Lompen of van de lommerd?


Je bezoekt de autoriteiten en wat draag je dan? Nou, zo netjes mogelijk en dat kan zelfs in korte broek zijn als die autoriteit gewend is aan toeristen en gepensioneerden hier.

Ik heb niet over black tie of smart casual; dat is andere koek. Daar heb ik op het land ook niet mee te maken. Een nette lange broek een een keurig hemd wil ik wel eens aandoen als het echt niet anders kan. Jasje-dasje? Nauwelijks.

Op andere dagen loop ik er ook netjes bij al wil ik thuis vanwege de warmte nog wel eens een ‘camisole’ dragen, een ‘sans manches’ want dat koelt de schouders af. Het woord camisole werd vroeger ook in NL gebruikt voor een onderhemd dat je in koude tijden droeg onder overhemd of T-shirt; het zal een leenwoord zijn. In de winter droeg ik als kind een ‘wolletje’ onder het hemd.

Maar dan de toeristen!

Die hebben een heel andere smaak. En laat ik het niet hebben over de uitrusting aan het strand of in een park als de mussen van het dak vallen. Nee, het gaat om een gewone dag in Nongkhai of all places.

With all due respect, men kleedt zich scheußlich, abscheulich (nu heb ik de nabuurtalen wel gehad). En of de duvel er mee speelt, deze mensen beschaduwen de in de regel goede kledingsmaak van hun Thaise partner; een vrouw, soms een man, soms een persoon met een minder duidelijk geslacht.

De tieten vooruit

De man wordt vooraf gegaan door de partner, meestal een vrouw die een pronte aanwezigheid voorop stelt. Fel naar voren priemende, vaak met weinig katoen bedekte borsten waarop een tatoeëring zichtbaar is voorstellende … te veel om op te noemen of beter: te veel om aandachtig te beschouwen want je blijft je onder alle omstandigheden netjes gedragen.

Ik meende ooit een paar damesborsten te zien waarop was geschilderd het ‘Plan incliné de Ronquières’ maar dat nader onderzoeken zou mij op hellend vlak brengen. En ik heb al blauwe ogen…..

Blote borst en witte billen met puisten

Bij de mannelijke toerist zie je vooral die twee dingen. Men schaamt zich werkelijk nergens voor. Een blote borst is in de stad not done en is het een Tarzan-figuur dan kun je nog een oogje dichtknijpen of van verwondering wijd open doen maar wat er nu boven die dikke buik, ‘pens’ is een beter woord, uitsteekt tart iedere beschrijving.

Een slappe hap aan borsten en een plukkie haar, ontsierd vaak door een tatoeage die van schouder naar armen loopt en in kleur is uitgelopen zodat je je geen enkele voorstelling meer kunt maken van het kunstwerk dat daar ooit is aangebracht.

En dan die billen. Vaak met puisten. Die steken onder een miezerig broekje uit, net alsof men verwacht binnenkort anaal genomen te worden en men de katoenen spullen maar vast heeft aangepast aan hetgeen te gebeuren staat.

En de Thais?

De Thaise mensen alhier zijn te beleefd om er iets van te zeggen. Ze hebben er wel een mening over; dat zie je aan hun reacties en een enkele keer vertelt men mij wat men er van vindt. Men vindt het maar helemaal niks; de mannelijke toerist valt door de mand.

Nette kleding is van groot belang en ook al ben je arm, je loopt er schoon bij. Niet in lompen. Van de lommerd, dat kan nog, maar wel netjes en schoon. Zo zijn hier de mores!

Foto: Straathandelaar met handkar, opkoper van lompen, kleding en metalen, www.geheugenvannederland.nl


Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 862 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland