De majestueuze Mekongrivier

Antonin Cee, Mekong, zonsondergang

Hij is 4909 kilometer lang. Ontspringt in Tibet, doet de Chinese provincie Yunnan aan, ingeklemd tussen Laos en Thailand meandert hij door het grillige landschap om dan via het geweld van indrukwekkende watervallen Cambodja binnen te vallen. Als een meerkoppig monster waaiert ze vervolgens uit in Zuid-Vietnam en glijdt de Chinese Zee in. De majestueuze Mekong rivier.

Het boek van reisjournalist Herbert Paulzen, ‘De Mekong, een stroom van goud en bloed’, dat ik jaren geleden las, maakte dat ik een deel van deze rivier wilde volgen. De Mae Nam (Moeder van het Water) die landen en culturen met elkaar verbindt en voor het levensonderhoud zorgt van miljoenen mensen.

In een hete aprilmaand neem ik de trein vanuit Bangkok naar Ubon Ratchatani in het noordoosten. Ubon is groot en druk. Wat een tegenstelling en rust wanneer ik, opgevouwen in een lokale bus, in het plaatsje Khemmarat aankom en mijn intrek neem in een guesthouse aan de rivieroever.

Het voelt bijna Zen aan

De Mekong begroet mij met een plechtige stilte terwijl het water rustig, doch beslist, zijn weg baant richting Zuid-Chinese zee. Bijna zen voelt het aan, als ik op een terras zit met een bord Khao Pad Thai en een ijskoude fles bier, terwijl een zachte bries even het riet laat zuchten en de ondergaande zon de ribben op het water goud kleurt. Een vogel scheert achter de zwermen muggen aan. Een gekko in een boom laat van zich horen.

Ik heb me voorgenomen van plaats tot plaats te reizen, met de lokale bus, onvoorbereid, met een, ‘ik zie wel wat de reis me brengt’. Alleen de Lonely Planet gids is mijn metgezel. Ik word nieuwsgierig aangekeken door de Isaan-bevolking, die in dit deel van het land niet zoveel backpackers tegenkomt. Eigenlijk nauwelijks. Communiceren gaat met handen en voeten. Maar wat opvalt met de rest van Thailand is de vriendelijkheid en gastvrijheid van de mensen hier. Ik hoop dat dit nog lang zo blijft.

Via een inspirerende reis langs plaatsen als Mukdahaan, That Phanom, Nakhon Phanom en Beung Kan langs de Mekong kom ik ten slotte aan in het charmante Nong Kai. Ik boek een kamer in het spirituele Mut Mee guesthouse. Aan de overkant van de rivier flonkeren de lichtjes van Vientiane als ik in een hangmat mijn reis overdenk.

Leverancier van levensbehoeften

De Mekong blijft haar aantrekkingskracht houden door haar onverstoorbaarheid als stille getuige van de geschiedenis van de landen waar ze doorheen kronkelt. Waar veel bloed is vergoten tijdens oorlogen en conflicten, die als rivier de levensader is voor veel mensen, hun enige leverancier wat betreft dagelijkse levensbehoeften. Ze levert water voor de rijstvelden en zorgt voor de visvangst waar veel gezinnen van afhankelijk zijn.

Hans Geleijnse, Mekong, Boottocht
Foto ©Hans Geleijnse 2008

Wil je eens een spirituele reis maken die je tot rust brengt? Volg de Mekong rivier. Een deel zoals ik gedaan heb, of als je heel veel tijd hebt de volle bijna vijfduizend kilometer.

 

Bert Vos
Over Bert Vos 173 Artikelen
Bert Vos is journalist, tekstproducent, Azië-liefhebber, publicist en ZZP'er in Amersfoort.

1 Comment

  1. Ja ja, die Mekong. Majestueus. Aber das war mal. De rivier heeft een gevangenispakkie aan.

    56 Dammen gereed, 31 in aanbouw, 74 gepland en 23 verlangd. Dat zijn straks 184 dammen in het stroomgebied. Ik begrijp het opwekken van elektriciteit volledig, kolen en olie zijn vervuilend maar van die grote rivier blijft straks niet meer over dan een brede sloot.

    Nu ligt er het onzalige plan om de ondieptes op te blazen voor de scheepvaart waarmee men de boterham van vissers kapot maakt in het zuiden van Laos. Maar in dit deel van de wereld met een dwingende, machtige en goed bij kas zittende grote broer in het oosten zullen zij het onderspit delven.

    Ik zou zeggen, kom snel een plaatje schieten want straks is de ‘machtige’ Mekong alleen nog te bewonderen via Youtube.

Reacties zijn gesloten bij dit onderwerp.