Filipijnse volksverhaaltjes (49). Ungloc en stoute kinderen

Filipijnse Volksverhaaltjes, Klapperbomen

 

Een stout kind en de straf van de klapperbomen……

De Ungloc is gevreesd bij kinderen. En die geloven dat Quicoy echt dit lot beschoren is…..

Quicoy doet thuis zijn best; maalt de tarwe en kookt de rijst maar vandaag is hij dom bezig: hij zit met de kat te spelen en gooit de fles met lubi lana om. Alle olie verdwijnt tussen de vloerplanken; de familie heeft geen olie voor de lamp en moet in het donker zitten. Ma is boos; ze slaat hem met haar chinela, opent het raam en roept naar buiten:

Ungloc, daar op uw bergtop

Kom snel hier, geachte heer

Pak Quicoy en eet hem maar op

Ik wil hem niet meer

Quicoy is bang als hij dit hoort want de Ungloc is een grote zwarte man met erg lange tanden die in de nacht stoute kinderen ophaalt en verandert in kokosnoten die hij later opeet. Dus Quicoy gaat slapen met de dekens ver over zijn hoofd getrokken……..

De volgende morgen ziet hij zijn vriendjes en die stellen hem gerust: er is een methode om aan die vreselijke man te ontsnappen. En heel eenvoudig ook. Hij moet in de schemering onder twee klapperbomen een gat graven. Dan moet hij in een boom klimmen en de hoogste kokosnoot afsnijden. Daarna moet de schil er af en moet hij een van de twee ‘ogen’ op de kokosnoot doorprikken en in de vrucht fluisteren:

Ungloc, daar in de bergen

Ungloc! Lelijke man!

Ik ben een kleine kokosnoot

Pak me maar als je kan!

Dan hak je de kokosnoot door midden en verstop je een helft in iedere kuil. Loop dan rustig naar huis, ga niet rennen en dan komt Ungloc niet achter jou aan maar zoekt hij eerst die halve kokosnoten. Mocht Ungloc, of iemand anders, de lijn overschrijden tussen de twee klapperbomen dan vliegen de halve vruchten om hem heen en houden hem hoog in de boom honderd jaar gevangen. Zo kom je van Ungloc af.

Dat doet Quicoy en hij gaat alleen op stap, die avond. Hij neemt zijn machete mee. Niet omdat hij bang is voor rovers maar hij moet eerst de schil van de kokosnoot snijden en dat kost tijd. In het bos graaft hij twee kuilen onder de klapperbomen en klimt dan omhoog om de hoogst hangende noot te snijden. Weer beneden snijdt hij de schil er af. Prikt een gat in de vrucht, en fluistert naar binnen:

Ungloc, daar in de bergen

Ungloc! Lelijke man!

Ik ben een kleine kokosnoot

Pak me maar als je kan!

Hij hakt de kokosnoot doormidden en begraaft in iedere kuil een helft. Maar dan hoort hij een vreemd geluid in de bosjes en rent in paniek zo hard hij kan richting huis.

Filipijnse Volksverhaaltjes, Klapperbomen

Het is pikdonker en hij rent hard maar het geluid komt naderbij. Ineens staat een kolos van een vent vlak voor hem dus hij keert om en rent in paniek terug met de Ungloc op zijn hielen.

Dan ineens voelt hij twee sterke klauwen om zijn nek; een schok, een klik, en hij wordt omhoog getild. Hij ziet dat hij opgesloten is in twee halve kokosnoten en hoog in de boom hangt. De Ungloc kan zo hoog niets plukken dus hij is voor die man veilig.

Quicoy wacht lange tijd en durft dan op zijn huisje te kloppen in de hoop dat iemand hem hoort. Kloppen, schreeuwen en huilen en er passeren daar wel mensen maar hij hangt veel te hoog: niemand hoort hem.

Moeder weet zich geen raad. Niemand weet waar Quicoy is en zijn vrienden houden wijselijk hun mond…..

Dus mocht je in het bos komen en iemand horen roepen dan zal het Quicoy zijn. Zijn vrienden weten het zeker: ‘Hij wil er uit maar dat gebeurt pas over honderd jaar….’

Toelichtingen

De Ungloc of Ongloc; een grote zwarte man met gruwelijk lange tanden die in een hut in de bergen leeft. Hij verzamelt honderden gevallen kokosnoten die hij met de handen breekt en dan opeet. De legende zegt dat ouders hem roepen als de kinderen stout zijn en die kinderen worden door de Ungloc opgehaald en veranderd in een kokosnoot.

Lubi lana; kokosolie. Chinela, soort slipper.

Foto’s en prenten

De kinderlokker, El Coco, Francisco de Goya; wikimedia, curid, 12670273.

A Nightmare on Elmstreet 3; wikipedia, curid, 23238422.

 

Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 651 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*