Filipijnse volksverhaaltjes (43). Mangita en Larina, zusjes

Filipijnse Volksverhaaltjes, Klitten

 

De haatdragende zus met klitten in het haar

Dit verhaal speelt zich af op Luzon nabij het grote meer. Het water van Laguna de Bay stijgt door de regens en trekt een bijzondere plant los van de oevers; een soort sla, zegt men, en die drijft maandenlang in de Pasig Rivier.

Aan het meer leeft een arme visser, weduwnaar, met twee mooie dochters: Mangita en Larina.

Mangita heeft gitzwart haar en een donkere huid; ze is bijzonder geliefd door haar zacht en open karakter. Ze boet de netten voor haar vader en maakt fakkels voor de visvangst in de nacht. Zij is het zonnetje in het huisje dat bedekt is met palmblad.

Filipijnse Volksverhaaltjes, Klitten
Boetnaalden voor visnetten.

Larina heeft goudblond haar en is daar trots op. Ze verschilt van haar zuster en voert geen barst uit in het huis en aan de visserij; ze kamt de hele dag haar haren en vangt vlinders die ze op een speld spietst en dan langzaam dood laat gaan in haar haar.

Nee, niemand mag haar. Maar Mangita ziet men des te graag en dat maakt Larina des duivels.

Mag ik alsjeblieft een kommetje rijst?

Een arme oude vrouw komt naar het huisje en vraagt een kommetje rijst. Larina ziet haar en kaffert haar uit; ze geeft haar een duw waardoor ze valt en haar hoofd open haalt op een steen. Mangita helpt haar overeind, veegt het bloed af en geeft haar voldoende rijst voor die dag.

‘Ik zal dit gebaar van jou nooit vergeten’ mompelt de oude vrouw. Larina keurt ze geen blik waardig en ze strompelt het pad af.

Filipijnse Volksverhaaltjes, Klitten

De visser gaat dood aan een besmettelijke ziekte in de regio. Nu zijn de meiden alleen in het huisje. Mangita versiert slakkenhuizen en schelpen en verdient er de kost mee maar Larina weigert een vinger uit te steken.

De oude vrouw…..

Nu wordt ook Mangita ernstig ziek en dreigt er aan te sterven; haar zuster steekt geen poot uit om haar lijden te verzachten.

Dan ineens staat de oude vrouw in de kamer. Ze heeft een mand met zaden en klitten in haar handen en geeft er een aan Mangita die zich direct iets beter voelt. Dan geeft ze de mand aan Larina met de opdracht, iedere dag er een te geven aan Mangita. Hierna gaat ze weg.

Larina doet niet wat is gevraagd. Ze gebruikt die klitten en zaden om haar eigen haar te versieren en laat haar zuster ziek liggen.

Dan ineens is de oude vrouw weer binnen.

Larina liegt dat haar zus de zaden heeft gegeten; de oude vrouw kan ze nergens vinden want Larina heeft ze in haar haar verstopt.

En dan … Ineens is de kamer gevuld met een verblindend wit licht en als Larina weer kan kijken is de oude vrouw veranderd in een toverfee en heeft ze een gezonde Mangita in haar armen.

‘Ik ben die oude vrouw die een hap rijst vroeg. Jij was gemeen tegen mij maar jouw zus heeft me geholpen. Jouw zus gaat mee naar mijn droomeiland in de lagune. Jij daarentegen wordt gestraft: je gaat de rest van jouw leven je haar kammen aan het meer tot alle zaden en klitten er uit zijn.’

Ze klapt in haar handen en twee elfjes trekken Larina van hen weg. Mangita gaat mee naar het droomhuis midden in de lagune.

Filipijnse Volksverhaaltjes, Klitten

Larina zit vast aan de oever en kamt de zaden en klitten uit haar haar en ieder zaadje wordt een plant, een soort sla, die gaat drijven in de rivier Pasig. Maar voor ieder uitgekamd zaadje komt er een terug in haar haar…….

Als na de regentijd de mensen die ‘sla’ zien in de rivier weten ze dat Larina nog steeds wordt gestraft voor haar haatdragend gedrag.

 

Toelichtingen

Laguna de Bay (900 km2) is het grootste zoetwatermeer van het land en ligt op Luzon; het water wordt afgevoerd via de Pasig rivier die Manila in twee delen snijdt. Manila is de hoofdstad van de Filipijnen en wordt lokaal geschreven als Maynila maar de naam Manilla komt ook voor.

Foto’s en prenten

Klit, Eng: bur; wikimedia, curid, 68604453.

Boetnaalden; wikimedia, curid, 34552395.

Slakkenhuizen; wikimedia, curid, 2344199.

Sla; een massa sla. Wikimedia, curid, 2344199.

Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 745 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland