Kerrie met rijst; pittig India & Birma (80)

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, Mandalay

 

‘An English girl’s first impressions of Burmah.’

 

De weg naar Mandalay

De afstand per trein van Rangoon naar Mandalay is 621 km en je doet er 22 uur over. Een trein haast zich niet zoals niets in dit land haast heeft.

‘Hasti, hasti, always go hasti’ is het motto van iedereen hier en het is een voorbeeld van de volslagen onbegrijpelijke taal dat ‘hasti’ gewoon ‘langzaam’ betekent……

Maar de reis is plezierig want de rijtuigen zijn comfortabel en het uitzicht is geweldig voor een nieuwkomer hier. Ik geniet van mijn reis!

Ik verlaat Rangoon om 5 uur in de middag, ruim voorzien van boeken, fruit en chocolade voor de reis, en beschermd door een afschuwelijke dienstbode, een ayah uit Madras.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, Mandalay

Wat een lelijk mens!

Ik weet zeker, dat ze in werkelijkheid een waardevol oud schepsel is maar ze is zo gruwelijk lelijk, zo onbegrijpelijk in haar woorden al probeert ze een conversatie gaande te houden en voorts zo ongelooflijk dom dat ik helemaal niets voor haar voel.

Ik aanvaard haar aanwezigheid alleen om beschermd te zijn tegen de vele treindieven die op de stations achter je spullen aangaan.

Over deze dieven heb ik bloedstollende verhalen gehoord en daarom ben ik best wel nerveus.

Geen moment geloof ik dat ze in geval van nood me echt kan beschermen want op ieder station wordt ze overvallen door een vreselijke honger en begint ze te onderhandelen met verkopers die de trein binnen stormen; bananen, rode garnalen, bedorven vis, gedroogd fruit, cake en meer van dat spul.

Deze ‘heerlijkheden’ die ik voor haar koop wikkelt ze in een grote rode zakdoek en bewaart ze onder haar stoel. De uiteindelijke bestemming daarvan is me niet duidelijk al zie ik haar er niet van eten…..

Ik een hotemetoot?

Hogelijk verbaasd ben ik als op het eerste tussenstation alle mensen uit die buurt knielen naast de deur van mijn rijtuig. Ze bedelen in het Birmees tot de trein weer rolt.

Ik kan me niet voorstellen dat mijn naam me hier vooruit gaat en ben hogelijk verbaasd. Pas als ik de trein verlaat om te gaan eten zie ik de reden: een hoge Shan edelman blijkt aan boord van het volgende rijtuig te zitten…….

Upper Burmah

In de nacht passeer ik de rijstvelden en de lage bossen, maar Upper Burmah is het aanzien meer dan waard. Hoge rotsige heuvels, ieder met een pagode. Overal bossen met bananen en palmbomen, teak en bamboe, en jungle in de mooiste kleuren.

Op ieder station veel lokale mensen op ieder uur van de dag die goederen verkopen. Veel mensen uit India die me verontrusten vanwege hun norse blik. De sluwe Chinezen, altijd klaar voor een pittige onderhandeling over de prijs, doen me niets. Ik geniet van de vriendelijke, kleinere mensen van Burmah.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, Mandalay

De vroege morgen is het leukst. Je ziet de steden en dorpen ontwaken.

Karren met handelswaar getrokken door ossen of ezels gaan naar een volgend dorp; lieve Birmese meiden dragen water en koketteren met hun bewonderaars of wassen zich in een stroompje, bedekken hun haren met bloemen en linten.

We passeren een processie met hpoongyis en hun volgers die lopen met bedelnappen en geven de bevolking gelegenheid tot het doen van goede daden door hen te voeden. Daarna een processie van mannen, vrouwen en kinderen met fruit en bloemen op weg naar de tempel naar de Gaudama, of om het Woord te horen en om te mediteren voor een Heilig Leven.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, Mandalay

En nergens zie ik ellende, armoede of lijden. Althans wat ik van hun leven kan zien….. Ik neem aan dat ook zij hun problemen hebben net als ieder ander volk maar ze kunnen het dan toch goed verbergen.

Ik denk dat daarin de charme van Burmah ligt; de blijheid en openheid van de mensen. Het werkt aanstekelijk.

Mandalay

Het is drie uur in de middag als we aankomen. De laatste uren van de reis zijn gruwelijk heet en ik ben blij mijn zwager op het perron te zien staan die uit zijn huis in de heuvels is gekomen om me op te halen. Het was een fijne reis maar na 22 uur in een rijtuig met een kwakende ayah naast me ben ik blij verlost te zijn……

Waar Rangoon een half westerse stad is vormt Mandalay een beeld van het oosten. Ook al is de beroemde troonhal een club geworden, zijn de pagodes verlaten, is de bazaar een plek geworden waar spullen uit Birmingham en Manchester verkocht worden, toch is het nog steeds die antieke stad die herinnert aan de koningen van het Burmese rijk.

Maar ook hier roept de tijd me. Ik ga niet rondkijken behalve dan een ritje door de straten in het oosten, een blik op de troonhal en de gracht die ik aanzie voor de Irrawaddy…..

Met groot respect verlaat ik de stad weer, het onbekende tegemoet, en ik laat de charme van Mandalay over aan anderen. Wij gaan de heuvels in.

 

Toelichtingen

Hasti; slow? Mijn woordenboek geeft voor ‘slow’ in het Birmees een woord met uitspraak nhaayy. Maar ik zal het boek volgen.

De ayah; een vrouwelijke bediende uit het land waarin je reist of woont. Begeleider, nanny, huisbediende.

Hpoongy, hpoongyis; moet een geestelijke zijn want ze lopen met bedelnappen rond. Zie http://thedutchburgherunion.org/journals/vol_21_%2060/JDBU%20Vol%2022%20No%203%20-%201933%281%29.pdf

Foto’s en prenten

Mandalay in 1911; wikimedia, curid, 39265342.

Ayah, uit een boek.

Ossenwagen (India); wikimedia, curid, 1228858.

Gaudama, Gautama Boeddha; wikimedia, curid, 7004539.

Deze pagina delen

  • Delen op Facebook
  • Delen op Twitter
  • Delen op LinkedIn
  • Delen op Google+
 

Lees ookgerelateerde berichten

Reageer

E-mail (wordt niet gepubliceerd)