Volksverhaal. Een apenhart voor lunch


Volksverhaal, hart, Erik Kuijpers

Een lange bochtige rivier vond zijn weg door een mooi stuk bos met bomen. Overal eilandjes met weelderige vegetatie. Daar leefden twee krokodillen, een moeder en haar zoon.

‘Ik heb honger, echt veel honger’ zei moeder krokodil. ‘Heb trek in hart, in apenhart.’
‘Ja, apenhart. Dat wil ik nu ook heel graag.’
‘Een fijn diner met verse apenharten. Dat zou lekker zijn! Maar ik zie geen apen’ zei moeder krokodil weer.

Boink! Daar viel een kokosnoot uit een boom nabij. Er klom een aap in die boom!

Volksverhaal, hart, Erik Kuijpers

‘Moeder’ fluisterde de zoon, ‘Ik zie een aap in die boom. ‘Een lekkere aap in die boom daar met een heerlijk hart.’
‘Maar hoe zullen we die vangen?’
‘Ik heb wel een ideetje.’

Op jacht naar hart….

‘Meneer Aap! Meneer Aap!’ riep de krokodillenzoon vanuit de rivier.
‘Hallo, meneer Krokodil. Wat doe jij hier?’ vroeg de aap die hoger de boom in klom.
‘Ik zwem zo maar wat rond. Wij krokodillen zwemmen graag. Gisteren kwam ik bij dat eilandje daar midden in de stroom en weet je, daar staan de grootste, rijpste en zoetste bananen van het land. Mooie grote gele bananen. Wij krokodillen eten geen bananen. Houden jullie apen van bananen?’
‘O, ik hou van bananen. Ik heb die het liefst. Maar hoe kom ik op dat eiland? Ik kan niet zwemmen.’
‘Dat is geen probleem. Kom maar op mijn rug zitten en dan breng ik je daar. Ik heb toch niks te doen vandaag, ik zwem maar wat rond. Laten we naar dat bananeneiland gaan.’
‘Dat is heel aardig van je. Ik ga er graag heen.’

Volksverhaal, hart, Erik Kuijpers

De aap klom omlaag en sprong op de rug van de krokodil.

‘Hou je goed vast’ zei de krokodil. Hij zwom langzaam naar dat eiland toe. ‘Dit bevalt me wel’ zei de aap.

Maar de krokodil dook ineens onder water. De aap hield zich goed vast maar kon niet meer ademhalen en hij kon ook niet zwemmen. Toen kwam de krokodil weer boven met op zijn rug een hoestende en naar adem zoekende aap.

‘Meneer Krokodil, waarom dook je nou onder? Ik kan toch niet zwemmen?’
‘Omdat, meneer Aap, ik jouw heerlijke hart ga opeten. Apenharten zijn ons favoriete eten. Die zijn overheerlijk!’
‘Wil je mijn hart opeten? Had het maar gezegd. Mijn hart ligt nog in de klapperboom.’
‘Heb jij je hart niet bij je dan?’
‘Nee, want ik wil niet dat het nat wordt. Mijn hart ligt veilig daar. Als je mijn hart wil breng me dan terug naar de kant en dan pak ik het voor je.’

Dus de krokodil zwom terug naar de kant. De aap sprong van hem af en klom de boom in.

‘Aha, ja, mijn hart is hier. Precies waar ik het achter liet. Kom maar boven, meneer Krokodil, mijn heerlijke apenhart is hier voor je. Klim maar naar boven.’
‘Meneer Aap, je weet toch dat krokodillen niet kunnen klimmen?’
‘Ach ja, vergeten! Maar dat probleem los ik wel op. Ik bind een touw om jouw voorpoten en wij samen hijsen jou op.’
‘Fijn! Ja, dat is prima.’

De aap sprong omlaag en bond een touw om de voorpoten van de krokodil. ‘Ben je er klaar voor, meneer Krokodil?’
‘Ja. Laten we gaan. Ik krijg trek in een apenhart.’

Samen met al zijn apenvrienden trokken ze en rukten ze aan het touw tot de krokodil halfweg de boom bungelde. ‘Verder, apen, nog verder. Zo kan ik niet bij het hart. Trek me omhoog!’

Maar de apen deden niks meer en zaten op een tak de krokodil uit te lachen. ‘Nee, meneer krokodil, we trekken je niet verder omhoog. Blijf daar maar lekker hangen hoor.’

De krokodil keek naar boven en zag de top van de boom. En keek hij naar beneden dan zag hij de grond en apen die hem uitlachten.
‘Ik wil omlaag! Laat me omlaag, nu!’
‘Wij laten je alleen maar omlaag als je belooft geen hart van ons meer te eten.’
‘Maar ik eet zo graag apenharten!’
‘OK. Geen probleem. Blijf jij hier maar aan dat touw zweven. Weken, maanden, ons maakt het niet uit.’
‘Nee, nee, wacht even, alsjeblieft. Goed, dan beloof ik dat ik nooit meer apenharten zal eten.’
‘Omlaag ermee!’

En de apen lieten ineens het touw los. De krokodil viel met een dreun op de bodem. Hij dook het water in en zwom zo hard hij kon naar zijn moeder.

‘Waar zijn de harten?’ vroeg ze.
‘Moeder, ik hou niet van apenharten. Doe maar muizenstaarten of kikkerbilletjes….’

 

Bron: Lao Folktales (1995). Vertaling en bewerking Erik Kuijpers.

Meer lezen?

Een boeddhistisch sprookje over de aap en de krokodil uit India; in grote lijnen zoals het verhaal hierboven.

Foto’s

Hart; freepik.com vector created by freepik
Crocodylus siamensis; wikimedia.
Lampong aap, macaca nemestrina; wiki

 

Eerder op Trefpunt Azië: Fabels en volksverhalen uit Thailand

Beste lezer

Trefpunt Azië is een reclamevrije site geheel gemaakt door vrijwilligers. Al onze berichten zijn voor iedereen te lezen. Maar het in stand houden van een website als Trefpunt Azië kost geld; er zijn kosten voor software om de site te maken en de huur van serverruimte zodat hij te zien is. Die kosten worden gedragen door leden van de redactie en die kunnen daarbij wel wat hulp gebruiken. Als u wilt helpen met een (kleine) bijdrage klik dan op de rode knop rechtsonderdaan op de pagina en doneer, dat kan al vanaf 3 euro. Wilt u op een andere manier helpen? Mail dan even met de redactie: post@trefpuntazie.com

Dankzij uw bijdrage kan Trefpunt Azië elke dag nieuws en achtergronden uit uw favoriete werelddeel blijven brengen.

 

Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 862 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*