Lockdown blues: ‘Omdat ik het mis’

Theo van der Schaaf, Lockdown blues
©foto Theo van der Schaaf

‘Ja, nee, kijk, moet je nou eens luisteren Theo’, dat is hoe Jaap mij meestal met daarna een lange vervolgzin aansprak. Maakte niet uit waar het verder over moest gaan maar, kijk, luister, waren altijd de eerste woorden die eruit floepten, ook ‘s morgens al bij de koffie. Ik keek en luisterde sowieso naar Jaap want een imposant figuur. Volumineuze eigenaar van het plaatselijke café in Lijnden waar ik, herstellende van een dubbele hernia, graag kwam om mijn biljarttalenten verder aan te scherpen. Aan Jaap was letterlijk alles rond, net als de biljartballen.

Café Lijnden heette het simpelweg, gelegen aan de Ringvaart in de Haarlemmermeer, een druk scheepvaartkanaal. Gehaakte gordijnen en tapijtachtige tafelkleedjes. Tuinders aan de overkant van de Ringvaart kwamen met een bootje bij het café lunchen. Jaap was een matige biljarter, maar wel heel goed in hardgekookte eieren en gehaktballen, beiden altijd in ruime mate op voorraad. De eieren kwamen met mayo en zout, de ballen met mosterd. Daarnaast maakte hij uitsmijters met kaas of rosbief als geen ander; drie boterhammen en drie eieren. Ik heb er heel wat lunches verorberd, en ’s avonds ballen en eieren tijdens de biljartclubavonden.

Lijnden ligt onder de rook van Amsterdam en Jaap z’n accent stak dat niet onder stoelen of banken. Jaap kon overal over meepraten, ook al had ie er totaal geen verstand van. De aanvang van vrijwel elke zin die hij ging produceren: kijk, moet je es goed luisteren… gaf hem voldoende tijd om altijd wel iets te verzinnen. De linkse politiek kon geen goed doen bij Jaap. De Telegraaf werd door hem elke ochtend minutieus uitgeplozen, en voor wie er ook maar inde buurt was, mededeelzaam gemaakt en van smeuïg commentaar voorzien. Voetbal lag hem na aan het hart, nou ja, Ajax dan. Als Ajax verloren had hoefde wat hem betreft Studio Sport Eredivisie op zondagavond om zeven uur niet aan. PSV werd in die tijd twee jaar op rij kampioen en er moest heel wat psychiatrische hulp aan te pas komen om Jaap daar overheen te helpen. Het café te klein: die kut Brabanders! Alleen maar geluk, altijd!

In Oude Pekela werden zeventig kinderen langdurig misbruikt en Jaap zou de daders het liefst persoonlijk castreren en daarna fileren. Maar ja, die daders werden, geheel volgens Jaaps voorspelling, natuurlijk nooit gevonden. ‘Maar als je achterlicht het niet doet dan weten ze je wel te vinden; boeven vangen, ho maar!

Ik woonde in Lijnden in die tijd en kwam meestal op de fiets naar de biljartclubavonden wegens voorspelbaar overmatig drankgebruik. Jaap sloot pas wanneer de laatste het pand verliet. Heel soms als ik laat was of ergens anders vandaan kwam dan van huis was ik er met auto. Dan zou je je in moeten houden kwa drank maar goed… Mijn huis stond 3 minuten autorijden van het café, mag geen probleem zijn, toch? Dat werd het op een keer dus wel. Ik denk dat ik al opgewacht werd want geen halve minuut nadat ik vertrok lichte er achter mij POLITIE – STOPPEN op. Het werd nog net geen rijontzegging, maar wel een verplichte, dure cursus drankvermijding tijdens autorijden en een fikse bekeuring van honderden guldens. En ik hield er een heus strafblad aan over vertelde de officier van justitie mij. Ter geruststelling: ik heb me gedragen sindsdien.

Dit alles speelde dus eind jaren tachtig. Waarom denk ik er nu aan terug? Ik was toen gedwongen aan het revalideren en herstellen van twee buitengewoon zware operaties. Mijn eigen bedrijf overleefde ternauwernood deze moeilijke periode. Nu ben ik gedwongen door coronaomstandigheden niet naar Nederland kunnen gaan en mis dat meer dan ik in eerste instantie verwachte. Mis Nederland waar alles is wat niet in Thailand is, mis het noodzakelijke evenwicht dat mijn bezoek aan Nederland mij geeft.

Hua Hin, 7 juli 2020

Meer van Theo op Trefpunt: Een gay pride in Hua HIn?

Theo van der Schaaf
Over Theo van der Schaaf 39 Artikelen
Theo van der Schaaf woont sinds tien jaar de meeste tijd in Hua Hin in Thailand, maar in de zomer ook wel in Aalsmeer. Hoewel ooit begonnen als timmerman bracht hij het grootste deel van zijn werkzame leven door met het exploiteren van muziek en film. Tegenwoordig is Theo van der Schaaf als columnist verbonden aan Trefpunt Azie, een blogsite voor Nederlanders en Belgen met een Aziatische connectie. Theo is auteur van Thaise Perikelen, een boek over zijn huidige leven in Thailand. Ook schreef hij De Herniafabriek, een onweerstaanbaar ziekenhuis verhaal. Thaise Perikelen is ook verkrijgbaar als e-book in de Engelse taal onder de titel: Love Is Here To Stay But Gone Tomorrow and Other Stories From Thailand – Kindle edition on Amazon

6 Comments

  1. Die goeie ouwe tijd. Denk zelf ook vaak met heimwee terug aan de tijd dat ik om de hoek van het Leidseplein woonde en waar ik, als ik de trap afrolde, altijd wel gezellig terechtkwam. Maar wat ik nu zo verschrikkelijk mis in vrijheid; de vrijheid om spontaan te gaan en staan waar ik ook maar wil, zonder dat ik een “Corona-risocoanalyse” moet maken. Pas nu besef ik wat een groot goed vrijheid is. Ik kan me dan ook heel goed voorstellen hoe jij je momenteel voelt. Ik hoop zo dat je (en wij allemaal) binnen afzienbare tijd weer kunt gaan en staan waar je wilt en weer volop kunt genieten van zowel Nederland als Thailand. Veel sterkte. Liefs, Floor

  2. hoi, zeer herkenbaar weergegeven, al had ik wel verwacht dat je de biljartconfrontaties
    met je broers zou missen in nederland.

    groeten gerard

  3. Nederland mist jou ook, Theo. Er staat in ieder geval een krachtige gevangene achter het hek. Die weer een heel mooi stukje heeft geschreven.

    • Ook ik mis Thailand en beslist niet Nederland Theo.
      Voor vier weken vertrok ik eind februari 2020 naar Australië maar kan helaas nog niet naar huis.
      Ennuh ………kkkkkkkoud hier. 😫

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*