Intermezzo. Wees realistisch, vraag het onmogelijke

Dit bijna voorbije jaar – 2020 – gaat vast en zeker de geschiedenisboeken in als memorabel, voornamelijk natuurlijk vanwege die onaangename cocktail van corona en Trump(isme). Al denk ik dat iedereen èlk jaar bijzonder vindt, om welke (persoonlijke) redenen dan ook.

1968 was ook zo’n opwindend jaar, zoals ik ontdekte bij het doorvlooien en opschonen van ‘n zoveelste knipselmap. 1968: het einde van de nauwelijks begonnen veelbelovende Praagse Lente die snel verdorde onder de inval van tanks van Russisch-getrouwe Warschau Pact-landen; de dodelijke hongersnoden in de Nigeriaanse regio Biafra, de moord op Martin Luther King en Robert Kennedy en de studentenopstand in Parijs waar de eveneens ontevreden arbeiders zich bij aansloten.

Dat was op zich al heel bijzonder, die eensgezindheid van twee bevolkingsgroepen die in het normale leven nauwelijks met elkaar te maken hadden/hebben. Overal in Parijs was hun slogan te lezen: ‘Wees realistisch, vraag het onmogelijke’. Er werd gevraagd om een eerlijke wereld, van burger tot burger; weg met het uitbuitende kapitalisme. Ach, er werd voor de zoveelste keer tevergeefs naar de bekende weg gevraagd: van droombeeld naar luchtkasteel.

Lees hier meer  intermezzi op Trefpunt
Over Frans Wijnands 33 Artikelen
Frans Wijnands is journalist. Voor regionale dagbladcombinaties werkte hij als correspondent in Rome, Praag en Bonn. In de jaren tachtig was hij tien jaar hoofdredacteur van dagblad De Limburger. Na zijn pensionering woonde hij in Italië en België (Gent) alvorens naar Nederland terug te keren.

1 Comment

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*