Mijn Azië: De buitenlandse ochtendhap is niet te eten

André van Leijen, Mijn Azië, Ochtendhap
Bron: Paleo Breakfast

Doorgaans hebben wij Nederlanders weinig problemen met de buitenlandse avondhap. Als nazaten van grote zeevaarders verlustigen wij ons in bamibal, vuurvreter en Vietnamese mini-loempiaatjes. Van Spaanse tapa’s, meses uit het Midden-Oosten tot Indische rijsttafel, Tex Mex en Zuid-Afrikaanse boboti, we vinden het allemaal even lekker. Dank zij ons zeevarend bestaan zijn we bekend met de culinaire verworvenheden uit verre streken. Ze zelfs gaan waarderen. Het aantal buitenlandse restaurants per vierkante kilometer is nergens zo hoog als hier. Alleen al in mijn woonplaats Schiedam kun je kiezen uit Spaans, Vlaams, Chinees, Italiaans, Frans, Syrisch, Argentijns, Indiaas, Mongools, Japans en Turks. Nee, de tijden van hutspot en gekookte andijvie zijn voorbij.

André van Leijen, Mijn Azië, Ochtendhap, beschuit
Bron: Libelle

Maar dan hebben we het over de avondhap. Als we het over de ochtendhap hebben zijn we een stuk minder avontuurlijk. Dan houden we angstvallig vast aan het beschuitje met kaas, de boterham met cervelaat en de plak koek van Peijnenburg, doorgaans weggespoeld met een sloot koffie. Op zondag koken we eventueel nog een eitje en drinken we sinaasappelsap. Maar veel gekker moet het niet worden.

En gekker wordt het, als we naar het buitenland gaan. Want daar eten ze de vreemdste dingen ’s ochtends. Gekookte meerval met rijst bijvoorbeeld. Of warme rijstepap. Heel gezond, verzekerde me een vriendin met een Indonesische achtergrond. Je moet de dag met iets warms beginnen. Dat geeft je energie.

Nou dan maar wat minder energie. Ik krijg zo’n ochtendhap niet door mijn keel. En hoe zit het met u? Houdt u ook vast aan uw beschuitje met kaas? Of past u zich aan aan de lokale gewoonten? Ik hoop van u te horen.

 

Ook pikant op Trefpunt: waarom u scherp eten niet lekker vindt

 

 

André van Leijen
Over André van Leijen 171 Artikelen
André van Leijen (1947) is schrijver en bioloog. Hij heeft les gegeven aan de Hogeschool Rotterdam en aan een middelbare school in Spijkenisse en in Vlaardingen. Hij ontwikkelde er lesmateriaal voor de natuurwetenschappelijke vakken en publiceerde in diverse bladen. Na zijn pensionering reisde hij met zijn Slowaakse vrouw vijf jaar over de wereld. Inmiddels zijn ze terug in Schiedam, waar André een boek heeft geschreven over zijn belevenissen. Het is te bestellen via bol.com, via alle boekhandels in Nederland en via het redactieadres van Trefpunt Azië: post@trefpuntazie.com Titel: Beste Reizigers ISBN: 978-94-6345-888-7 Prijs: 14,95.

7 Comments

  1. Als je het niet lekker vind bestel je het toch niet.Ik eet wat ik lekkervind en het lekkere van Thaifood en het lekkere van Europeesch food.

  2. Voor mij in Thailand yoghurt of melk met muesli. Soms, bij voorbeeld bij onderweg ontbijten, een omeletje met groenten en witte rijst – ook een prima basis voor de dag. Pas samenwonend met de vriendin hier was ik een keer zo onverstandig om te zeggen wat ik dacht én op dat moment ook meende, toen zij als ontbijt kleefrijst met vis nuttigde: ‘ik snap niet dat iemand dat ‘s morgens vroeg door z’n keel krijgt’. Oei, dat had ik niet moeten zeggen,,,,,,,, Veel bijgeleerd, sindsdien!

  3. Dit is inderdaad zeer opmerkelijk. Je zou de wereld kunnen indelen volgens de ontbijtgewoontes die er per regio of land zijn. Eenmaal “gewoon” wordt het aartsmoeilijk hier van af te wijken. Na een langere periode in het buitenland ontstaat heimwee en geloof me, voor een groot deel te wijten aan het verlangen naar datgene waar André het over heeft.

  4. Goed topic. Ik begin de dag ook het liefst gewoon met brood, melk (niet altijd) en een jus d’orange. English breakfast heb ik wel leren waarderen, inclusief het spek en de witte bonen in tomatensaus. Het vult lekker en je kunt er even mee voort. Tegenover waar ik woon is er een Duitse Bäckerei met overheerlijk vers brood en eveneens vers beleg. Een tostietje van 7Eleven gaat er overigens ook wel in.

    Rijstepap? Nee, liever niet. Ofschoon het misschien niet eens zo veel verschilt van datgene wat in Nederland soms ’s morgens op tafel komt.

  5. Zowel in Nederland als in Thailand houd ik het voor ontbijt al jaren op verse jus, yoghurt, muesli en vers fruit. Jammer genoeg kan ik in Thailand geen grapefruit vinden. In Nederland gaat er nog een halve grapfruit bij de jus. Wanneer ik uithuizig ben, hotel etc. en er is geen yoghurt, dan wordt het een bruine boterham, liefst met kaas (zie foto) en ook wel eens een eitje. Jus en fruit is vrijwel altijd te vinden, hoewel niet altijd vers. Soms echter, bij heel sjieke hotels, kan ik me laten verleiden tot het Engelse porridge, in plaats van yoghurt.

  6. Door de week ontbijt ik vaak Thai, in het weekend ‘gewoon’ brood. Dat zit zo: als we onze dochter naar school brengen wordt er langs de weg Thais eten gekocht of we ontbijten in het restaurant. Maar ik geef toe dat het eerst wel wennen was om Fried noodles met vlees, Phad Si Io (gebakken noodels, stukjes kipfile), Kauw pad (gebakken rijst met kruiden ei en groenten) Pat Thai, Cashew noten met kipfile als ontbijt te hebben.

  7. In België of Vlaanderen ontbijten wij nogal uitgebreid. Zeker met een dochter van 5jaar willen we toch het goede voorbeeld geven niet? Bruin brood met toespijs dat varieert voor de ochtende dat ze naar school gaat,fruit en als het meezit met haar wat groentjes. Weekend nog meer uitgebreid omdat je dat iets meer tijd hebt. Als ouder doe je ook profijt want je eet teminste in de ochtend ook iets.

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*