Het meer van Chiang Saen en vloek van de witte paling

Panorama meer Chiang Saen

In de veertiende eeuw leefde er in de beekjes en rijstvelden rond het dorpje Wiang Yo Nok, in de buurt van Chiang Saen, een reusachtige witte paling.  De regelmatig door hongersnood geplaagde dorpelingen besloten op een gegeven moment om het dier te vangen en op te eten om hun honger te stillen.

De gigantische paling beschikte echter over magische krachten. Het beest kon niet beletten dat de dorpelingen het gevangen namen, maar eenmaal verstrikt in hun netten sprak het een vloek uit over de hongerlijders. Hun dorp zou wegzakken in de aarde en op die plek zou een groot meer ontstaan. Meer en directe omgeving zouden in de ban van de vloek blijven totdat er aan de oever van het meer een tempel zou verrijzen.

De dorpelingen waren echter in feeststemming over hun vangst en de paling verdween in de hongerige magen. Bij het feestmaal werd flink gedronken. Terwijl iedereen de roes uitsliep werd de vloek van de paling werkelijkheid. Het dorp verdween in de aarde en bedekt door een groot meer.

Er was slechts één overlevende: een weduwe die als enige niet van de paling had gegeten. Haar huisje midden in het dorp verzakte niet, maar bleef staan op een eilandje midden in het meer. Later werd deze plaats het Weduweneiland genoemd. Ook de naam van de streek werd aan het gebeuren aangepast: Wiang Nong Lom, Lom betekent zoveel als verzakking of zakken.

In de loop van de eeuwen zijn verschillende pogingen gedaan om de vloek te breken met het bouwen van aan tempel. Maar zonder succes. Elk bouwproject werd getroffen door allerhande tegenslagen, mede omdat het moerassige gebied steeds voor verzakkingen zorgde.

Tans wordt opnieuw geprobeerd op deze plek  een tempel te bouwen. Een paar monniken doken stenen van de stupa van de oude dorpstempel op. Zij willen hun onderwater-vondst verwerken in de de stupa van de nieuw te bouwen tempel. Het idee is dat door het gebruik van de oude materialen niet echt sprake is van een nieuwe tempel, maar aan het boven water halen en in ere herstellen van de oude.

De monniken hopen dat op die manier de banvloek van de witte paling kan worden verbroken!

P1400688NN1024

Op de achtergrond is het weduweneiland te zien. Het huisje van de weduwe heeft de tand des tijds niet weerstaan…..

Het meer en omgeving zijn nu een natuurreservaat, een beschermd vogel observatiegebied. Er wordt streng toegezien op naleving van het geldende jachtverbod, zodat watervogels hier ongestoord kunnen overwinteren.

Wel wordt de lokale bevolking oogluikend toegestaan in het gebied te vissen en schelpen te verzamelen.

.

schelpen rapen
Visser aan de rand van het meer gaat net uitwerpen

IMG_0452NN1024

Er worden geen grote netten of boten toegelaten, slechts de kleine werpnetten zijn toegestaan.

IMG_0442NN1024

Schelpen rapen is ook toegestaan. Deze dame gebruikt een grote plastic vuilniszak als ‘regenmantel’.

IMG_0471NN1024
Vissersfamilie op weg naar huis met hun toch wel speciale vrachtwagen!

Het meer van Chiang Saen is intussen ook zeer belangrijk voor de studie van moerasgebied en waterhuishouding.

Wie van absolute stilte en rust houdt moet hier zeker een paar dagen gaan bivakkeren aan en op het meer. Je kunt er nog steeds de geest van de witte paling voelen. En met een beetje geluk is op de bodem van het meer het verzonken dorp te zien…..