Klussen a la Thai: gebed zonder end

lekkraan

Ik had me voorgenomen niet meer te vallen over de vreemde blijkbaar cultuurgebonden eigenschappen van de Thais. Maar de ervaring van een vriend hier in de hoofdstad heeft mijn voornemen toch weer aan het wankelen gebracht.
Tot zijn afgrijzen is er in zijn mooi ingerichte woonkamer een lekkage achter een wand ontstaan. De wand is nu kletsnat en de muurverf vertoond druipende waterkringen. Het ruikt er zelfs naar vers ‘schilderwerk’.

Normaal gesproken lekt water van boven naar beneden dus mag je verwachten dat de opgeroepen reparateur de oorzaak gaat verhelpen door bij de bovenburen naar kapotte kranen of verstopte afvoerleidingen te gaan zoeken. Wie schets mijn vriends verbazing dat dit om de een of andere vage reden niet gebeurd. In zijn woonkamer wordt de wand opengekapt en ja daar bovenaan in de ruwbouw van het gebouw druppelt water langs een buis, maar ja….men ziet blijkbaar geen mogelijkheid die kwaal te stoppen dus wordt de wand weer dichtgemetseld.

“Wordt er niet naar de bovenbuurman gestapt?” zult u vragen? Nee, want die is niet thuis. Zijn er dan geen lopers om binnen te komen? Wat een vraag! Natuurlijk wel, maar om de een of andere vreemde reden gaat de condobeheerder niet tot actie over.

lekkage-plafond
Voor de thuiscultuur vakman geen vertaler nodig. Maar ja, die reiskosten…

Wat heeft dit nou met cultuurgebonden te maken?  Gezichtsverlies voor de binnentreder? Wie weet wat men daar in het lege appartement aantreft? De klager klaagt niet hard genoeg? De klager is (maar) een farang? Fouten in een woningconstructie bestaan niet? Thaise kranen kunnen niet lekken? Ik voel me zelf verkindsen in de argumentatie…

De vriend, ondersteund door Thaise vertaler, suggereert de monteur een methode tot reparatie maar wordt volkomen genegeerd. “Jazeker water drupt omlaag, maar als ik het niet kan oplossen, dan bouw ik er een muurtje voor (terug)”, lijkt de finale oplossing.
Oh oh oh wat kritisch weer voor zo’n ‘klein probleempje’.

Deze poging tot reparatie is echter reeds de vierde op rij aan hetzelfde euvel. Al die tijd (maandenlang) een klamme vochtige wand in de woonkamer. Het antieke schilderij dat aan die wand hing staat nu in een hoek. Te zweten van ellende.

 

Paul van der Hijden
Over Paul van der Hijden 27 Artikelen
Geboren Limburger Paul van der Hijden (1951) studeerde voor maatschappelijk werker en werkte jarenlang o.a in de crisisinterventie, psychiatrie, jeugdhulpverlening, ongehuwde moederzorg, zelfhulpondersteuning en buddyzorg. In 1992, bij toeval op vakantie in Thailand, besloot hij daar ooit zijn pensioenjaren door te gaan brengen. Na vervroegde uittreding maakte hij in oktober 2008 zijn droom waar. In Thailand is hij actief geweest in de Nederlandse Vereniging Thailand.