Miniaturen uit het leven in Bangkok. w.g. Paul

Paul van der Hijden, miniaturen Bangkok Los haartje

In de bus zag ik ineens een los haartje op de achterkant van een wit polohemd bij de man voor me. Het logo van zijn bedrijf stond in het midden tussen zijn schouderbladen op het hemd geborduurd. Mensen die hun hele leven (al dan niet met trots) met het logo van het bedrijf rondlopen zie je in de Thaise samenleving wel vaker. De jeugdige kaartjesjongeman leek mij vreemd aan te kijken toen ik hem de negen baht gaf en ik van hem het twee keer gescheurde betaalbewijs ontving. De man voor mij was een al wat oudere man. Zijn achterhoofd was kalend en hij had in verhouding grote oude-mensenoren. Wat hij nog aan haren had was overduidelijk geverfd. Naast hem zat een vrouw die hem niet aankeek maar voor haar zat blijkbaar de vrouw die bij de man hoorde, want zij zat naar hem toegekeerd en hoorde zijn monoloog geduldig voortdurend knikkend aan. Bij de grote versmarkt stapten de man en zijn vrouw uit. Hij keek mij even aan en knikte vriendelijk. Bij mijn halte aangekomen zag ik dat de kaartjesknipper een levenloos oog had.

Paul van der Hijden, miniaturen BangkokWasplaats

Ik fiets al jaren op een hoge mountainbike door Bangkok. Heerlijk zwieren tussen stilstaande prachtig gepoetste wagens met aircondition maar ook met lijdzaam afwachtende mensen. Al fietsend heb ik veel contact met de mensen langs de straat vind ik. Motorfiets mannen steken vaak hun hand op. Andere fietsers geven een belletje, kinderen staren en mannen en vrouwen in hun winkeltjes aan de stoeprand steken hun duim op. Aan buitenrestauranttafeltjes doen al verder slurpenden of ze me net zo makkelijk ook niet zien trouwens. Door omstandigheden heb ik een paar maanden niet gefietst. Oké mijn ‘gele gevaar’ stond onder een afdekplastic maar toen ik gisteren het weer te voorschijn haalde bleken de banden spontaan leeggelopen en zaten de spaken vol spinnenwebben. Tijd voor een opknap- en wasbeurt.

In de buurt weet ik een openlucht rijwielreparateur, een vriendelijke man die mijn fiets technisch weer up to date maakte met lucht in de banden en olie op de ketting. Nadat de remmen gecontroleerd waren kon ik trots de steeg uit fietsen, weer zwaaiend naar de mensen die ik op de heenweg lopend al had gegroet. Via een nieuwe kennis weet ik in mijn buurt ook een motorfietswasplaats te vinden. Op de locatie is ook een klein koffiewinkeltje en een zitje aan een robuuste tafel van – het lijkt wel – wrakhout. Er zaten wat messenger jongens te wachten op de wasbeurt van hun motor. Natuurlijk werd mijn slanke vervoermiddel wat lacherig door hen bekeken maar ik hield me stoïcijns alsof ik er wekelijks kwam. De wasjongens gingen ieder op ’n een meter hoge verhoging stevig in de weer met de schoonmaakmiddelen en de vervoermiddelen. Flink insoppen met zeep, afspuiten met een hoge druk straal water, inboenen met een soort glansmiddel en tot slot droog blazen met een hogedruk blazer. Vrolijk reed ik op mijn heerlijk frisse en blinkende fiets weer langs de langzaam voortschuivende file richting huis.

Paul van der Hijden, miniaturen BangkokKruier

Bij de grote versmarkt stond een kruier even te pauzeren. Niet met een sigaret maar met een gifgroen stukje fruit dat hij uit een plastic zakje viste met een lang satéstokje. Zijn gereedschap stond even werkloos tegen de goot van de straat: een manshoge ijzeren duwkar op twee wielen. De horizontale steunijzers waren behangen met spankabels, een ketting met een cilinderslotje, zelfs met een binnenband van een rijwiel. Om een van de handvatten hing een plastic zak met Boeddha weet wat voor inhoud en een zakje met een drankje in een plastic beker. Een heel managementconcept op een halve vierkante meter. Ik had de man nog wat meer pauze gegund, maar het fruit was op, de verpakking lag al in de goot en daar ging hij weer: sjouwen voor een ander tegen een paar bahtjes vergoeding.

Paul van der Hijden
Over Paul van der Hijden 27 Artikelen
Geboren Limburger Paul van der Hijden (1951) studeerde voor maatschappelijk werker en werkte jarenlang o.a in de crisisinterventie, psychiatrie, jeugdhulpverlening, ongehuwde moederzorg, zelfhulpondersteuning en buddyzorg. In 1992, bij toeval op vakantie in Thailand, besloot hij daar ooit zijn pensioenjaren door te gaan brengen. Na vervroegde uittreding maakte hij in oktober 2008 zijn droom waar. In Thailand is hij actief geweest in de Nederlandse Vereniging Thailand.