Jungle book

Van al de attracties die Thailand in de reisfolders biedt heeft me ‘trekking’ ‘raften’ en ‘jungletours’ (inclusief kapmes, lianen en benen vol bloedzuigers) het minst aangesproken in mijn leven. Ik ben meer een National-Discovery-leunstoeltoerist als het om deze vormen van plezierreizen gaat. En toch…

Een paar jaar geleden ging ik met mijn taalleraar naar de provincie Lampang in Noord-Thailand op familiebezoek. Hij ging zijn Thais/Chinese vriendin voorstellen aan zijn familie en ik mocht mee ‘om de koffers te dragen’. Onnodig hier uit te weiden over de gastvrijheid van de familie en de luxe die ons werd aangeboden vanuit hun eigen gewone bestaan.

Op een van de dagen van ons verblijf werd een jungletocht voorgesteld. Nou ja jungle… Buiten het dorp begon een uitgestrekt kreupelhout dat langzaam overging in heuvels met bomen. Z’n vader ging mee als gids, terwijl mijn taalleraar ons enthousiast vertelde dat hij als kind hier met zijn schoolvriendjes vaak ging spoorzoeken. Vandaag gingen we getooid met een hoed een minuscuul plantje zoeken en plukken. Het plantje heet ผักขับแก[pak kap kei] oftewel groenten voor de tokei (de hagedis). Het is een grasachtige met aan de top een soort spiraaltje, lichtgroen gekleurd en zo lang als een vinger. Dat gewenste product stond dus tussen een even hoge grassoort, gelukkig in een andere kleur.

Heuvel op heuvel af, struikgewassen doorploegend, ons ver weg van de bewoonde wereld wetend, struinden we met ons vieren de jungle af. We verzamelden dit plantje om het ook later, bewerkt, zelf op te eten, dus lanterfanten zat er niet in. We liepen als kletsnatte wasmachines waarvan de deur was opengesprongen te soppen door het landschap met de brandende zon boven ons totdat we ongeveer een kilo samen geplukt hadden. We waren doodmoe en gelukkig werd toen de auto erbij gehaald waar achterin gemarineerd vlees lag dat we op een service plek in het bos konden braden.

Een echte Mowgli zal ik nooit worden.

Paul van der Hijden
Over Paul van der Hijden 27 Artikelen
Geboren Limburger Paul van der Hijden (1951) studeerde voor maatschappelijk werker en werkte jarenlang o.a in de crisisinterventie, psychiatrie, jeugdhulpverlening, ongehuwde moederzorg, zelfhulpondersteuning en buddyzorg. In 1992, bij toeval op vakantie in Thailand, besloot hij daar ooit zijn pensioenjaren door te gaan brengen. Na vervroegde uittreding maakte hij in oktober 2008 zijn droom waar. In Thailand is hij actief geweest in de Nederlandse Vereniging Thailand.