Mixed Dubbel 44. Slaap kindje slaap

Juliette kent geen genade. Vertelt Irene alles over haar moordplannen. Uitdroging wordt het.

Femmy Feijten, Mixed Dubbel, Feuilleton, CoverDingdong… ik hoorde de bel. Juliette deed de deur open en ik hoorde zacht gepraat. Het was Wende en meestal stoomde die door.
‘Ze slaapt,’ hoorde ik Juliette beneden in de kamer zeggen.
‘Waaaahhhhh,’ riep ik.
‘Oh, ze is net wakker,’ zei Wende, ‘Doe jij die even in een vaas.’ In haar energieke tempo stormde ze de trap op. ‘Hoe is het ermee?’ Ze had Madonna niet meegenomen. Glimlachend ging ze op de rand van mijn bed zitten. Haar blonde haar zat door de war, haar grote blauwe ogen keken mij vragend aan. Om aan te geven dat het niet goed ging, schudde ik mijn hoofd. Het was mijn kans op water. Met mijn goede hand wees ik naar mijn glas. Volkomen gedachteloos en doorpratend pakte ze het en vulde het. Het verhaal over haar oudste zoon ging langs mij heen, zo gepreoccupeerd was ik met mijn vochthuishouding. Meteen nam ik het glas van haar aan en dronk het leeg. Binnen was binnen. Wende nam weer plaats op mijn bed.
Waarschijnlijk had Juliette de bloemen zonder af te knippen in de vaas gezet en was zo snel mogelijk achter Wende aangelopen.
‘Je moet niet te lang blijven, het is te vermoeiend voor haar.’
Dwingend duwde ze Wende mijn kamer uit.
‘heee, ijveh, elp,’riep ik. Het ontlokte bij Wende slechts een woordenvloed:
‘Kwam ook maar even, want ik moet cadeautjes kopen voor de tweeling, naar mijn moeder en ik heb het nieuwe huis van Mira niet gezien, dus ik wip daar straks aan. Ze voelt zich steeds niet lekker.’ Zo onverwacht als ze gekomen was, zo schielijk verdween ze weer. ‘Dag,’ riep ze van beneden, ‘ik kom gauw weer.’

’s Avonds kwam Juliette aan mijn bed zitten:
‘Ik heb de pest aan mensen zoals jij. De hele wereld ligt aan hun voeten. Leuk mannetje, leuk huisje, leuk werk, leuke vrienden en vriendinnen. En toen liet je mij links liggen. Dat pik ik niet, daar heb je je in vergist. Als je aardig was gebleven, was dit niet gebeurd. Zo kan je met mij niet omgaan, Irene. Daarvoor moet ik je straffen. Voor hem had ik dat niet gedaan. Voor jou was het niet genoeg dat ik je bewonderde. Je wilde dan die en dan die… mij vond je niet voldoende. Je hield dingen achter.’
Van wat ze vertelde begreep ik de helft niet. Er liep een traan over haar wang. Wat had ze meer van mij gewild? Dat zij de enige echte vriendin voor mij was? Ze was hartstikke gek. Die laatste gedachte straalde klaarblijkelijk uit mijn ogen, want ineens stond ze nijdig op.
‘Je zult er spijt van hebben, dat je mij dit hebt aangedaan, je zult er spijt van krijgen, trut.’ Dat ‘trut’ klonk vreemd ouderwets. Ik schoot in een soort van lach, terwijl er in mijn situatie niets te lachen viel. Wie was er gek?

Toen ik de volgende morgen wakker werd, was ik wonderbaarlijk genoeg een moment vergeten wat er aan de hand was. Zodra ik met mijn ogen knipperde, wist ik het weer. Ik was in handen van een psychopaat en in acuut levensgevaar. Meteen begon mijn hart sneller te kloppen. Juliette zat op de stoel naast mijn bed. Ze keek mij recht in de ogen.
‘Je bent wakker. Gezellig,’ zei ze opgewekt, ‘Als ik bedenk dat je binnenkort voor altijd blijft slapen, word ik helemaal vrolijk,’ straalde ze en vervolgde: ‘kun je je voorstellen hoe verdrietig Mark zal zijn als jij bezweken blijkt te zijn aan die beroerte. Zoveel als die van je houdt. Gutteguttegut. Weet je dat hij de enige man van die schijnheilige vriendenkring is die niet zijn onderbuik klem tegen de mijne heeft gedrukt. Luca vindt het zo opwindend dat hij gewoon klaar staat te komen, dat vond jij zo’n grappig gezicht tijdens de Brüsende dagen. Bij Hidde moet ik altijd een handje erbij gebruiken en die is en plein publique iets terughoudender. Die man van jou heeft mij nooit met een vinger aangeraakt en dat lag niet aan mij. Wat moet jij geweldig zijn in bed.’ Haar ogen waren groot en zwart als kolen, ‘Hij e-mailt je elke dag. Namens jou schrijf ik lieve berichten terug. Ik schrijf dat jij liever met één hand typt, dan praat, omdat je zo slecht uit je woorden kan komen. Dus telefoneren is niet handig, en dat kan hij zich dat goed voorstellen.’ Ze schaterde het uit. ‘De tortelduifjes die dagelijks contact moeten hebben. O, o, o.. als dat niet een beetje overdreven is.’
Het verbaasde mij niet dat zij alles voorzag. Als Mark in het buitenland was, belden wij inderdaad elke dag. Tenslotte had ze ingewoond bij ons, ze kende onze inns and outs.
‘Als jij er niet meer bent, en hij ontroostbaar is, dan zullen wij, Mark en ik, elkaar vinden en elkaar geweldig kunnen steunen. Denk je ook niet, brave, brave Irene, braafste aller vrouwen?’
Wat een gruwelijk idee, Mark samen met deze boze kol, alleen daarom moest ik zien te overleven.

Zodra ze uit mijn buurt ging, probeerde ik mijn spieren te oefenen. Het was in deze fase van herstel nodig ze te trainen had de dokter gezegd.
Dorst had ik, mijn mond leek schuurpapier. Mijn speekselklieren maakten geen speeksel genoeg. Door te sabbelen en mijn tong omhoog te rollen probeerde ik wat te produceren. Mijn lippen waren als gort en de vellen hingen erbij.
Vandaag kwam de dokter, dat was misschien een mogelijkheid om mijzelf te bevrijden.
Juliette stapte mijn kamer binnen met een glas water in haar hand.
‘Wat drinken, moppie?’ vroeg ze.
In een teug dronk ik het glas leeg. Toen het op was, proefde ik een bittere nasmaak. Oei: dacht ik, ik wist niet of dit goed was.
Niet lang erna voelde ik mij wegzakken. De wereld verdween om mij heen. Van uit de verte hoorde ik Juliette zingen, ‘Slaap, kindje slaap,’ ze lachte galmend.

Femmy Fijten
Over Femmy Fijten 122 Artikelen
Femmy (Lagerwaard) Fijten (Schiedam 1953, †Arnhem 20-07-2017, groeide op in Den Haag en studeerde biologie in Leiden. In 2010 heeft ze van het levensverhaal van haar oom een roman gemaakt. Dat is Terug naar Bandung geworden. Ze heeft daarvoor een reis naar Indonesië gemaakt en heeft zich verdiept in de geschiedenis. De Arnhemse uitgeverij Nieuwe Druk heeft het boek in 2013 gepubliceerd. Haar tweede roman is een logisch vervolg op haar eerste: Vaarwel Soerabaja is uitgekomen in oktober 2015. Het verhaal speelt zich weer in Nederlands-Indië af. Femmy voltooide haar derde en laatste roman, In het spoor van Birma, kort voor haar overlijden. Dit zeer persoonlijke boek verscheen september 2017 eveneens bij Nieuwe Druk. Daarnaast schreef Fijten korte verhalen. In maart 2013 is de Verhalenbundel Niets is wat het lijkt uitgekomen bij Fenisko, waarvoor een van haar korte verhalen is geselecteerd, nl Maxima cum laude. In december 2013 is de verhalenbundel Lezen en laven uitgekomen, een selectie van Ton van Eck en Femmy Fijten, weer bij Nieuwe Druk met daarin haar verhaal Ocean Spirit. Bij dezelfde uitgeverij eveneens door Van Eck en Fijten geselecteerd, de verhalenbundel 'Arnhem met een scheve blik', met twee verhalen van Femmy. Wrange vruchten I en II.