Naar de USA 11

6 juni

We rijden door het reservaat van de Zwartvoet-indianen, een glooiende grasvlakte met tot over de horizon zwarte koeien, als inktvlekken op een vloeiblad. Langs de weg grazen paarden, bruine, zwarte en de typisch indiaanse bonte.

Na een uur of twee bereiken we het dorp Browning. Langs de weg staan tussen het zwerfvuil autowrakken en afgedankte huisraad. De verf van de houten huizen bladdert er aan alle kanten af. Op een bankje voor de Liquor Store hangen twee laveloze indiaanse mannen, stereotieper kan het niet. Een vrouw in een slordige jurk met een smoezelig kind aan haar hand loopt de buurtsuper binnen.

De Tomahawk van Winnetou

Op een bord staat: Antiques, browse free around. Leuk, vinden wij, misschien scoren we een vredespijp of de tomahawk van Winnetou. De koopwaar in de winkel is nauwelijks te onderscheiden van de rommel op straat. De eigenaar komt tevoorschijn van achter een rafelig gordijn vol vlekken, een slaaplucht wasemt ons tegemoet.

You are my first customers today,’ zegt hij.

Beleefd kijken we even rond, ongemakkelijk lopen wij de deur uit.

We rijden het dorp uit, links van de weg staat een Casino, met knipperende lichtreclames lacht het fortuin je uitnodigend toe. De indianen mogen casino’s in de reservaten legaal exploiteren en daar wordt geld mee verdiend, soms veel geld en dat zinde een aantal lieden niet.

Volgens goed Amerikaans gebruik hebben zij hun advocaten en Congresmen erop gezet om de casino’s te confisqueren. Dat mislukte, de Amerikaanse wet geeft daar geen ruimte voor, er is soevereiniteit in eigen kring. In dit geval pakte het goed uit voor de indianen, maar buiten hun reservaten hebben zij weinig rechten.

Buiten het dorp staan mooie huizen met nieuwe auto’s voor de deur misschien wel van de exploitanten van het casino. Wat dat betreft verschilt het reservaat niet van de rest van Amerika: de welvaart is ook hier slecht verdeeld.

Chris Ebbe
Over Chris Ebbe 202 Artikelen
Chris Ebbe, vader van twee dochters, grootvader van drie kleinkinderen. Chris is begonnen als onderwijzer, werd daarna leraar biologie en decaan aan een middelbare school in Spijkenisse. Heeft evenals zijn vrouw, kunsthistorica, een brede belangstelling voor alles wat te maken heeft met stad en platteland, mens en natuur, kunst en architectuur. Werkt, gewapend met familieverhalen en na genealogisch onderzoek, aan een roman.