is een teken van frustratie en ook een teken voor Thaise ouderen om zich veel meer in te spannen om Thailand een beter land te maken. Want laten we wel zijn: zonder voldoende taalkennis en opleiding (ook al heb je Thais BBA papiertje) en met te weinig ‘drive’ (voor kinderen van rijke families; veelal met meer interesse in materiele zaken) is wonen en werken in het buitenland niet eenvoudig. Veel van mijn studenten staren zich blind op de salarissen en sociale voorzieningen in Westerse landen maar komen van stage terug met verhalen dat ze zo hard moeten werken. En ze merken dat afkomst niet belangrijk is in het Westerse leven. Ik schat dat 10% van mijn Thaise (rijke) studenten het echt kan redden in een Westers land. Maar velen van hen (ongeveer 20% is enig kind) leiden een relatief zorgeloos (financieel, materieel en sociaal gezien) leven in Thailand.
    Als je naar de demografische cijfers kijkt is de jeugd niet de toekomst (niet in Thailand en ook niet in andere landen) maar de jonge ouderen (de baby boomers) die gemiddeld genomen ook nog eens steeds ouder worden.”

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*