Kerrie met rijst; pittig India & Birma (28)

Korte toelichting vooraf op ‘groentoeristen’

Dit heet ‘Our agriculturists’ en dat zijn landbouwers, mensen van India, ‘zwarten’. Maar men beschrijft hier Engelsen die ‘een dagje groen’ doen. Een luxe tent, drie grassprieten, de lucht van een os en verder bier, roken en eten. Groentoeristen.

.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, groentoeristen

 

‘Curry and rice’

 

Onze groentoeristen

Zo af en toe laten wij ons gaan in landelijkheid!

Dan doen we mee aan het landleven. De frivole wentelingen van vrolijkheid, die eigen zijn aan het vastgeroeste bestaan in Kabob, laten we achter ons.

Dan zetten we onze tent op daar waar de stilte een vredig tehuis biedt op een open plek diep in het bos, en ver weg van de fascinerende attracties van het stadsleven, en dus tussen landbouwers van India. Daar beleven wij plezierige momenten.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, groentoeristen
(Water)snip, India

Wij combineren daar landelijke genoegens met de werken van ons geweer. De ochtendstond brengt ons in het veld, niet voor de rapen maar we sjokken rond in de zompige grond op zoek naar de watersnip, en worden vergezeld door onze honden.

Wij strelen onszelf met de wetenschap dat die rechtstreeks afstamnmen van de beste bloedlijn, van het meest edele ras, verslaafd aan de jacht, ongeëvenaard bekwaam, hun staarten oordeelkundig gecoupeerd en met oren die weelderig omlaag hangen.

Onze donkere bediende draagt de dubbelloops, een andere kruit en kogeltjes, de derde verheugt zich er op sodawater en brandy te kunnen schenken, de vierde heeft de parasol, en we worden gevolgd door onze knol met daarbij de verzorger.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, groentoeristen
Een dubbelloops kogel- of hagelgeweer

Onze tenten

Zo lopen we daar rond tot de zon loodrecht staat en onze schedel verwarmt; dan klimmen we op het zadel en rijden lusteloos weg naar de tent. Daar zijn de tafelbediendes al actief.

De geofferde kip is gereed, de smakelijke kruiderij voor onze kerrie is vermengd en bruist in de pan. De omelet is bijna klaar en de ongegiste cakes zijn er ook.

Dan krijgen wij een douche, genoeglijk voor onze tent, door de waterdrager. Wij hijsen ons in gemakkelijke kleren en gaan aan het ontbijt.

Tenslotte vragen we een vuurtje en steken wij onze dunne sigaartjes aan, de cheroots. De luie stretcher staat al klaar, we verstrooien ons met de laatste krant en krijgen tussendoor lekkernijen.

Na die stille uurtjes krijgen wij honger en horen we dat het tijd is voor lunch. Het staat klaar; blond bier kleurt het glas en vanwege de temperatuur in de tent, de ochtendwandeling, het dutje en zo vinden wij onze kelen te droog en nemen we een tweede, en een derde glas.

Maar de lunch is prima; de kerrie is erg pikant, het bier erg fijn, we vragen weer een vuurtje en zitten als stamhoofden voor onze tenten kijkend naar de kuddes die langzaam over het veld naderen, en naar de ploeger die vermoeid naar huis ploetert.

Nee, niet wat je denkt. Geen getaande zongebrande Engelse plattelander met zijn paarden terwijl de ploeg, dat grote lompe ding, op het veld blijft voor morgen, doch een taaie zoon van India. Daar heb je er een: zijn werk voor de dag zit er op, zijn ossen gaan ook naar huis, hij loopt met langzame vaste tred en draagt de ploeg boven zijn hoofd!

Terwijl de schaduwen langer worden zien we landbouwers met hun dieren voorbij komen. Een donkere moeder komt de deur uit, kroost om haar heen, wachtend op haar man. Landarbeiders sloffen vooruit, hurken bij hun lemen hut, roken een waterpijp en praten over geld. De jeugd maakt lol.

Kerrie met rijst, Erik Kuijpers, India, Birma, groentoeristen
Indiasche brulkikker

De avond valt

Nacht op het veld, lampen aan in de tenten. Wij zitten buiten en worden aangevallen door vleermuizen en kevers. Kikkers brullen en krekels tsjirpen. Kinderen janken.

De hoofdman van het dorp komt ons met een bezoek vereren. Hij krijgt een stoel en dan hebben we het over de oogst, het klimaat, de staat van dingen in het algemeen en van zijn dorp in het bijzonder. Dan kondigt de slaaf het diner aan en vragen we hem om op te stappen.

De luie uren gaan zo wel om en het bier glijdt lekker naar binnen. Ver weg blaffen en janken honden en een jakhals. We zitten lekker buiten op een luie stoel en kijken naar het vager wordende land dat beschenen wordt door de maan. Het dorp is nu stil op een hond na.

Als we knikkebollen gaan we op bed liggen en vergeten tenslotte alles. We stellen ons voor 50.000 mijlen weg te zijn van ‘ons station’.

.

Foto’s

Snip, watersnip, India; wikimedia, curid, 54843795

Dubbelloops; in dank geleend van http://www.geweermakerij.nl/wapens/actuele-wapenvoorraad/

Indische brulkikker, Hoplobatrachus tigerinus; wikimedia, curi, 720582

Erik Kuijpers
Over Erik Kuijpers 536 Artikelen
Erik Kuijpers (1946) werkte 36 jaar als aangiftemedewerker inkomsten- en vennootschapsbelasting. In 2002 emigreerde hij naar Nongkhai in Thailand waar ook zijn partner en pleegzoon wonen. Erik pendelt nu afhankelijk van de seizoenen tussen Thailand en Nederland

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*